Op 1 juli 2008 trad de nieuwe handelsregisterwet in werking. Die behelst een aantal wijzigingen, onder andere bedoeld om het aantal registers dat de overheid bijhoudt te verminderen. Een van de wijzigingen is dat beoefenaars van vrije beroepen, zoals architecten, artsen en journalisten, voortaan verplicht staan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. De belastingdienst hoeft de mensen in vrije beroepen nu niet meer zelf bij te houden. Er is een overgangsperiode tot 31 december van dit jaar, maar ik heb onlangs besloten door de zure appel heen te bijten en heb mezelf aangegeven als vrije jongen. Ik zag de bui namelijk al hangen. Het register van de belastingdienst was immers gesloten, maar dat van de KvK openbaar. Een expliciet doel van de wet overigens, want het Nederlandse bedrijfsleven moest transparanter worden. De gevolgen laten zich raden. Mijn naam en adresgegevens zijn nu toegankelijk via Google Maps, inclusief beroepsgegevens en de mogelijkheid te vertellen wat je van me vindt. Wekelijks krijg ik post van leveranciers die mij kantoormeubelen, kantinebenodigdheden, bedrijfsauto's en wat dies meer zij proberen aan te smeren. Google stuurt mij om de haverklap papieren spam om hun fantastische AdWords onder de aandacht te brengen. Marketeers, kredietverzekeraars en incassobureaus bellen mij om hun diensten aan te bieden. De nieuwe wet zal allicht voordelen bieden, maar ik zie ze nog even niet.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“In tegenstelling tot de jaren tachtig heeft onze economie een goede startpositie. We zijn nu het beste jongetje van de klas, toen waren we het slechtste jongetje. Maar het is hoogst merkwaardig dat wij momenteel in de ernstigste recessie sinds de jaren dertig het enige land zijn waar de koopkracht van vrijwel iedereen is gestegen. Dat is economisch niet verantwoord. Dat komt voor een deel door kabinetsbeleid.”
Volgens Onno Ruding, de man die in de tachtiger jaren nog de Miljoenennota mocht presenteren, is de koopkrachtontwikkeling in Nederland niet te rijmen met de internationale economische crisis. Volgens hem zou de politiek zich in deze barre tijden minder op koopkracht moeten richten en meer op de arbeidsmarkt. Behoud van banen gaat volgens hem samen met loonmatiging. Iets waaraan zowel bankiers als vakbonden waarschijnlijk lak zullen hebben.
Vandaag zal Wouter Bos de financiële plannen van het kabinet presenteren. Plannen die volgens Ruding even lek zijn als de PvdA:
“Ik vind de tot nu toe aangekondigde bezuinigingen te laat en te zwak en te voorwaardelijk. Het is nog niet hard ingevuld. Je moet het concreet invullen, men moet zich committeren. Anders is het gebakken lucht.”
“De president heeft aangegeven zeer veel waarde te hechten aan onze inbreng. Het is niet voor niets dat Obama ons land persoonlijk heeft uitgenodigd volgende week aan te zitten bij de G20 in Pittsburgh. Bij het afscheid zei hij dat hij een absoluut voorstander is dat Nederland bij de G20 betrokken blijft en dat hij zich daar ook voor zal inzetten.”
Prins Willem Alexander en Prinses Máxima hebben ‘het idee’ dat Obama Nederland graag permanent in de G20 van grootste wereldeconomiën zou willen zien. Eigenlijk is het al vreemd dat de [url=http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_%28nominal%29]16e economie van de wereld niet in de G20 zit[/url].
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
GC heeft ruimte voor gastloggers. Hier de maandelijkse bijdrage van P.J. Cokema. Op zijn eigen weblog belichtte hij onderstaand thema weer op geheel ander wijze en tapt speciaal voor GC nu uit een ander vaatje.
GC-redacteur Eurocraat joeg ons de stuipen op het lijf door te suggereren dat we op ons 95ste wel afgeschreven kunnen worden. Een boekhoudkundig efficiëntere oplossing voor onze vergrijzingskosten. Dat is natuurlijk loos alarm, want er wordt hard gewerkt aan onze huidige gezondheid en daarmee “aan een lang leven van een goede kwaliteit, aan duurzame arbeidsdeelname en aan maatschappelijke participatie.”
Bovenstaande quote komt uit een advies van de SER van vorig jaar, betreffende de gezondheidsbevordering van werknemers. En daar wordt al heel wat aan gedaan. Maandag 14 september kun je je in het zweet werken op de “Fiets naar je werk-dag“. Die staat meer in het kader van een gezonder milieu, maar fietsen is wel bewegen. Het valt heel toevallig samen met de start van de “Nationale Traploopweek“. Een van de vele initiatieven om mensen op en rond het werk in de fitste conditie te krijgen.
Niet alleen de SER gelooft in preventie als middel tot een lang leven van goede kwaliteit. Ook het SCP wees in een rapportage over Neerlands sportgedrag op de voordelen. “Meer bewegen loont” en doen we dat niet dan dragen we al gauw zo’n 677 miljoen aan zorgkosten bij. Sporten op je werk of daarbuiten zouden dus nu en later de zorgkosten kunnen verkleinen. Bovendien leeft een gezond mens langer en daarmee moet werken na je 67ste dus niet zo’n groot probleem zijn. Die 677 miljoen die het SCP heeft becijferd, is wel na aftrek van de kosten die sportblessures met zich meebrengen. Anders zou een ongezond en bewegingloos leven rond de 900 miljoen kosten.
“Ik heb begrip voor de mening die veel mensen hebben over excessieve beloningen.”
Zijn eigen beloning had echter niets met grote bonussen voor te hoge risico’s te maken, stelt hij.
“Dat is niet te vergelijken. Daarbij raakte mijn regeling ABN niet, zij werd uitbetaald in aandelen die waren betaald door de aandeelhouders van Fortis, Santander en RBS. Onder die omstandigheden had ik er geen moeite mee het geld aan te nemen.”
Voormalig ABN AMRO-topman Rijkman Groenink in de Financial Times (vertaling in het NRC Handelsblad). Hij meent het ook nog. De beste man kreeg 30 miljoen mee bij de verkoop van de Nederlandse bank en snapt niet dat dat alle bonussen voor iedere normale Nederlander een pot nat zijn. Hoe heeft zo iemand een bank kunnen leiden?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
“When wheat is ripening properly, when the wind is blowing across the field, you can hear the beards of the wheat rubbing together. They sound like the pine needles in a forest. It is a sweet, whispering music that once you hear, you never forget.”
Norman Borlaug, die in 1970 de Nobelprijs voor de vrede won voor zijn werk aan granen die de groeiende wereldbevolking redden van de hongersnood, overleed afgelopen nacht.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
“Een van mijn zorgen is dat in Nederland beide partijen steeds meer met de rug naar elkaar toe zijn gaan staan. Politici vinden zakenmensen graaiers en andersom hoor je in de zakenwereld dat politici er niets van begrijpen.”
En dat wederzijdse dédain is slecht voor de Nederlandse economie, denkt voormalig DSM-topman Peter Elvering.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.