De belangrijkste bijdrage van de PvdD bij het debat over de Algemene beschouwingen was de oproep voor een vleestax, een heffing op vleesproducten. Dit omdat vlees relatief schadelijk is voor milieu, vooral door de productie van methaangas. Voor de schade die dit in de vorm van klimaatsverandering oplevert moet betaald worden. Dus waarom niet via een directe belasting? Voor veel mensen mag dit een rare suggestie zijn - in de lijn van het verbod op goudvissenkommen - maar het kabinet heeft toegezegd de optie serieus te gaan bestuderen. Vleestax? Prima. Maar als we voedsel dan toch langs de 'de vervuiler betaalt'-meetlat gaan leggen weet ik er nog wel één. De grootste niet-natuurlijke uitstoot van methaangassen komt immers van rijst. En aangezien onze rijst grotendeels uit Italië komt, en die rijst nogal wat gas uitstoot, is het knap vervuilend. Belasten die hap dus! Is er dan niets meer dat we ongegeneerd kunnen eten? Natuurlijk wel: in plaats van de vegetarische rijst-met-groentenprut moet je gewoon een lekker stukje kip nemen. Helemaal klimaatvriendelijk.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Borsato is failliet, leve Borsato! Borsato’s bedrijf, The Entertainment Group – dat door megalomaan gedrag van de mensen die ‘zijn’ bedrijf gerund hebben in de afgrond is gestort – wordt door de media als voorbeeld genomen van de crisis. Als we naar de feiten kijken is de failliete boedel van het bedrijf van de Nederlandse popzanger niet bepaald de enige en ook niet representatief.
Over het eerste halfjaar zijn er in Nederland 4.482 bedrijven failliet gegaan. Dat is vergeleken met dezelfde periode van vorig jaar maar liefst een stijging van 59%. Het aantal faillissementen is in de loop van het jaar harder gestegen. Was in het eerste kwartaal sprake van een stijging van 52%, in het laatste kwartaal is de stijging 67%. Dit meldt www.curatoren.nl. Oftewel, Borsato is weliswaar een grote vis, maar niet bepaald uniek.
De zwaarst getroffen branches zijn de bouw (560; +41%) – al vinden sommigen die cijfers nog wel meevallen – en de zakelijke dienstverlening (380; + 130%). Niet de entertainmentbranche dus. Regionaal is het met name in het noorden waar de klappen vallen. In Friesland gingen 250% meer bedrijven failliet dan in augustus 2008. Groningen staat in augustus tweede met een stijging van 200%.
Ja, mooie kop, hè? Je kon ze gisteren op meerdere plekken tegenkomen. Een beetje schreeuwerig, een beetje stijlloos tendentieus. Dat het CPB een religieus bolwerk is geworden, dat de organisatie beweert dat koopzondagen leiden tot alcoholisme, en dat het onderzoek rammelt.
Het CPB heeft namelijk onderzocht (.pdf) wat het eventueel aanpassen van de Winkeltijdenwet allemaal voor gevolgen heeft voor de Nederlandse economie. Toegegeven, het is natuurlijk niet zo slim om het rapport te beginnen met de zin “Dit rapport kijkt naar de gevolgen van deze aanscherping op de Nederlandse economie”, terwijl het al snel duidelijk wordt dat het rapport zich daar niet toe beperkt en in kaart probeert te brengen wat de mogelijke gevolgen zijn voor de economie en de samenleving.
Maar de focus in de media komt nu wel heel erg te liggen op het feit dat het rapport een paragraaf bevat over dat zondagsopening zou kunnen leiden tot meer alcoholmisbruik. Ja, het staat erin, maar er staat ook duidelijk dat dit het resultaat was van een onderzoek dat in de VS was gedaan. Daarnaast vermeldt het CPB expliciet dat er voor Nederland geen harde cijfers bekend zijn. Helaas worden al die subtiliteiten snel vergeten als de Telegraaf een uit de context gerukte parafrase als citaat presenteert.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“De AOW-leeftijdsverhoging is een belangrijke mogelijkheid om te besparen. Als we dat weggeven in ruil voor lastenver-zwaringen, zijn we echt verkeerd bezig.”
VNO-voorzitter Bernard Wientjes wil dat verhoging van de AOW-leeftijd gepaard gaat met verlaging van pensioenpremies, zodat mensen ook echt pas op hun 67ste een volledig pensioen kunnen genieten.
Met de opkomst van allerlei elektronisch leesgerei blijkt ook het illegaal delen van digitale boeken in opkomst. Reden voor de muziek- en filmwaakhond Brein om wat extra draagvlak te creëren voor de eigen zaak door een alarmerend persberichtje te verspreiden met de constatering dat de nieuwe Dan Brown al te downloaden is in pdf-formaat. De boodschap: als de dode-bomenindustrie niet snel en – net als zij – heel hard gaat optreden tegen misbruik, dan is het eind zoek.
En Brein heeft gelijk. Boeken zouden inderdaad wel eens het nieuwste slachtoffer kunnen worden van de ‘gratis’-mentaliteit, en wel op een veel schadelijker manier dan de muziekindustrie het voelde. Daar werd en wordt het illegaal kopiëren vooral gevoeld door de tussenlaag. De artiest verdient over het algemeen niet al teveel minder, en kan compenseren door – in sommige gevallen – goedbetaalde live-optredens.
Het illegaal kopiëren van boeken zou wel eens een veel grotere impact kunnen hebben op de auteur dan op de artiest. Er zijn namelijk geen alternatieve inkomstenbronnen. Een theatertour is niet voor iedere auteur weggelegd, ook niet in kleine zaaltjes. Maar ook hier is er een eventueel overbodige tussenlaag, de uitgeverijen, dus misschien valt het mee.
Aan de andere kant is de ‘boekenindustrie’ ook wel een heel vreemde industrie, die al tientallen jaren functioneert met een door de staat gesponsorde ‘file-sharing’-dienst: de bibliotheek.
Op 1 juli 2008 trad de nieuwe handelsregisterwet in werking. Die behelst een aantal wijzigingen, onder andere bedoeld om het aantal registers dat de overheid bijhoudt te verminderen. Een van de wijzigingen is dat beoefenaars van vrije beroepen, zoals architecten, artsen en journalisten, voortaan verplicht staan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. De belastingdienst hoeft de mensen in vrije beroepen nu niet meer zelf bij te houden.
Er is een overgangsperiode tot 31 december van dit jaar, maar ik heb onlangs besloten door de zure appel heen te bijten en heb mezelf aangegeven als vrije jongen. Ik zag de bui namelijk al hangen. Het register van de belastingdienst was immers gesloten, maar dat van de KvK openbaar. Een expliciet doel van de wet overigens, want het Nederlandse bedrijfsleven moest transparanter worden.
De gevolgen laten zich raden. Mijn naam en adresgegevens zijn nu toegankelijk via Google Maps, inclusief beroepsgegevens en de mogelijkheid te vertellen wat je van me vindt. Wekelijks krijg ik post van leveranciers die mij kantoormeubelen, kantinebenodigdheden, bedrijfsauto’s en wat dies meer zij proberen aan te smeren. Google stuurt mij om de haverklap papieren spam om hun fantastische AdWords onder de aandacht te brengen. Marketeers, kredietverzekeraars en incassobureaus bellen mij om hun diensten aan te bieden. De nieuwe wet zal allicht voordelen bieden, maar ik zie ze nog even niet.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
“In tegenstelling tot de jaren tachtig heeft onze economie een goede startpositie. We zijn nu het beste jongetje van de klas, toen waren we het slechtste jongetje. Maar het is hoogst merkwaardig dat wij momenteel in de ernstigste recessie sinds de jaren dertig het enige land zijn waar de koopkracht van vrijwel iedereen is gestegen. Dat is economisch niet verantwoord. Dat komt voor een deel door kabinetsbeleid.”
Volgens Onno Ruding, de man die in de tachtiger jaren nog de Miljoenennota mocht presenteren, is de koopkrachtontwikkeling in Nederland niet te rijmen met de internationale economische crisis. Volgens hem zou de politiek zich in deze barre tijden minder op koopkracht moeten richten en meer op de arbeidsmarkt. Behoud van banen gaat volgens hem samen met loonmatiging. Iets waaraan zowel bankiers als vakbonden waarschijnlijk lak zullen hebben.
Vandaag zal Wouter Bos de financiële plannen van het kabinet presenteren. Plannen die volgens Ruding even lek zijn als de PvdA:
“Ik vind de tot nu toe aangekondigde bezuinigingen te laat en te zwak en te voorwaardelijk. Het is nog niet hard ingevuld. Je moet het concreet invullen, men moet zich committeren. Anders is het gebakken lucht.”
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.