Open database voor credit ratings overheidsschuld
, door
Bye bye credit rating agencies
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tell Me Lies, Tell Me Sweet Little Lies
, door
ACHTERGROND - Economen en bedrijfskundigen, zo blijkt uit recent onderzoek, zijn sneller geneigd tot liegen dan mensen met een andere opleidingsachtergrond.
Verschillende onderzoeken hebben inmiddels aangetoond dat veel mensen een voorkeur hebben voor het vertellen van de waarheid en het vermijden van leugens – zelfs in gevallen dat ze hier nadeel van ondervinden. Deze conclusie geldt echter niet voor iedereen: sommige mensen hebben weinig moeite om leugens te verkopen zodra er een voordeeltje valt te behalen.
Onderzoekers Raúl López-Pérez and Eli Spiegelman van de Universidad Autonoma van Madrid hebben door middel van een experiment (pdf) trachten te achterhalen of er een relatie bestaat tussen persoonlijke achtergrond en bereidheid tot liegen.
Groen of blauw?
De opzet van het experiment was simpel. Deelnemers (studenten) werden in paren opgesplitst, waarbij de ene persoon de rol van zender (van informatie) kreeg toebedeeld en de ander de rol van ontvanger. De zender werd voor een computerscherm geplaatst dat een groene of een blauwe cirkel liet zien. De kleur van de cirkel werd vervolgens medegedeeld aan de apart zittende ontvanger. Zenders ontvingen vijftien euro wanneer ze aangaven dat ze een groene cirkel zagen en veertien euro wanneer ze doorgaven een blauwe cirkel te zien. Ontvangers ontvingen altijd tien euro, onafhankelijk van de werkelijke kleur van de cirkel en het waarheidsgehalte van de boodschap van de zender.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 10-02-2022
Afschrijvingen | Financieel analfabetisme
, door
COLUMN - Het SNS-debacle maakt pijnlijk duidelijk dat maar weinig mensen wat van financiën snappen.
Waarschijnlijk zullen de houders van ‘achtergestelde obligaties’ gewoon mee moeten betalen aan de oplossing voor het SNS Reaal-debacle. Dat zou betekenen dat 2500 particulieren een deel van hun vermogen zullen verliezen. ‘Achtergesteld’ betekent dat je als laatste aan de beurt bent om je geld terug te krijgen, een risico waar je een hogere rente voor krijgt. Maar nu beweren de beteuterde geldschieters dat ze niet op de hoogte waren van dit risico en dat ze verkeerd zijn voorgelicht. Het is tekenend: consumenten weten te weinig van geld om met goed fatsoen losgelaten te kunnen worden op de financiële markt.
Er wordt steeds meer onderzoek gedaan naar ‘financiële geletterdheid’. Er zijn naar schatting 2,5 miljoen Nederlanders die je financieel laconiek, of zelfs financieel analfabeet kunt noemen. Maarten van Rooij liet bijvoorbeeld zien dat de gemiddelde Nederlander zodra het over obligaties, aandelen en risico gaat het spoor eigenlijk bijster is – met grote consequenties van dien: verkeerde beslissingen, te hoge premies, te weinig vermogensopbouw, schuldproblematiek.
Gaan we de oceaan over dan wordt het plaatje nog grimmiger. Annamaria Lusardi van het Amerikaanse Financial Literacy Center ontdekte dat bijna tweederde van de Amerikanen niet kan rekenen met rente, en, bijvoorbeeld, niet begrijpt dat een creditcardschuld niet afneemt als je alleen de rente betaalt. Veel Amerikanen snappen niet wat voor hypotheek of pensioen ze hebben. En het wrange is: Amerikanen weten niet eens dat ze zo weinig weten. De gemiddelde Amerikaan geeft zichzelf een vijf voor financiële kennis op een schaal van één tot zeven.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Miljardairtje kijken: mooie visualisatie zet rijkste miljardairs op een rij
, door
Bloomberg heeft een mooie visualisatie gemaakt met daarin de rijkste miljardairs. Je kunt handig in de lijst grasduinen. Onze eigenste koningin staat er overigens niet in.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 11-03-2022
Gaap | Oranje
, door
COLUMN - Oranje is een fles Toscaanse prosecco krijgen wanneer je een hypotheek hebt afgesloten. Zou iedereen dat krijgen, vroeg ik me af. Of kon meneer de hypotheekadviseur aan ons zien dat wij er wel eentje lusten? Zou ie wellicht in de voorgesprekken hebben achterhaald wat voor levensstijl wij erop nahouden? Voor moslims is er neem ik aan een heel ander cadeautje. (Of misschien ook niet, want er bestaan natuurlijk helemaal geen moslims die hypotheken nemen. Mag niet van hun god. En al helemaal niet van hun profeet.) Nu kun je vaak wel inschatten of iemand islamitisch is. Inschatten of iemand gewoon zoveel zweet omdat de spanning van al die grote bedragen hem teveel wordt, of net een maandje nuchter is na jaren van alcoholisme, dat is een stuk moeilijker.
Toen las ik het kaartje dat rond de hals hing. ‘Omdat u ons niet mag vergeten,’ stond erop. Vond ik wat dramatisch overkomen. Alsof onze bank het heel erg vindt dat wij elkaar niet meer zullen zien nu wij eenmaal die hypotheek hadden afgesloten. Uit het oog, uit het hart. Bang als ze zijn dat wij over zeven jaar, als onze rentevaste periode afloopt, niet meer weten wie ons die fijne hypotheek had aangesmeerd. Of ze willen ons er gewoon aan helpen herinneren dat we elke maand onze financiële verplichtingen dienen na te komen. Het stikt van de wanbetalers, moet u weten.
Foto:
Pedro Plassen Lopes (cc)
Has the ECB done enough to save the euro?
, door
ANALYSE - The ECB promised to do whatever it had to, to save the euro. But it might be a problem to act like the US Federal Reserve, when modelled after the Bundesbank.
European Central Bank President Mario Draghi told a London conference of bankers On July 26th 2012 that ’the ECB is ready to do whatever it takes to save the euro.’ He paused, somewhat theatrically. ‘And believe me, it will be enough.’ His comments were an exercise in expectations management. The ECB was trying to convince financial markets that betting on the euro’s downfall would be a fool’s errand.
To all appearances, the plan seems to have worked. In the first half of 2012, investors had been withdrawing capital at an accelerating pace from Spain and Italy. Banks had been finding it increasingly difficult to get funding. Borrowing costs for the Spanish and Italian governments had risen to unsustainable levels. After Draghi’s comments in July, the ECB announced it would buy government bonds in Spain and Italy in unlimited quantities, if necessary (a plan it dubbed Outright Monetary Transactions, or OMT). This plan has not yet been activated, but Spanish and Italian borrowing costs have fallen by a fifth. This has led some to claim that the worst of the euro crisis is behind us. José Manuel Barroso, the European Commission’s president, said that ’the existential threat to the euro has essentially been overcome.’ The Italian prime minister, Mario Monti, said the crisis is ‘almost over.’ Is this so?More like US or UK
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Een boodschap aan Davos: werk aan eerlijke prijzen
, door
Pleidooi om de ecologische realiteit in prijzen te vatten.
Foto:
Kort - illustratie Sargasso
KORT | Vijftig bezuinigingen pijn
, door
‘Banken hoeven geen sorry meer te zeggen,’ aldus Boele Staal, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) donderdag in een interview met het AD:
De Nederlandse banken hebben hun zaken ‘voor 98 procent’ op orde. […] Onze leden hebben veel gedaan de afgelopen jaren. Maar de samenleving gelooft het nog niet.
Jeetje, hoe zou dat nou komen? Misschien wel omdat het AD onder ‘gerelateerd nieuws’ de volgende berichten toont:
Aandeel SNS Reaal keldert (24-1-2013); FIOD doet onderzoek bij SNS-dochter (22-1-2013) en ‘Staatssteun voor SNS erg waarschijnlijk’ (16-1-2013).
Maar ach, wat is een paar honderd miljoen euro aan bankensteun? Anders gaat dat geld toch maar naar luie werklozen, politieagenten of leerkrachten (die als ze écht nuttig waren heus wel meer zouden verdienen).
Staal gaat verder:
De samenleving wilde die overvloed aan krediet ook. De banken hadden het probleem moeten herkennen, maar het is veroorzaakt door een samenleving waar ‘het kan niet op’ centraal stond.
Die bankencrisis? Volgens Staal de schuld van u en ik.
Wat toekomstige crises betreft, heeft Staal natuurlijk wel volkomen gelijk. Al twee verkiezingen op rij is de partij die het minst moet hebben van hervormingen in de financiële sector afgetekend de grootste geworden. Denk daar maar eens over na.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 10-02-2022
Afschrijvingen | Negatieve reclame
, door
COLUMN - Waarom zien we eigenlijk niet veel meer negatieve reclame?
Het gaat lekker met die campagne van Wakker Dier tegen de plofkip. Vanaf 1 januari worden radio, TV, krant, social media bestookt met als doel Albert Heijn en Jumbo de plofkip te doen vervangen door kip met minimaal één ‘Beter Leven’-ster, net zoals McDonald’s en Johma dat al gaan doen. Het is Wakker Dier’s grootste campagne ooit, en de oorlogskas schijnt bomvol te zitten, dus het zou moeten lukken. Het woord ‘plofkip’ is in ieder geval definitief toegetreden tot ons vocabulaire.
Ik heb me altijd afgevraagd waarom er niet veel meer negatieve reclames zijn in Nederland. En dan bedoel ik reclames waarin de feitelijk negatieve kanten van een product worden belicht door een concurrent of door een ideële organisatie, zoals Wakker Dier. Zouden we als consument niet veel betere keuzes maken?
Wat Wakker Dier doet, mag gewoon. In 2010 bepaalde de Reclame Code Commissie nog dat Wakker Dier over de kiloknallers van C1000 op de radio mocht zeggen: ‘geen stro, geen daglicht, geen ruimte, geen fratsen.’ De kritiek van Wakker Dier was feitelijk voldoende onderbouwd. Ook andere klachten werden afgewezen, omdat de boodschap van Wakker Dier gewoon klopte.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Foto:
Daniel Lobo (cc)
Daklozen ondergesneeuwd
, door
NIEUWS - Verkeersproblemen, sneeuwpret en de kans op een Elfstedentocht zijn weer de traditionele items in het dagelijkse nieuws. Maar waar is de winteropvang voor daklozen gebleven?
Elk jaar zijn er twee momenten waarop daklozen een warme belangstelling van de media mogen genieten: de kerstdagen en de vorstperiode. De rest van het jaar staat dakloosheid alleen in lokale belangstelling als er ergens wordt geprotesteerd tegen de vestiging van een opvanghuis.
Vergeleken met de vorige winter is de mediabelangstelling nu minimaal. Omdat het aantal daklozen te verwaarlozen is? Dat zou een gotspe zijn. Het aantal daklozen neemt toe. Niet dankzij de traditionele clochard. De ‘nieuwe dakloze’ doet zijn intree.
Hoewel er geen sprake is van een ‘tsunami van daklozen’, druppelen de nieuwe daklozen de laatste twee jaren binnen.
Gezinnen, maar ook alleenstaanden die voor het eerst te maken krijgen met tot huisuitzetting leidende schulden, zijn nieuw in de opvang. Onder de nieuwelingen zit ook een groeiend aantal zwerfjongeren, waar vooral veel woorden aan zijn besteed (Kamerbrieven februari 2012 en januari 2013), maar die nog niet tot een daling van het aantal dakloze jongeren hebben geleid.
De coördinator van de Amsterdamse winteropvang verklaarde tegenover de NOS dat het aantal daklozen door de crisis toeneemt. Maar we zien weinig beelden en sfeerverslagen van de winteropvang.
Foto:
Tax Credits (cc)
Waarop heeft u bezuinigd?
, door
OPROEP - Rekeningen en salaris komen volgende weken weer binnen. Waarschijnlijk heeft u, net als ik, de laatste tijd berekend wat er nu overblijft en wat te bezuinigen valt. Enkele bevindingen.
De rommelkabinetten-Rutte hebben het afgelopen jaar voor de nodige onrust gezorgd in huize Tokmetzis. Dat het ferme bezuiningsbeleid ons in de portemonnee zou raken, was duidelijk en ook wel prima. Maar waar zouden de klappen vallen? Was het nodig om te bezuinigen en zo ja, waarop?
Waarschijnlijk heeft u net als wij in december rond de keukentafel gezeten met administratiemap en rekenmachine. Dit zijn onze bevindingen en overwegingen.
De eerste bevinding is dat we er flink op achteruit gaan dit jaar. Twee kinderen in de opvang (drie dagen per week) die straks ongeveer 300 euro per maand meer kost. Vrouwlief gaat een dag minder werken, ook een gevolg van de crisis. Daarnaast wordt alles natuurlijk duurder door de btw-verhoging. Al met al hebben we zo’n 600 tot 700 euro per maand minder te besteden verwacht ik.
De tweede bevinding is dat we flink wat vet hebben thuis. Beetje overbodig om nrc.next én NRC Handelsblad te hebben. Next kan wel weg. NatGeo mag ook de deur uit en of de Opzij blijft, moeten we ook nog maar zien. Misschien dat we het tv- en telefoonpakket opzeggen. TV-kijken doen we nog nauwelijks en wat we bekijken, kan ook online. De vaste telefoon gebruiken we amper. En de abonnementen op Artis verlengen we ook niet (al lijkt Artis daar anders over te denken). Met twee kleine kinderen is het budget voor uit eten, cultuur, etcetera nogal minimaal, dus daar valt weinig te halen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.