Closing Time | Parov Stelar
Gewoon een lekker deuntje voor de zaterdagmiddag van Oostenrijker Marcus Füreder aka Parov Stelar
Elke maandag verzorgt Ewoud Sanders – full disclosure: ik ken hem persoonlijk – op de achterpagina van het NRC Handelsblad de ‘woordhoek’, waarin hij vertelt over de geschiedenis van Nederlandse woorden en uitdrukkingen. Hij kan die geschiedenis reconstrueren dankzij een digitale databank waarin tienduizenden boeken zijn opgenomen. Als Sanders dus zegt dat het woord ‘speleoloog’ voor het eerst in gedrukte vorm verscheen in de Opregte Haarlemsche Courant van 16 juni 1896, dan is dat een snoeihard feit. Vorige maand publiceerde Sanders een leuk boek over één enkel woord: ‘boekenjood’. Achter dit vergeten begrip gaan negentiende-eeuwse handelaren in tweedehandsboeken schuil, en achter hen schuilt een wereld die voor mij volkomen nieuw was.
Gewoon een lekker deuntje voor de zaterdagmiddag van Oostenrijker Marcus Füreder aka Parov Stelar
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
In de vorige twee afleveringen waren verschillende voorbeelden te zien van kunstparticipatie in kunst. In Brazilië zagen we hoe kunstenaars samen met bewoners van sloppenwijken aan de slag gingen. Tik in je zoekvenster “kunstparticipatie” in en je zult ontelbare projecten vinden waar kunstenaars wijken en buurten intrekken om met bewoners artistiek sociale kunst maken.
De aflevering over Marina Abramoviç eindigde met een performance en publieksparticipatie. De toeschouwer wordt onderdeel van het kunstwerk. Vandaag een aantal voorbeelden waar het publiek een min of meer actieve rol heeft.
Publieksparticipatie is een veelzijdig en soms vreemd concept. Waarom zou het niet voldoende zijn als het publiek gewoon kijkt of luistert? Wil het publiek wel “meedoen”? Is het nodig de consumptieve houding van het publiek te veranderen een meer actieve bijdrage?
De ultieme participatie is natuurlijk kunst waarbij het publiek zelf meewerkt aan de totstandkoming van een kunstwerk. Zelf meedenken over het idee en de uitvoering. Zelf kwast en verf ter hand nemen. Zelf meespelen in een orkest. Zover gaat het bij de meeste publieksparticiperende kunstwerken niet. Meestal is het niet meer dan wat interactiviteit. Elektronica die op de aanwezigheid van het publiek reageert. Of kunstenaars zetten een installatie in elkaar waar het publiek in rond kan dollen. Kunst als pretparkje.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Twintig jaar geleden hing de rapclip al van dezelfde clichés aan elkaar als nu. The Roots maakten een parodie, die vooral fraai is omdat ze zonder ondertiteling inderdaad in niets van alle andere verschilt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Stukje schaamteloze Rotterdampromotie: aanstaande zaterdag en zondag vindt weer het Pijnackerplein bluegrass festival plaats. Tot de hoofdgasten behoren de hipsters van Small Time Crooks, hierboven met een melig liedje over hun kapper. Met bluegrass heeft het niet zo heel veel te maken, maar aanstekelijk is het wel.
Steracteur Gary Oldman illustreert fraai hoezeer filosemitisme en antisemitisme twee kanten van dezelfde medaille zijn.
In een interview met Playboy Magazine beweerde hij over Mel Gibsons antisemitische tirade uit 2006, dat Mel vooral de fout had gemaakt lelijke dingen te zeggen over Joden terwijl Joden Hollywood beheersen.
Schelden op vrouwen, homo’s en minderheden moet namelijk gewoon kunnen, vindt Oldman, aangezien vrouwen, homo’s en minderheden zelf net zo goed schelden op anderen. Maar alleen als je blank, heteroseksueel of man bent wordt je er door de politieke correctheid op afgerekend. Hoe oneerlijk!
Mel Gibson is in a town that’s run by Jews and he said the wrong thing because he’s actually bitten the hand that I guess has fed him – and doesn’t need to feed him anymore because he’s got enough dough.
He’s like an outcast, a leper, you know?
But some Jewish guy in his office somewhere hasn’t turned and said, “That f***ing kraut” or “F*** those Germans,” whatever it is? We all hide and try to be so politically correct. That’s what gets me.’
Daags nadat er de voorspelbare ophef over Oldman’s opmerkingen ontstond, ging hij door het stof in een brief aan de Anti-Defamation League (min of meer de Amerikaanse variant van het CIDI). Boodschap: ik ben geen antisemiet, ik houd juist enorm van Joden!
Geen videoclip, maar de acrobatiek van Kilian Martin op z’n skatebord als achtergrond bij Take Us Alive van Other Lives.
Calexico doet wat de naam belooft: Americana met Mariachi. Voor wie meer wil horen van hetzelfde album Hot Rail ook Crystal Frontier.
In de jaren negentig had Levi’s de gewoonte jonge bands te lanceren door ze een prominente plek te geven in spijkerbroekreclames. Een van die bands was Smoke City, dat weliswaar een eendagsvlieg zou blijken, maar wel een ijzersterk album afleverde, niet alleen een hitsingle. Het clipje bij Underwater Love was voor mij de eerste keer dat ik het bullet time effect zag, twee jaar voordat het (geperfectioneerd) in The Matrix verscheen.
Op suggestie van Bismarck ook deze vrijdag een crossover van Closing Time met Sexy Lächeln. We schrijven 1999 en de heer Zombie Nation heeft een wereldwijde hit met Kernkraft 400. Dat zal iets met het riedeltje te maken hebben, maar zeker ook met de clip.
Gewoon voor het geval dat dit melancholieke uptempo nummer u vorig jaar ontgaan is: Fade Away van Fransman Yodelice. Met een lief stop motion filmpje als bonus.
Live knettert het Nederlands/Zuid-Afrikaanse Skip&Die letterlijk van het podium af. Op video is het iets minder, maar nog steeds om vrolijk van te worden. En ja, u hoort een flinke vleug Die Antwoord, maar Skip&Die is muzikaal behoorlijk wat rijker.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.