http://www.youtube.com/watch?v=H1smoNE6Stc In de wekelijkse zoektocht naar een onderwerp voor Kunst op Zondag stuitte ik op een filmpje van Marina Abramović. De moeder van de performance, of moeten we zeggen: de diva der performance? Ik heb geen idee waarom haar werk me wat doet. Misschien beïnvloed door de impact van het icoon dat ze is geworden? Of is het de rauwheid die zeker haar vroegere performances tekenden? Is het be- of bewondering voor de fysieke uitputting? Ik kan niet goed zeggen waarom bijna elke performance van Abramović me boeit. Ik kan het wel met u delen, dus vandaag een ode aan Marina Abramović. In één filmpje vier performances uit 1975 – 1978.
Leonard Cohen zingt Tower of Song met U2 als begeleidingsband – en zie de mannen aan het slot eens kijken dat ze dit nog hebben mogen meemaken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Volgens de beroemde Oud-Griekse filosoof Epicurus is het zinloos de dood te vrezen, want ‘als wij er zijn, is de dood er niet en als de dood er is, zijn wij er niet meer’. Hij heeft makkelijk praten, want hij is zo dood als een pier, maar toch: geen speld tussen te krijgen. En voor mij de belangrijkste reden dat ik liever plotsklap dood zou neervallen dan een lange lijdensweg te moeten doorlopen. Want meer dan de dood, vrees ik een lange lijdensweg.
Tenminste, dat dacht ik. Maar ik ben erop aan het terugkomen. Mocht ik ooit een of andere gezegende leeftijd bereiken en met recht kunnen zeggen dat het leven mooi is geweest, dan lijkt een dergelijke pijnloze dood mij nog steeds ideaal, maar voor wie vroegtijdig heen moet gaan, valt een lange slepende ziekte denk ik toch te prefereren boven bijvoorbeeld de plotsklapse dood van een auto-ongeluk of een herseninfarct. Voor de nabestaanden die dan de tijd krijgen om afscheid te nemen. Maar misschien ook wel voor jezelf.
Dat bedacht ik me toen ik gisteren Thé Lau op Pinkpop geïnterviewd zag worden door Eric Corton, terwijl diezelfde avond het bericht tot mij was gekomen dat de Britse comedian Rik Mayall was overleden. Toen The Young Ones voor het eerst op de Nederlandse televisie te zien was, was ikzelf nog dusdanig jong dat ik er niet naar keek. Het leek me gevaarlijke tv. Dit kwam vooral doordat ik enige vrees koesterde voor punkers met hanenkammen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Big Beat was in de jaren negentig even een populair genre dankzij de buitelende breakbeats. Apollo 440 was een van de minder bekende vertegenwoordigers. Bovenstaand clipje heeft overigens een prequel, waarin de heren laten horen dat je ook een reggaeritme van een big beat kunt voorzien.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Postmodern Jukebox bewijst dat je met de juiste instrumentatie en stem werkelijk overal een goede versie van kunt maken.
Gaat u er maar even goed voor zitten en poets uw Duits alvast op, want Belgique Belgique van Friedrich Liechtenstein duurt tien minuten. Theaterman en muzikant Liechtenstein is een laatbloeier, die eerder dit jaar zijn doorbraak beleefde, toen supermarkt Edeka hem vroeg een reclamefilmpje op te nemen van zijn lied Supergeil (Edeka-versie, origineel).
Wegens geen clipje gisteren vandaag wel bewegend beeld, een (toegegeven) nogal melig filmpje van de Amerikaanse dj Claude VonStroke, die zelf in beeld verschijnt als zwerver.
De banjo staat bekend als een vrij lullig hillbilly instrument. Op zijn album Recapturing the Banjo probeert Otis Taylor het van oorsprong Afrikaanse instrument te heroveren voor de zwarte muziek. Op het album staat overigens een andere, elektrisch opgevoerde versie van Ten Million Slaves (ook geweldige muziek, maar helaas evenmin een clipje).
Yellow Magic Orchestra, dat zijn drie Japanners op computers. In deze live opname krijgen Hosono, Takahashi en Sakamoto muzikale versterking – en dat komt de muziek ten goede.
Vooral bekend van zijn rol als een pompeuze, anarchistische dichter genaamd Rick in de TV-serie The Young Ones.
h/t Paul
Nouvelle Vague steekt jaren tachtig klassiekers in een jazzy jasje, zoals deze cover van Lords of the New Church, die er in elk geval qua zang behoorlijk op vooruit gegaan is (allemachtig, wat werden valse mannenstemmen toch gecultiveerd in dat tijdperk).
Intrigerend film noir clipje bij een stemmig nummer van Yonderboi.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.