Kunst op Zondag – Amsterdam Huis Marseille – Michella Bredahl – Kusukazu Uraguchi

Kusukazu Uraguchi (1922-1988) neemt ons mee in een mystieke onderwaterwereld van de ama, vrouwelijke duikers. Afhankelijk van het seizoen verzamelen deze vrijduikers abalone, schelpdieren en zeewier. Tot 8 februari 2026 in HuisMarseille te Amsterdam. © Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use Kusukazu Uraguch fotografeerde deze ama meer dan dertig jaar lang in Japan. Veertigduizend negatieven waarvan het meeste nog nooit getoond is aan het publiek. Huis Marseille toont tachtig foto's en heeft tien foto's gekocht. Voor de Tweede Wereldoorlog werd vrijduiken ( zonder zuurstoftanks of duikerspak) nog door honderd duizenden vrouwen gedaan want het gaf hen inkomen en onafhankelijkheid. Ama 海女 kunnen 20 meter diep duiken, vroeger met een lendedoek en bril maar verder geen kleding. Zonder kleding in een koude zee is warmer en maakt het lichaam meer wendbaar en sneller. De doek om het hoofd is om het haar bijeen te houden zodat het niet voor haar ogen komt. © Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use Door een gewicht aan een touw te knopen en met het touw afdalen maakt dat ze dieper kunnen duiken en een tijd beneden kunnen blijven om te zoeken en te oogsten, minuten lang onder water en ongeveer 4 uur per dag. Mannen hielpen het gewicht weer omhoog te halen en de oogst uit de zee in de boot te leggen. Vaak deden de vrouwen dat ook zelf en hielpen elkaar, want de mannen hadden ook een baan als visser of walvisjager en waren dan vaak weken weg. Veel mannen kwamen ook om bij deze jacht en Japanse zeevrouwen waren gewend zelfstandig te leven. Ama verschijnen in geschriften zo'n 750 jaar CE als gedichten in de oudste Japanse gedichtenbundel, de Manyoshu. Er is altijd een fascinatie naar deze vrijduikers geweest. © Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use Toen Uraguchi midden jaren vijftig begon te fotograferen waren er nog tienduizenden ama die traditioneel vrijduiker waren. Na de oorlog veranderden de kustplaatsen snel door verstedelijking. Kokichi Mikimoto was een beroemd bedrijf die handel in parels had. Vele ama werkte toen voor dit bedrijf in een wit duikerspak. Dit bedrijf handelde ook veel met westerlingen die de naaktheid van de ama afkeurden. Japan was en is gedeeltelijk nog vrij in het tonen van het lichaam, maar conformeerde zich hierin naar de westerse normen en waarden. In de foto's van Uraguchi zien we de ama een volgend tijdperk ingaan, maar de vrijheid en onafhankelijkheid van deze vrouwen is onveranderd gebleven. © Kusukazu Uraguchi _Huis Marseille_Amsterdam_fair use Huis Marseille, een sfeervol museum van twee samengevoegde grachtenpanden, heeft hiermee een mooie tentoonstelling genaamd Shima no Ama - Duikster van het Eiland. https://youtu.be/GDsslEE8S7E?si=n2kJHRI7prWowjeZ Tot 8 februari 2026 in HuisMarseille te Amsterdam. Rooms We Made Safe van de Deense fotograaf Michella Bredahl is een verzameling foto's en autobiografische, literaire teksten. Centraal in het werk staat de dialoog tussen Michella en haar moeder Marcella. Die ontwikkelt zich in tekst en hun foto's van het gezinsleven. Wat begint als een gezamenlijke creatief proces, wordt geleidelijk complexer naarmate Marcella steeds dieper in haar verslaving wegzakt. © Michella Bredahl _moeder Marcella_Huis Marseille _ Amsterdam_fair use Als kind nog in die tijd blijft Michella verder fotograferen, en documenteert zo het gezinsleven. Foto's van haar moeder in zichzelf verzonken en afwezig. In die frames beweegt verlatenheid, angst en loyaliteit. © Michella Bredahl _Huis Marseille _ Amsterdam_fair use Michella Bredahl begint een opleiding aan de Deense academie voor kunstfotografie en behaalt daarna haar master Documentaire aan de Nationale Filmacademie van Denemarken. © Michella Bredahl _Selfportrait_Huis Marseille _ Amsterdam_fair use In 2023 verschijnt haar eerste serie, Love Me Again. Dit werk is een kwetsbare reis tussen herinneringen en heden.  Vrienden als nieuwe familie en de kamers waarin ze leven vormt deze serie. In de persoonlijke, veilige ruimtes van hun huizen onderzoekt zij hoe plaatsen die ooit gekenmerkt werden door instabiliteit, verslaving en stilte, herwonnen kunnen worden. © Michella Bredahl _Huis Marseille _ Amsterdam_fair use In Huis Marseille worden deze 2 series van zestig foto's gecombineerd, en gaat de dialoog door. Rooms We Made Safe is geen afsluiting, maar een voortzetting van een familie nalatenschap die in het licht wordt gehouden.   Welkom !  

Door: Foto: © Michella Bredahl_Huis Marseille Amsterdam_fair use

Closing Time | I’m Afraid of Americans

, door

Bij de jarige (*.*) Wikipedia lezen we:

I’m Afraid of Americans is een nummer van de Britse muzikant David Bowie, uitgebracht als de achtste track op zijn album Earthling uit 1997. Het nummer, geschreven door Bowie en Brian Eno.

Bowie beschreef zijn gevoelens over het nummer als volgt: “Het is niet zo vijandig richting Amerikanen als “Born in the U.S.A.”: het is alleen sardonisch. Ik was op reis in Java toen [hun] eerste McDonald’s verscheen: het was als, “verdomme”. De invasie door elke gehomogeniseerde cultuur is zo depressief, de oprichting van nog een Disney World in, laten we zeggen, Umbrië, Italië, en nog meer. Het wurgt de inheemse cultuur en versmalt de uitdrukking van het leven.”

Foto: © Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair Use

Kunst op Zondag Enki Bilal Nikopol Trilogie

, door

RECENSIE - De Nikopol-trilogie is een visueel en politiek interessante serie van drie stripboeken die in een periode van twaalf jaar zijn getekend en in 1 boek zijn samengebracht. Gecreëerd door de Servische tekenaar Enki Bilal.

© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair Use

Enki Bilal werd geboren in het voormalige Joegoslavië in 1951. Zijn jeugd in Belgrado tijdens het bewind van Tito, was bepalend voor zijn stijl en geopolitieke thema’s.

Tito was een dictator en toch ervaarde een groter deel van de bevolking iets meer welvaart. Zo zette hij de Joegoslavische economie meer open voor het westen.

Maar Goli otok, een eiland met nu een verlaten, uitgestrekt gevangenis complex was ook een symbool van zijn regime.

© Enki Bilal_Nikopol Trilogie_Recensie_Fair Use

Dit gevangenis systeem stond bekend om zijn grenzeloze wreedheden, waar gevangenen hun medegevangenen moesten heropvoeden. Dat was het lot van zijn tegenstanders en dat waren er velen. Zo creëerde Josip Tito een maatschappelijke en sociale censuur.

Dit gegeven is een herhalend thema in Bilal’s werk. Zijn verbeelde werelden zijn vaak dystopisch, onveilig waar een totalitair regime heerst en paranoia geeft.

Brutalist gebouwen, maar ook rijen communistische, verwaarloosde flats tekende Bilals beeld. Hoewel Tito Joegoslavië meer vrij had gemaakt van Russische invloed was diens stijl in architectuur nog lange tijd zichtbaar, en nog in het huidig Servië.

Foto: DL314 Lin on Unsplash

Zaterdag Nacht C🌟medy Groenezuela

, door

                                         Subtitles ▶️ CC

85% van de Groenlanders wil niet dat Groenland ICE-land wordt, en 15%, dus dat zijn 3 Groenlanders die Groenezuelaan willen worden.

J.D. Vance triggerwarning ‼️

                                                                               Subtitles ▶️ CC

 

Iemand nog iets over de Epstein files gehoord ?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time Acid Arab-Gul l’Abi 🇨🇵

, door

Gul L’Abi is een videoclip-project dat de samensmelting van diverse culturen en perspectieven uitdrukt door esthetische overwegingen centraal te stellen. Beïnvloed door de oosterse cultuur, suggereert het project een nieuw concept van een ‘nieuwe wereld’, genaamd ‘Neuland’. De onverwoestbare, door de vrouwelijke personages bestreden, mannelijk gedomineerde culturen.

Acid Arab is a duet from Paris whose goal is to mix all kind of Eastern music (North Africa, Lebanon, Egypt, Turkey or… Mumbai) with electronic sounds, from pioneering acid house to today’s powerful techno.

Foto: ChatGPT Image Musk Zuckenberg as firework

Musk en Zuck zijn minstens zo schuldig als vuurwerk

, door

ANALYSE - De escalaties op oudejaarsavond werden niet alleen veroorzaakt door het vuurwerk, maar vooral door een bedenkelijke sociale cultuur. Een asociale consumentencultuur. Om onnavolgbare (of neuh, gewoon ordinair populistische egoïstische) redenen is ‘deugen’ verdacht gemaakt. De neoconservatieve wind heeft hebzucht heilig verklaard. Ieder voor zich en god voor ons allen. En als god het niet doet, dan moet de markt het maar oplossen.

Sociale discipline, doen wat goed is omdat het onderdeel van ‘beschaving’ is, telt voor een grote groep mensen alleen nog als je er zelf van kunt profiteren. De afgelopen decennia is het sociale cement uit onze maatschappij op veel plekken vervangen door los zand met een beetje spuug. Mensen hebben zelfredzaamheid verward met zelfzuchtigheid. Hoe zou dat toch komen?

Het komt natuurlijk deels door politici die van hardvochtigheid hun salespitch hebben gemaakt, en omdat horkerigheid het in de media beter doet dan solidariteit. Net als hebzucht is solidariteit is aanstekelijk. We hoeven geen Japanse Hara-Kiri sociale discipline na te streven, maar de samenleving hoeft ook geen extrapolatie van een McDonalds wegwerp-‘restaurant’ te zijn. Waar je voor je bestelling geen sociale interactie meer hoeft te trotseren, en waar de plastic stoeltjes precies oncomfortabel genoeg zijn om je weer snel plaats te laten maken. Efficiëntie boven quality time.

Foto: © museum tentoonstelling Flehite_Carla Kogelman_fair use

Kunst op Zondag | Museum Flehite Amersfoort | Carla Kogelman

, door

Museum Flehite te Amersfoort is gevestigd in drie historische muurpanden die rond 1540 zijn gebouwd. Deze waren onderdeel van de stadsverdediging, een militair hospitaal en twee woonhuizen. Nu is het een museum, gelegen in een sfeervol stadsgedeelte.

© museumarchief_ Museum Flehite 1579_fair use

Het museum heeft een vaste collectie van ongeveer 20.000 objecten en schilderijen waaronder het schilderij met de titel Westsingel, geschilderd door Hendrik Jan Wolter rond 1900. Het is diezelfde Westsingel waar museum Flehite ook aan ligt.

© museumcollectie Flehite_Hendrik Jan Wolter_Westsingel_fair use

Wat het schilderij bijzonder maakt is dat het geen karakteristiek stadsgezicht van Amersfoort is, met de bekende Koppelpoort of de Onze-Lieve-Vrouwetoren. Wolter had meer een fascinatie met de rommelige achterkant van de oude stad, juist omdat hij deze plekken zo goed kende als kind.

Hendrik Jan verhuisde op jonge leeftijd met zijn vader uit roerig Amsterdam, naar het meer rustige Amersfoort. Waar hij op ontdekkingstocht ging achter de façade van de mooie gevels.

Een ander interessant schilderij is de Soplafabriek, een sigarenfabriek, gevestigd in de binnenstad van Amersfoort. Geschilderd rond 1930 door Marie Henri Mackenzie in een kleurrijke, laat-impressionistische stijl. Bakstenen, elektrisch licht, een bedrijfsauto met logo, ook nog steeds paard en wagen als goederentransport. Wij zijn dan ongv 60 jaar in de Nederlandse Industriële Revolutie.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Closing Time | Heavy days are here again

, door

Met de suite ‘Heavy days are here again’  leverde pianist Leo Cuypers (1947 – 2017) een ironisch commentaar op regeerperiode van Ronald Reagan. De suite begint met ‘Happy Days’, dat weer verwijst naar ‘Happy Days Are Here Again’, een olijk nummertje dat in 1929 (het jaar van de beurskrach) de moed er een beetje in hield.

Een live versie van de complete suite ziet u hier. Met Leo Cuypers op piano, de in 2010 overleden rietblazer Willem Breuker, slagwerker Han Bennink en bassist Arjen Gorter.

Closing Time 🇷🇺 AGata Bobin Земли, Воды, Огня и Воздуха

, door

Погрузись в ритм первозданной энергии.
Этот трек, танец четырёх стихий: Земли, Воды, Огня и Воздуха.
Каждый куплет, это голос мироздания, каждое «эй», удар сердца природы.

🎧 Слушай в наушниках для полного эффекта.

Voel het ritme van oer_energie. Dit nummer is een dans van vier elementen: Aarde, Water, Vuur en Lucht. Elk vers is de stem van het universum, elk ‘hey’ is het ritme van het hart van de natuur.

Vorige Volgende