Hoe vrij moet de vrijheid van meningsuiting op internet zijn?
Hoe vrij moet de vrijheid van meningsuiting op internet zijn?
Rechtsgeleerden en hun twijfels
Vandaag een gastbijdrage van Bart Luirink, hoofdredacteur van ZAM Africa Magazine. Het stuk verscheen ook op zijn blog. Donkere wolken trekken zich samen boven Johannesburg. Een betere clichezin kan ik op de ochtend van de eerste januari 2011 niet verzinnen. Maar het is de waarheid. Zoals de winter in Europa te vroeg inzet, blijven de Zuid-Afrikaanse lenteregens doorstromen tot in hartje zomer. Ik lees Peter Harris’ Birth, een gedetailleerd verslag van de aanloop naar de eerste democratische verkiezingen in Zuid-Afrika, april 1994. Harris leidde het kantoor van de Independent Electoral Commission. De maanden voorafgaand aan die gedenkwaardige verkiezingsdagen was het een aaneenschakeling van donkere wolken – bloedbaden, de AWB mars op Boputhatswana, de moord op Chris Hani, al die sinistere pogingen om te voorkomen dat het hier een democratie zou worden – maar uiteindelijk brak de zon door en werd er gewacht in eindeloos lange rijen, en toen gestemd.
Hoe vrij moet de vrijheid van meningsuiting op internet zijn?
Rechtsgeleerden en hun twijfels
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Als schrijver van stukken en stukjes over de actualiteit van Latijnse uitdrukkingen bedank ik het Nederlands Republikeins Genootschap (NRG), want het bezorgt mij een aanleiding om het Latijnse begrip abolitio nominis te gebruiken.
Het NRG wil, dat de naam van wijlen prins Bernhard verwijderd wordt uit het straatbeeld. Iemand met de echte en vermeende fouten van Bernhard “verdient het niet” dat er straten naar hem worden genoemd.
Dit verwijderen van iemands naam is een ritueel van extreme vijandschap. Sinds oude tijden wordt het beoefend door machthebbers en rebellen die het gebruiken om zelf machthebber te worden.
De Romeinen, de sprekers van het Latijn, waren meesters in het uitwissen van namen. Zij “verdienen” dan ook, dat deze praktijk met een Latijnse term wordt aangeduid: abolitio nominis – afschaffing van iemands naam. Er zijn nog opschriften op Romeinse ruïnes die de sporen ervan dragen, dat er een naam is weggewerkt. Het is voor het NRG hopelijk niet ontmoedigend, dat het vaak goed bekend is wiens naam er op deze manier voor eeuwig aan de vergetelheid is prijsgegeven.
Later, toen Rome allang ten onder was gegaan maar het Latijn nog steeds de taal van de geleerden was, ging men deze naamsvernietiging damnatio memoriae noemen (letterlijk: veroordeling van de herinnering).
Voer voor de vroeger-was-alles-beter-roeper. Een overzichtje / analyse van kabinetten na de jaren van wederopbouw, toen wij Drees en de geleide loonpolitiek vaarwel zeiden en toen Geluk Nog Heel Gewoon Was. 17 kabinetten tot 2010, waarvan de meerderheid het overigens niet haalde. 13 keer was het CDA/KVP erbij betrokken, waarvan 13 keer de grootste, tegen 3 keer de PvdA en nu 1 keer Rutte. Natuurlijk, niet elk kabinet duurde even lang. En de reden waarom kabinetten vielen is niet meegenomen in dit schema. Maar zeuren op links, progressief, Paars – ga uw gang. Bron van de data hier. Nou, wat een revolutionair kabinet hebben we nu. (En Camiel, de stemmers wachten wel op je).
N.B.: in de middelste grafiek hoort uiteraard ook PVV als ‘rest’ te staan (zie legenda).
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.

Joh! De Power Balance bandjes, tijdens het WK gedragen door knuffelpigmee Wesley en zijn vriendjes, blijken niet te werken! Verrassend. Dat was natuurlijk al wat langer bekend, aangezien de Vrije Universiteit er al wat belastingcenten aan had verspild, maar nu is ook de fabrikant overstag. Ze geven toe dat er geen zak bewijs is voor de claims van het product en bieden mensen die het balansbandje willen inleveren de mogelijkheid dat te doen en hun geld terug te krijgen (maar wel met bonnetje). De bekentenis is weliswaar gedwongen door een consumentenwaakhond, maar toch.
Maar bieden ze die mogelijkheid aan heel Gallië de wereld? Nee, slechts aan een klein dorpje landje dat moedig weerstand bood aan deze onzin. Tegen de rest van wereld doet het bedrijf alsof het niet al heeft toegegeven dat het niet werkt en komen de ronkende slogans je nog steeds tegemoet. De Australische site is inmiddels zelfs losgekoppeld. Je kan hem niet meer bereiken vanaf het internationale portal. De mensen zouden er eens achter kunnen komen dat je de hele wereld bewust voorliegt, ook nadat je zelf al hebt toegegeven dat je product niet werkt.
Ach ja, je weet wat ze zeggen: “Reality has a well known Australian bias.” Daar hoef je de rest van de wereld niet mee lastig te vallen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het kabinet gaat veel coffeeshophouders werkloos en een paar stinkend rijk maken
Lokatie, lokatie, lokatie
Carter blijkt niet te weten dat hij in een recent boek de achtste beste president ooit wordt genoemd op het gebied van vrede, vrijheid en voorspoed. Tijdens zijn presidentschap van ’77 tot ’81 is geen schot gelost, geen bom geworpen en geen raket afgevuurd. Dit interview door Bill Maher dateert van twee maanden geleden en verscheen op 29 december op YouTube.
Adri Duivesteijn (PvdA-wethouder) is boos op theemuts
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.