Nu de rust in Den Haag lijkt weergekeerd en de discussie over dubbele loyaliteiten is doodgebloed, is het hoog tijd voor een nieuwe polemiek. Zonder de enige echte ?Miss Voorkeurstemmen? in de spotlights is het zo ontzettend gezapig in Den Haag. Wilders wil wel en probeert het ook, maar een reële bedreiging voor het politieke establishment is hij niet. Jij, Rita. Jij bent dat wél.
De recente Provinciale Statenverkiezingen hebben namelijk één onomstotelijk feitje uit de duistere hoekjes van de politiek naar het licht gebracht. Een gegeven dat de kiezer zowel voorspelbaar als onberekenbaar maakt, en menig partijbons in zijn achterkamertje doet zweten: het electoraat wil échte mensen. We willen geen gelikte opportunist als Wouter Bos of zijn liberale broertje Mark. Geen half mens-half robot Ad Melkert, en hopelijk ook geen gluiperd van een Eurlings. Zij kunnen beter Joop Wijn volgen. Vertrekt uit de politiek, verdwijn uit het licht van media, ga niet langs start en ontvang geen voorkeurstemmen.
Dit is de les van Fortuyn. De kiezer wil geen politieke kroonprins als ?gedoodverfde? stemtrekker. Ze wil authenticiteit. Neem bijvoorbeeld Balkenende. Waarom is hij anders wederom tot premier gekozen? Inderdaad, louter en alleen omdat hij de kneus die hij in zijn pubertijd was, nog steeds is. Voor Marijnissen geldt hetzelfde. Hij wint verkiezingen op rij op basis van zijn persoonlijkheid die betrouwbaarheid, echtheid en no-nonsense uitstraalt. De Wouter Bosjes hebben dat niet en willen daardoor maar niet geloofwaardig worden. ?Van achterstandswijken naar prachtwijken?, een oneliner van Bos, bekt zeker lekker. Aan de pr-machine ligt het dan ook niet. Ook niet aan de boodschap. Het ligt aan de boodschapper.