Er was eens een land dat trots was op zijn excessen. Dat land bracht de wereld unieke en schokkende zaken als legale euthanasie, legale abortus, gedoogbeleid, legale prostitutie, het akkoord van Wassenaar en het homohuwelijk. Deze zaken konden alleen maar tot stand komen doordat men open stond voor afwijkende meningen en afwijkend gedrag. De ideeën die daar uit voortkwamen hadden de ruimte om te groeien, te rijpen en zich te ontwikkelen tot gedragen beleid. Afwijkingen, opstandigheid, het afzetten tegen de norm, het zijn allemaal zaken die verandering veroorzaken. Verandering is belangrijk om je constant te kunnen aanpassen in een wereld die zich snel ontwikkeld. Afwijkingen zorgen voor alertheid, spanning en discussie. Afwijken is evolueren. Evolueren is groeien. Het land is Nederland. Een land dat zich na de verstikkende verzuiling, met voor iedere zuil eigen normen en waarden waar niemand aan mocht ontsnappen, ontwikkelde tot een ruimdenkende natie. Na de jaren 50 werd de afwijking langzaam gemeengoed. Tot de 21ste eeuw zijn intrede deed in dat kleine landje.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Op de stoep van de Waterland-stichting liet Baukje Prins, docent sociale en politieke filosofie aan de Faculteit Wijsbegeerte van de Rijksuniversiteit Groningen iets stinkends achter.
Normaal probeer ik dit soort kwalificaties niet in de mond te nemen, maar er klopt werkelijk niks van haar betoog [url=http://www.waterlandstichting.nl/index.php?pid=351][i]Bruggenbouwer of onheilsprofeet? Het ‘wij’ van Paul Scheffer.[/i][/url]
Ze begint nog aardig met een samenvatting over dat migratie voor zowel de arriverende als de ontvangende groep als een schok ervaren wordt. Maar daarna gaat het al snel mis, al in de eerste zin: “Hij komt ook met meer concrete voorstellen.” Dat is op zich geen verkeerde constatering, maar ze doet het zo wel voorkomen alsof [url=http://www.debezigebij.nl/boekboek/show/id=100675/dbid=15797/typeofpage=66357][i]het Land van Aankomst[/i][/url] het zoveelste puntenplan is, zoals we die eerder van [url=http://www.geertwilders.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=1188&Itemid=74]Wilders[/url] en onlangs ook de [url=http://www.nu.nl/news/1310997/11/rss/VVD_wil_hulp_aan_illegalen_bestraffen.html]VVD[/url] hebben gezien. De voorbeelden die ze vervolgens aanhaalt zijn ook totaal geen zaken die mij uit het boek zijn bijgebleven.
“Zo pleit hij voor een selectief immigratiebeleid. Immigratie van ongeschoolden uit niet-Europese landen moet zoveel mogelijk worden beperkt,…” Daar breekt Scheffer inderdaad een lans voor, maar hij stelt nog veel vaker en stelliger dat immigratiebeperkende maatregelen in het verleden niet of nauwelijks gewerkt hebben. Na enkele korte opmerkingen over school en werk stelt ze vervolgens: “Maar Scheffer pleit vooral voor een herwaardering van het gezin”, om het vervolgens tot in het absurde door te trekken. Scheffer gaat inderdaad in op de demografische aspecten van migratie, maar dat overstijgt wel een Rouvoet-achtig “gaat heen en vermenigvuldig u”. Daarna gaat ze door met het spelen op de man: Scheffer zou alleen zijn eigen gelijk predikken. Nogal wiedes: [i]het Land van Aankomst[/i] is een pamflet, geen studieboek of wetenschappelijke publicatie. Maar dan nog: De quote die ze aanhaalt om aan te tonen dat Scheffer het multiculturalisme onderbelicht laat, is me niet bijgebleven, maar ze stelt dat het de enige is. Zonder dat ik het boek opnieuw moet doorbladeren kan ik er zo nog één oppennen die ik onthouden heb is omdat die zo waar is: “Alles wat aangevallen wordt, stijgt in waarde bij hen die het bezitten.” Daarnaast verwijt ze Scheffer dat hij niet consequent is in zijn mening over de culturele samenleving. Daarbij gaat ze er compleet aan voorbij dat de definitie van – en sfeer rond – de multiculturele samenleving nogal veranderd is. Even etnocentrisch gesteld: van “wat ruikt het altijd lekker bij de buren” naar “waarom verstaan ze me niet als ik probeer uit te leggen dat m’n was gaat stinken”.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Marc van Ooijen. Hij is senior adviseur bij CC Zorgadviseurs.
Ondanks de komst van een nieuwe regering, waarvan in ieder geval de PvdA claimt dat ze een socialer beleid neerzet, is de Haagse retoriek over de gezondheidszorg het afgelopen jaar niet veranderd. De meest recente uitspraken van staatssecretaris Bussemaker over de vermeende koude sanering die thuiszorgorganisaties op dit moment doorvoeren zijn hier slechts één voorbeeld van: de markt wordt gezien als de oplossing voor alle problemen. Het is jammer dat met de komst van de PvdA en de ChristenUnie in het kabinet de discussie over wat nodig is in de zorgsector in de komende jaren niet is bijgesteld. Een fundamenteler probleem is dat de huidige drie regeringspartijen, voor wat betreft hun koers ten aanzien van de toekomst van de zorgsector, in ideologische zin totaal de weg kwijt zijn. Door hun haast blinde omarming van noties van marktwerking in de gezondheidszorg snijden zij namelijk enkele historische banden met hun eigen gedachtegoed over maatschappelijke en bestuurlijke verhoudingen door.
Mislukte marktwerking
Binnen de gezondheidszorg wordt al een jaar of tien een debat gevoerd over marktwerking. Dit heeft er onder andere toe geleid dat ziekenhuizen een, overigens zeer beperkt, deel van hun budget verkrijgen via onderhandelingen over de zogenaamde DBC?s (?Diagnose-behandel-combinaties? die alle activiteiten vanaf de diagnose tot en met de behandeling beschrijven. Ziekenhuizen en zorgverzekeraars stellen in onderhandeling met elkaar de tarieven hiervoor vast) en dat huishoudelijke verzorging inmiddels via openbare aanbestedingen tegen zo laag mogelijke tarieven wordt ingekocht. Oogmerk van de marktwerking in de zorg is dat de concurrentie tussen zorgaanbieders toeneemt en dat zij om die reden efficiënter gaan werken, waardoor de kosten in de hand worden gehouden.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Vorige maand eindigde bij het parlement in Georgië een dagenlange demonstratie van de oppositie met gewelddadig optreden van de politie. Dezelfde dag werd een tv-station gesloten en de noodtoestand afgekondigd.
De machthebbers van nu vergelijken de situatie met 1991/1992, toen demonstraties, geweld en een staatsgreep culmineerden in een burgeroorlog en de afscheiding van Abchazië en Zuid-Ossetië. Ze hadden geen andere keuze dan de noodtoestand af te kondigen, zeggen zij.
De oppositie drong aan op vervroegde parlementsverkiezingen, maar president Michail Saakasjvili bood presidentsverkiezingen aan, ongetwijfeld in de verwachting dat de oppositie niet met één sterke tegenkandidaat op de proppen kan komen. De stembusgang heeft plaats op 5 januari, een dag voor kerstavond en de kerstdagen volgens de orthodoxe kalender. Toeval? Mwa…
Als Saakasjvili in de eerste ronde al wint, dan voorspellen oppositieleiders nieuwe protesten. Voor het parlement – strijdtoneel in 1991/1992, in 2003 en 2007 – is al een immense kerstboom geplaatst. Ook worden – zo lijkt het – kerststalletjes over de hele breedte van de stoep geplaatst. Toeval? Mwa…
Het stopbord lijkt symbolisch: verboden in te rijden voor auto’s of verboden hier te demonstreren?
(Zie ook Remco’s Rusland)
“On ne se cache pas, mais on ne s’affiche pas.”
Ex-topmodel en liedjeszangeres Carla Bruni verduidelijkt de delicate balans die zij met haar president de la France heeft opgezocht toen ze laatst een afspraak hadden met een horde fotografen in het kerstdrukke Eurodisney. Je hebt dus helemaal geen koningshuis nodig om de roddeldrang van het volk te stillen, je kunt volstaan met het verkiezen van een viriel 1.65 meter lang machomannetje.
Alhier te lande was de kroonprins al not amused om een paar kiekjes van zijn prinsessekindje Catharina-Amalia (die overigens toch nooit koningin zal worden omdat tegen die tijd de monarchie zal zijn verdwenen). MAAR gelukkig heeft Amalia “van de woede van haar vader niets gemerkt, zij had erg veel zin in haar eerste schooldag”. Toch toont deze spanning tussen ‘pers’ (kuch) en koningshuis aan wat een rariteit het instituut van de monarchie is. Misschien dat er nog hoop is voor Oranje en haar klanten als Amalia straks een aardig moppie leert zingen, net als Carla…
… of als Amalia ten minste eens een beetje fatsoenlijk leert inhaleren.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Rijkman Groenink doet boehoe (alweer)
Wat loop je nou te zeuren met je 30 miljoen?
EU roept hulp in van Johan Cruijff
De messias heeft overal een antwoord op.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.