Russische propaganda
De Volkskrant heeft een paar voorbeelden.
Een nieuwe aflevering in de serie 'Lol met libertariërs'. Het non-agressie principe (NAP) wordt door veel libertariërs (overigens ook in Nederland en recentelijk op Sargasso) als een centraal axioma van hun ideologie gezien. Kort gezegd, komt het NAP erop neer dat het niet is toegestaan om geweld te initiëren, maar dat het wel is toegestaan om geweld te gebruiken ter verdediging van jezelf of je eigendom. Uit het gegeven dat agressie fout is, volgt vervolgens een compleet bouwwerk van afgeleide libertarische principes. Belasting? Agressie door een stelende overheid en dus fout. Minimumloon? Agressie door een bemoeizuchtige overheid en dus fout. Publiek onderwijs? Ook agressie en dus fout. Anti-discriminatiewetten? Alweer agressie. Enzovoort, enzovoort.
De Volkskrant heeft een paar voorbeelden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
RECENSIE - Hoe voelt het om een ex te hebben, iemand die jarenlang onontkoombaar was in je leven, maar nu – in fysieke zin – eruit verdwenen is? Dat is geen ongebruikelijke ervaring. Maar wat als die ex je land is? Dat is een ondervinding die de meesten van ons niet kennen. Maar dat ligt heel anders voor de bewoners van wat ooit Joegoslavië was.
Met Ex. Een land dat zoek is schreef de Belgische slavist en politiek wetenschapper Peter Vermeersch een uiterst boeiend verhaal over de mensen – en vooral hun herinneringen – die hij ontmoette tijdens verschillende reizen naar de onafhankelijke republieken waarin Joegoslavië vanaf 1991 uiteenviel.
Ex vertelt dus niet waarom Joegoslavië uiteenviel, maar wel hoe de achterblijvers dit verlies al dan niet hebben verwerkt. Daarmee is het boek vooral een sfeerschets geworden. Harde conclusies ontbreken.
Het is daarmee allereerst een boek over vervreemding geworden. Net als twee geliefden in een steeds sleetser relatie langzaam van elkaar vervreemd raken, zo vervreemdden de Joegoslavische burgers geleidelijk van hun land – jaren voordat dit zou ontaarden in een serie burgeroorlogen van wisselende lengte en wreedheid.
Toch kwam de uitbarsting voor veel Joegoslaven nog onverwachts. En ook dat was een vervreemdende ervaring:
ACHTERGROND - Verdienen zwarte Amerikanen herstelbetalingen voor hun eeuwenlange uitbuiting en exploitatie? Deze vraag is nu weer even actueel.
Afgelopen week heeft dit artikel, ‘The Case for Reparations’ van Ta-Nehisi Coates in The Atlantic veel stof doen opwaaien in de Amerikaanse blogosphere. (Het verhaal is absoluut de moeite waard. Lees het dus helemaal.)
In dit artikel laat Coates overtuigend zien hoe de zwarte bevolking van de VS – ook nadat de slavernij werd afgeschaft – stelselmatig bleef worden uitgebuit. Het is daarom tijd, zo meent Coates, om het eindelijk eens over herstelbetalingen te hebben.
Clyde Ross
Coates hangt een groot deel van zijn verhaal op aan de levensgeschiedenis van Clyde Ross, een zwarte man die in 1923 in de staat Mississippi werd geboren. En hoewel zijn vader zijn eigen land bezat, duurde dat niet lang:
When Clyde Ross was still a child, Mississippi authorities claimed his father owed $3,000 in back taxes. The elder Ross could not read. He did not have a lawyer. He did not know anyone at the local courthouse. He could not expect the police to be impartial. Effectively, the Ross family had no way to contest the claim and no protection under the law. The authorities seized the land. They seized the buggy. They took the cows, hogs, and mules. And so for the upkeep of separate but equal, the entire Ross family was reduced to sharecropping.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
I don’t have many strong dislikes. I admit that as a teacher – I have no racial prejudices in general – but there were certain types, and conspicuous among them the Near Eastern populations, which I still dislike because they are fundamentally dishonest. And I must say dishonesty is a thing I intensely dislike. It was a type which, in my childhood in Austria, was described as Levantine, typical of the people of the eastern Mediterranean. But I encountered it later, and I have a profound dislike for the typical Indian students at the London School of Economics, which I admit are all one type – Bengali moneylender sons. They are to me a detestable type, I admit, but not with any racial feeling. I have found a little of the same amongst the Egyptians – basically a lack of honesty in them.
ACHTERGROND - Israëlische politici gebruiken de aanslag in Brussel om kritiek op Israël weg te zetten als antisemitisme.
Het is altijd geweldig prettig als er mensen zijn die onbegrijpelijke zaken tot bevattelijke dimensie weten te herleiden. Zo hebben we geleerd hoe het komt dat voorwerpen naar beneden vallen als je ze loslaat, dat onweer iets te maken heeft met positief geladen wolken en niet met een of andere slecht gehumeurde god,. en dat onbegrijpelijk menselijk gedrag vaak wordt veroorzaakt doordat we beschikken over een onbewuste met eigen autonome impulsen.
Sommige fenomenen zijn desondanks nog steeds niet of onvolledig verklaard. Zo kennen we niet de grenzen van het heelal en hebben we geen volledig sluitende antwoorden op de vragen waaruit zaken voortkomen als terreur, xenofobie, racisme of antisemitisme.
Hoewel… in de wereld is er in ieder geval één land waarvan de leiders over een dermate heldere visie beschikken dat ze een aantal van die laatste vragen wel degelijk weten te beantwoorden. U raadt het vast al, dat land heet Israël.
Nauwelijks heeft de een of andere gek een lafhartige en zinloze aanval gepleegd op het Joodse museum in Brussel, of de premier van Israël weet al wat de dader dreef, ook al weten we niets van zijn achtergrond. Nog dezelfde avond verklaarde Netanyahu dat de aanval een direct gevolg was van de ‘constante ophitsing tegen de Joden en hun staat. Voortdurend horen we op Europese bodem laster en leugens jegens de staat Israël, terwijl de misdaden tegen tegen de menselijkheid en moorden die in onze regio worden gepleegd systematisch worden genegeerd. Ons antwoord aan deze hypocrisie is voortdurend de waarheid vertellen, ons niet aflatende gevecht tegen terrorisme en het opbouwen van onze kracht.’
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Oud nieuws, natuurlijk, maar via dit artikel kwam ik er zojuist achter dat ze in Vietnam een Ho Chi Minh Stock Exchange hebben.
En dat is vast niet om de productiemiddelen te collectiviseren…
Naar aanleiding van de massamoord op vrouwen ‘die hem seks schuldig waren’ door Elliot Rodger, legt Amanda Marcotte de basale aannames van ‘pick-up artists’ uit, aannames die Rodger volmondig deelde:
pick-up artistry argues that men who can’t get laid are fine the way they are, and it’s women—the entire lot of them—who are broken. And that by accepting that women are the ones to blame here, the student of PUA can finally start getting the sex he feels entitled to. […]
Having established that women are stupid and awful for supposedly preferring men that are bad for them, the PUAs then go on to argue that it’s OK to treat women like garbage. PUAs tell their followers that since women are attracted to assholes, then the best way to get laid is to trick women into thinking you’re an “alpha” by acting like an asshole. Even the most mainstream and arguably least offensive PUA, Erik von Markovik (a.k.a., “Mystery”), teaches that the best way to get “hot babes” into bed is to insult them and ignore them in hopes that the women will be feel insecure and sleep with you in order to try to earn your approval.
Dat schrijft de Volkskrant.
Overigens is iemand hier flink aan het jokkebrokken:
in de loop van de ochtend [werd] bekend […] dat er opnieuw gevechten zijn uitgebroken in het oosten. Ditmaal tussen grenstroepen en gewapende lieden die vanuit Rusland de grens wilden oversteken. Na de gevechten werden meerdere voertuigen in beslag genomen. Daarin troffen de grenstroepen kalasjnikovs, granaatwerpers en diverse explosieven aan.
President Poetin roept Kiev en de regionale separatistenleiders op om de crisis op een vreedzame manier op te lossen, melden Russische media vandaag. Net als gisteren eist hij ook vandaag dat de Oekraïense troepen onmiddellijk stoppen hun eigen bevolking aan te vallen.
En dat legde hem en zijn kompanen geen windeieren:
The Hitler government built the world’s first nationwide motorway network. We examine the impact of road-building on the popularity of the Nazi regime. Using shifts in electoral support between 1933 and 1934, we conclude that ‘pork-barrel’ spending worked in reducing opposition to the regime – wherever the new roads ran, fewer Germans voted against the government in elections and plebiscites. At least part of the regime’s popularity after 1934 can be explained by the popularity of the Autobahn.
We klagen massaal, maar schikken ons in ons lot. Waarom pikken we dat eigenlijk? Waarom zeggen we niet: Geert, je zoekt het maar uit; wij gaan weg. Hij heeft de media net zo hard nodig als wij hem.
RTL-verslaggever Jos Heymans vraagt zich af waarom hij (en andere journalisten) zich honds laten behandelen door de PVV.
Maar om terug te komen op bovenstaande vraag: ja, waarom eigenlijk?
De 22-jarige Amerikaanse dader liet een manifest achter. Enkele citaten:
For the last 8 years of my life, ever since I’ve hit puberty, I’ve been forced to endure an existence of loneliness, rejection, and unfulfilled desires. All because girls have never been attracted to me.
Girls gave their affection, and sex, and love, to other men but never to me. […]
It’s not fair. You girls have never been attracted to me.
I don’t know why you girls aren’t attracted to me, but I will punish you all for it.
It’s an injustice, a crime, because I don’t know what you don’t see in me. I’m the perfect guy, and yet you throw yourselves at all these obnoxious men, instead of me, the supreme gentleman.
On the day of retribution I am going to enter the hottest sorority house of UCSB… and I will slaughter every single spoiled, stuck-up, blonde slut I see inside there.
All those girls that I’ve desired so much, they would’ve all rejected me and looked down upon me as an inferior man if I ever made a sexual advance towards them while they throw themselves at these obnoxious brutes.
I will take great pleasure in slaughtering all of you.
You will finally see that I am in truth the superior one. The true alpha male. […]
And girls, all I’ve ever wanted was to love you, and to be loved by you. I’ve wanted a girlfriend, I’ve wanted sex, I’ve wanted love, affection, adoration, but you think I’m unworthy of it.
That’s a crime that can never be forgiven.
If I can’t have you, girls, I will destroy you.
You denied me a happy life, and in turn, I will deny all of you life. It’s only fair.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.