Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Brett Davies (cc)

Vriendschap: altruïsme of egoïsme?

COLUMN - Een bekende Utrechtse volkszanger caféhouder en politicus is, zoals bekend, al jaren geleden teleurgesteld geraakt in vriendschap; het is volgens hem niets meer dan een illusie of een droom. Hij is bepaald niet de enige die een dergelijke teleurstelling verwoord heeft; denk bijvoorbeeld aan Voskuils Bij nader inzien, dat uiteindelijk hetzelfde zegt, maar daar iets meer woorden voor nodig heeft.
Eigenbelang

Het gesignaleerde probleem zal voor een ieder herkenbaar zijn: vriendschap (dat wil zeggen: stil en ongedwongen alles voor een ander doen), dat klinkt leuk, maar kan uiteindelijk niet op tegen de fundamenteel egoïstische krachten in ons. Als puntje bij paaltje komt, kiezen wij allemaal toch voor het eigen genot, het eigen voordeel, het eigen geluk.

Met andere woorden, vriendschap heeft slechts een instrumentele waarde – als het bijdraagt aan ons geluk, prima, maar als dat geluk op een andere manier bereikt kan worden, laten we onze vrienden direct vallen. We kunnen natuurlijk zeggen: dat is dan helemaal geen vriendschap, want echte vrienden cijferen juist zichzelf weg ten bate van de ander. Ware vriendschap zou zich dan kenmerken door altruïsme, waarbij we de belangen van de vriend dus zwaarder laten wegen dan ons eigenbelang.

Maar bestaat zoiets eigenlijk wel? Zijn wij werkelijk in staat om het goed van de ander te verkiezen boven ons eigen goed? Velen zijn hier sceptisch of zelf cynisch over, en zien zogenaamd altruïsme als niets anders dan beter of slechter verholen eigenbelang. Ik geef aan giro 555, maar toch vooral om mij goed over mezelf te voelen (en om daar op filosofische avonden goede sier mee te kunnen maken), en ik help mijn vriend met het verplaatsen van z’n koelkast opdat hij daarna niet kan weigeren mij te helpen verhuizen.

Foto: Annemee Siersma (cc)

Me rug op

OPINIE - Chanson comique!*

Afshin Ellian (wie anders) probeert via een verhaal van de biograaf van Mohammed ongeveer te bewijzen dat islam Jodenhaat is. En roept links en rechts op om gezamenlijk op te trekken tegen deze Jodenhaat.

Ik zal het maar ronduit zeggen: je kan me rug op, Afshin (ja, hier stond eerst iets anders, nog ‘ronduiter’). En je hele rechtse kliek erbij. Al meer dan tien jaar probeert een deel van links Nederland de alsmaar groeiende en door jullie aangewakkerde moslimhaat te bestrijden en wat doe jij? Je gooit nog een paar liter benzine op datzelfde vuur en vraagt tegelijkertijd of we gezamenlijk de Jodenhaat kunnen gaan bestrijden.

Ik lust jouw soort ‘bestrijden’ niet, Ellian. Jouw kliek bestrijdt geen Jodenhaat maar islamieten, met wetsvoorstellen om het begrip ‘allochtonen’ op te rekken, met wetsvoorstellen om de godsdienstvrijheid – een fundament van ons mooie land – te beperken, met niet aflatende propagandabombardementen om groepen Nederlanders zwart te maken, met poging na poging om een klasse tweederangsburgers te doen ontstaan. Minderwaardigen die in een woestijngeloof geloven zoals ooit, in de jaren dertig, de Joden in Duitsland als woestijnvolk werden weggezet.

Ik ben links. Zoals de eerste gevangenen van het eerste Nazi-Duitse concentratiekamp Dachau links waren. Zoals verzetsstrijders als Hannie Schaft en Jan Haken links waren. Ik voel mij deel van die trotse traditie van mensen die pal stonden voor de overtuiging dat er plaats was voor iedereen in hun land, en die ervoor bereid waren te sterven.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du jour | Gevoeligheden van de onderdrukkers

Wat wij oprecht kwalijk vinden, is dat ook nu nog, anno 2014, Marokkaanse belangenorganisaties de emancipatiestrijd van Marokkaanse LHBT’ers nog steeds vanuit de rechten en gevoeligheden van de onderdrukkers benaderen.

Zo schrijven de Marokkaanse LHBT’ers Mohamed, Souad, Nassiri, Ayoub, Jamila en Natja in de Volkskrant.

Iets vergelijkbaars hebben we jarenlang gehad in de discussie rondom de weigerambtenaar. Het probleem van dit soort ’tolerantie’ is echter dat niet alleen een mening wordt gelegitimeerd, maar ook de onderdrukking of achterstelling die uit deze mening voortvloeit.

Lichamen Ebolaslachtoffers op straat gedumpt

In Liberia werpen sommige families de lichamen van overleden Ebolaslachtoffers op straat om te voorkomen dat het hele gezin onder quarantaine wordt gesteld.

De regering van Liberia heeft stringente maatregelen getroffen om te voorkomen dat de ziekte zich verspreidt. Paradoxaal genoeg zijn het juist de begrafenisrituelen waarbij de overledenen doorgaans worden aangeraakt door familieleden, om zo afscheid te kunnen nemen, die maken dat veel mensen besmet raken.

Last week, the Liberian government announced a raft of tough measures to contain the disease, including shutting schools, imposing quarantines on victim’s homes and tracking their friends and relatives.

Today, Information Minister, Lewis Brown, said locals had started dragging their loved ones’ bodies onto the streets out of fear that the new government regulations would risk their own health.

With less than half of those infected surviving the disease, many Africans regard Ebola isolation wards as death traps, he said.

Zeldzame beelden van raketaanval Hamas

Gefilmd door Indiase journalisten.

What a strange conflict Gaza has been. On the one hand, countless videos and photos have depicted Israeli soldiers, Israeli tanks and Israeli Iron Dome missiles in action. And especially Israeli bombs—and the Palestinian homes these munitions destroyed and the civilians they killed as the Jewish state tried to destroy Hamas’ rockets and tunnels.

Yet we never actually see Hamas fire rockets. We might glimpse smoke trails crossing the skies as newscasters tell us those are Hamas rockets hurtling toward Israel. But we never see human beings in the act of firing the missiles.

Until now. A news crew from India’s NDTV has filmed a Hamas rocket crew in action.

Russische troepenopbouw gaat door

Nu Oekraïense separatisten steeds verder in het nauw komen, neemt de druk op Poetin toe om militair in te grijpen:

According to The New York Times, this weekend has seen an immense build-up of Russian forces poised along the Ukrainian border. This comes at the same time that the Ukrainian military has launched its long-awaited assault on Donetsk, urging civilians to evacuate from the rebel-held “people’s republics.” The Ukrainian separatists are encircled and increasingly desperate; the pressure for Russia to act is mounting. […] the stage is being set for a Russian invasion under the guise of a “peacekeeping” operation. Vehicles arrayed just over the border reportedly bear the insignia of Russian peacekeeping forces.

Quote du jour | Linkse Israëliërs

De haat richt zich niet alleen op Israëlische Palestijnen. Radicale rechtse Israëliërs scanderen naast ‘dood aan Arabieren’, tegenwoordig ook ‘dood aan linkse Israëliërs’. Israëliërs die op internet hun mededogen uiten met de burgerslachtoffers in Gaza, worden bedreigd door hun landgenoten. Na afloop van demonstraties tegen het geweld in Gaza jagen groepjes radicale Israëliërs met stokken op de demonstranten en spuiten ze pepperspray in hun gezicht.

Maaike Hoffer vertelt in Trouw over de huidige situatie in Israël.

Politieke PR en Gaza

De Israëlische woordvoerders hebben precieze instructies gekregen:

There is a reason for this enhancement of the PR skills of Israeli spokesmen. Going by what they say, the playbook they are using is a professional, well-researched and confidential study on how to influence the media and public opinion in America and Europe. Written by the expert Republican pollster and political strategist Dr Frank Luntz, the study was commissioned five years ago by a group called The Israel Project, with offices in the US and Israel, for use by those “who are on the front lines of fighting the media war for Israel”. […]

The booklet is full of meaty advice about how they should shape their answers for different audiences. For example, the study says that “Americans agree that Israel ‘has a right to defensible borders’. But it does you no good to define exactly what those borders should be. Avoid talking about borders in terms of pre- or post-1967, because it only serves to remind Americans of Israel’s military history. Particularly on the left this does you harm. For instance, support for Israel’s right to defensible borders drops from a heady 89 per cent to under 60 per cent when you talk about it in terms of 1967.” […]

Much of Dr Luntz’s advice is about the tone and presentation of the Israeli case. He says it is absolutely crucial to exude empathy for Palestinians: “Persuadables [sic] won’t care how much you know until they know how much you care. Show Empathy for BOTH sides!” This may explain why a number of Israeli spokesman are almost lachrymose about the plight of Palestinians being pounded by Israeli bombs and shells.

In a sentence in bold type, underlined and with capitalisation, Dr Luntz says that Israeli spokesmen or political leaders must never, ever justify “the deliberate slaughter of innocent women and children” and they must aggressively challenge those who accuse Israel of such a crime. Israeli spokesmen struggled to be true to this prescription when 16 Palestinians were killed in a UN shelter in Gaza last Thursday. […]

Above all, Israel’s desire for peace with the Palestinians should be emphasised at all times because this what Americans overwhelmingly want to happen. But any pressure on Israel to actually make peace can be reduced by saying “one step at a time, one day at a time”, which will be accepted as “a commonsense approach to the land-for-peace equation”.

Dr Luntz cites as an example of an “effective Israeli sound bite” one which reads: “I particularly want to reach out to Palestinian mothers who have lost their children. No parent should have to bury their child.”

The study admits that the Israeli government does not really want a two-state solution, but says this should be masked because 78 per cent of Americans do. Hopes for the economic betterment of Palestinians should be emphasised.

Vorige Volgende