Markante ministerraad

Het kabinet Den Uyl schijnt de meest markante ministerraden gekend te hebben. Het kabinet Rutte II doet serieuze pogingen dat te overtreffen. Minister 1: “Shit! Crisis!” De MP: “Wat? Alweer één?” Minister 1: “Ja, die koffiekan hier is lek”. Minister 2: “Welja, een lek! Dat kunnen we er nog wel bij hebben”. De MP: “Nou, dat zien we dan straks wel verder”. Minister 3: “Eh, ben je niet bang dat de pers dat als het zoveelste uitstel ziet. Gebrek aan daadkracht en zo?” De MP: “Mwah, van de pers hebben we weinig te duchten. Bovendien mogen we ons gelukkig prijzen met een dom volk. Hoe harder de pers ons aanpakt, hoe beter mijn partij het in de peilingen doet.” Minister 3: “Jawel, maar ik stel toch voor dat we ons beraden over een passende oplossing”. De MP: “We? Ik dacht dat we afgesproken hebben dat ieder zijn eigen verantwoordelijkheid heeft?” Minister 1: “De koffiekannen vallen toch onder Algemene Zaken, ofwel jouw departement?”. De MP: “Maar ik heb het niet lek gemaakt. Het lekte toen jij het ter hand nam”. Minister 1: “Pardon? Je beschuldigt me van zelfbevlekking?”

De vlo op de olifant

Op 6 Mei 2010 ging het gruwelijk mis. In ongeveer 36 minuten gingen de markten onderuit in de VS en kortstondig verdampte meer dan een half biljoen dollar aan beurswaarde. Verlies dat overigens in de loop van die dag vrijwel helemaal weer werd goedgemaakt.

Bijna vijf jaar later is de schuldige gevonden. Zegt men. Een keurig nette man die in de twee-onder-een-kap van zijn ouders in het westen van Londen een venijnige handelsactie in gang zette.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Wereldmuseum om zeep helpen? Kassa!

Stel dat je directeur bent. Na een langdurige periode van wanbeleid staat je museum op omvallen. Je bent niet de enige schuldige, maar toch jouw beleid is de directe aanleiding voor de ondergang. Je wordt publiekelijk afgebrand door twee verschillende onderzoekscommissies. Wat krijg je dan?

Een gouden handdruk

Het pluche voor de elite kan niet beter worden geïllustreerd dan door de soap rondom Stanley Bremer, die tot zijn pensioen krijgt doorbetaald. Maar dan wel zonder extra’s als bonussen.

Quote du Jour | Mythe van de Vrije Pers

The crux of it is that there is no such thing as impartial news. That’s a fact of life. Everyone is pushing their own agenda and in the case of the British press that happens to be a pro-corporate, pro-war agenda. It’s important for people to take a step back and stop assuming that what they are being told is the whole truth and nothing but the truth. It is not. The most fundamentally dangerous thing about the press in the UK and the ‘liberal-Western world’ as a whole is the assumption of neutrality, objectiveness and freedom that goes with it. This is part of the propaganda model that contributes to the idea that we are the good guys.

Liegen en draaien op z’n Engels

Stel je bent een politieke partij die geen manier onbenut laat om mensen te overtuigen dat “Brussel” de bron van “all evil” is. Je staat zo sterk in je overtuiging dat je na de verkiezingen belooft om de EU te hervormen. Dat EU hof voor de mensenrechten is immers maar lastig, en al die EU immigranten zijn natuurlijk een stelletje parasieten. Erna zal je het resultaat voorleggen aan de mensen door middel van een “in/uit” referendum.

Stem voor het establishment

Intrigerende petitie voor het UvA bestuur. Quootje:

De vastgoedportefeuille is uiteraard een complex probleem, dat de UvA net als alle
universiteiten en hogescholen opgelegd heeft gekregen van de overheid. Dat hier niet altijd vlekkeloos wordt gehandeld lijkt ons logisch, en geen bewijs van onkunde van het CvB.
Want hoger onderwijs en vastgoed is inderdaad een gelukkige combinatie waar niet zo veel mee mis kan gaan, toch?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende