De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland. We leven niet langer alleen maar in de Petabyte Age, we weten sinds vandaag dat we ook in de PetaFLOPS Age zijn aanbeland. Maandag werd de nieuwe toplijst bekend gemaakt, waarop de twee snelste supercomputers ter wereld deze snelheidsgrens glorieus hebben doorbroken. En daarmee breekt niet alleen voor onderzoekers een nieuwe tijd aan, ook gamers en beurshandelaren spinnen garen bij de snellere snelsten. Dat je laptopje waarschijnlijk niet de snelste ter wereld is, had je waarschijnlijk al wel langer vermoed. Al sinds de opkomst van de thuis-PC in de jaren zestig is er een parallele ontwikkeling in het allerhoogste segment gaande. De eerste CRAY supercomputers rolden in dat decennium van de lopende band. Deze monsters (want ze nemen in de regel meerdere vierkante meters in beslag) worden sinds die tijd gebruikt voor rekentaken die gigantisch veel berekeningen vereisen. In de wetenschap, maar ook op de beursvloer is men al jaren erg blij met de inzet van de bakbeesten. Bij het grote publiek is vooral de schaakcomputer Deep Blue bekend. Deze special purpose supercomputer versloeg in 1997 de wereldkampioen schaken, een prestatie die een paar jaren daarvoor onmogelijk geacht werd. Deep blue was helemaal niet zo intelligent als je zou verwachten: de immense rekenkracht waarmee Deep Blue de vele mogelijke stellingen berekende leverde hem uiteindelijk de overwinning op.
“Genieten wordt verboden, op alles wat het leven leuk maakt komt een belastingheffing. Economische groei is niet langer de motor van onze welvaart, maar de spil van het kwaad. Of consuminderen wel of geen effect heeft doet er niet toe, als wij ons schuldgevoel maar afkopen… het is net ontwikkelingssamenwerking.”
Mark Rutte staat een Groen Rechts voor in zijn Pamflet van een Optimist.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Hieronder treft u een gastbijdrage van Andreas Bouman.
De meerderheid van de mensen gebruikt nooit ‘bewustzijnsveranderende’ drugs. Legaal of niet, velen vinden het een eng idee de controle over zichzelf te verliezen en raken nooit een joint, pil of poeder aan. Daarnaast heb je een grote groep die experimenteert met drugs. Dat experimenteren, kan een enkele keer zijn, of uitlopen tot terugkerend ‘recreatief gebruik’. Meestal stopt of vermindert het gebruik zodra de volwassen leeftijd is bereikt. Kijkt u maar eens in uw omgeving. Ziet u nog veel veertigplussers in het weekend een pilletje nemen? Ze zijn er wel, maar het is een marginale groep. Zodra de recreatieve gebruiker een vaste baan en dito relatie heeft, is het gedaan met het drugsgebruik.
Effect harde aanpak?
Drugsgebruik hangt samen met allerlei factoren, maar er is nauwelijks een verband tussen het beleid van de overheid en het drugsgebruik van de bevolking. Vorige week las ik het nog eens in de Volkskrant. Zweden heeft een repressief beleid en weinig drugsgebruikers. De Verenigde Staten hebben net zo’n repressief beleid en veel gebruikers. Nederland heeft een tolerant beleid en weinig gebruikers. Conclusie: ‘Er is geen pijl op te trekken.’ Nederland lijkt er nu voor te kiezen het tolerante beleid te willen terugdraaien. De oer-Hollandse paddo’s zullen in december uit de schappen verdwijnen en het softdrugsbeleid staat ter discussie.
Het doek lijkt definitief gevallen voor de Alaskaanse senator en smeergeldcrimineel Ted Stevens. De telling van de stemmen in een van leegste Amerikaanse staten is op een paar biljetten na klaar, en plotseling blijkt de democraat en burgemeester van Anchorage, Mark Begich, bijna vierduizend stemmen voor te liggen op Stevens. Begich heeft zichzelf inmiddels tot winnaar uitgeroepen.
Met nog twee senaatsraces onbeslist blijft een filibuster-proof meerderheid voor de democraten een mogelijkheid. Winnen ze de races in Minnesota en Georgia ook, dan zijn de republikeinen in de senaat teruggebracht tot een machteloze praatgroep. Tenminste, als alle kikkers in de kruiwagen blijven. We zetten een en ander op een rijtje:
Minnesota: De huidige senator Norm Coleman heeft nog steeds de leiding in de race met politicus/komiek Al Franken met maar liefst 215 stemmen. In totaal werden 2.9 miljoen stemmen uitgebracht. Vandaag begint de hertelling, waarvan de uitslag pas rond de kerst wordt verwacht. Daarna is de race nog niet over. Beide kandidaten hebben al een leger aan advocaten klaarstaan om iedere telvrijwilliger te volgen, en om na de definitieve uitslag een scala aan juridische procedures te beginnen. Franken maakt nog veel kans, omdat bij een hertelling ook afgekeurde stembiljetten opnieuw worden bekeken. En volgens commentatoren zijn democraten slechter in het juist invullen, dus die stemmen kunnen nu -wellicht- ineens wèl worden geteld.
Georgia:Weinig nieuws uit het republikeinse Georgia waar zittend senator Saxby Chambliss de verkiezingen won, maar geen meerderheid van de stemmen haalde. Volgens Georgiaanse regels moet de verkiezing daarom op 2 december over. De staat wordt daarom nu een soort “last stand’ om de Grand Old Party nog in stand te houden.
Joe Lieberman: The man who should be vice-president, de oude running mate van Al Gore, werd twee jaar geleden democraat af, omdat hij in zijn eigen staat niet meer voor de democraten mocht meedoen. Als onafhankelijk kandidaat won hij de senaatsverkiezingen. Een probleem voor de democraten, omdat ze zonder Lieberman geen democratische meerderheid hadden in de senaat. Ze moesten hem dus lijmen met een mooie post als voorzitter van de Homeland Security and Governmental Affairs Committee. De gestaalde kaders van de democratische partij willen al jaren van hem af. Dat werd nog eens versterkt door de steun van Lieberman voor John McCain in de presidentsrace, en de nare woorden die hij gebruikte voor Barack Obama.
Als alle nog openstaande senaatszetels door democraten worden gewonnen, dan heeft Lieberman opnieuw een machtspositie. Hij is dan nodig voor die meerderheid. Maar als de 60-40 meerderheid in de senaat niet wordt gehaald, bijvoorbeeld door verlies in Georgia, dan gaat Lieberman’s kop er waarschijnlijk af, en mag hij plaatsnemen in de republikeinse bankjes. 58-42 of 57-43? Who cares!?!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Eindelijk binnen: the national greenhouse gas inventory data for 1990-2006 [.pdf] opgesteld i.h.k.v. het UNFCCC van de Verenigde Naties met als achterliggend doel: vermindering van broeikasgas emissies. Vol verwachting klopt ons hart, lukt het de landen die zich hebben verbonden aan het Kyoto-protocol om de toegezegde reducties te behalen? West-Europa laat inderdaad een daling zien, Nederland: -2,0%, België: -5,2%, Verenigd Koninkrijk: -15,1% en Duitsland: -18,2% (YES THEY CAN). De cijfers uit Oost-Europa lijken op het eerste gezicht spectaculair: Polen: -28,9%, Roemenië: -44,4% en Letland: -56,1%. Deze gemiddelde daling is echter te wijten aan de instorting van de oude Oostblok-economieën gedurende de jaren ’90. Inmiddels zit Oost-Europa weer op een stevige gemiddelde groei van 7,4%, aldus Yvo de Boer secretaris van het UNFCCC (Euractiv). Ondertussen wordt er in verschillende Europese landen hard gewerkt om beloften van CO2-reductie bindend te maken via de wet.
Het Britse parlement heeft inmiddels ingestemd met een aanscherping van de Climate Change Bill: de Britse klimaatwet. De reductiedoelstelling voor 2050 is verhoogd naar 80% en scheepvaart en vliegverkeer gaan ook onder de wet vallen. In december zal de koningin naar verwachting met haar handtekening de wet bekrachtigen (YES THEY CAN). Het Britse succes zet andere Europese landen onder druk om hun voorbeeld te volgen. Het Finse parlement overweegt een klimaatwet die het land verplicht tot ieder jaar 5% reductie in broeikasgasemissie (YES THEY CAN).
Tsja, wat doe je als politieke partij wanneer iemand uit je team er ostentatief weinig van bakt? Je houdt wat indringende gesprekken en als dat niet werkt, bijvoorbeeld omdat de betrokkene door en door overtuigd is van het eigen gelijk, dan probeer je haar zo geruisloos mogelijk af te voeren. ‘Persoonlijke omstandigheden’ of zo. Dat is simpelweg fatsoenlijk personeelsbeleid.
Soms gaat dat niet goed. Dan stuur je haar hardhandig weg. Lijdzaam kijk je vervolgens toe hoe de gevallene haar eigen graf dieper uitgraaft met rancuneuze opmerkingen in de pers. Zo wordt het heel moeilijk haar nog ergens een baantje te bezorgen.
Dan komt de Tweede Kamer, boos omdat je het in de coulissen probeerde te regelen in plaats van rollebollend over straat te gaan. De parlementariërs vinden dat ministers publiekelijk gescalpeerd dienen te worden. Als je haar in het openbaar had laten vallen, zou je uiteraard weer het verwijt gekregen hebben dat je haar moedwillig probeerde te beschadigen door haar publiekelijk te vernederen. Veel meer keus dan een wat hypocriet standpunt heb je in het debat daarom niet.
Uiteindelijk is Ella Vogelaar in het proces namelijk zwaar beschadigd geraakt, in de eerste plaats door haar eigen koppigheid, maar ook omdat haar partij er niet in slaagde die te managen – om van de aasgieren maar te zwijgen. Het debat om haar aftreden werd een politiek spelletje waarin het persoonlijke drama niemand een zier kon schelen. Alleen André Rouvoet hield de respectvolle toon vast. Dankbaar mag ze ook Pieter Winsemius zijn, die zijn niet geringe gewicht in de strijd gooide om haar erfenis veilig te stellen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Ween niet alleen om uitsterven, bejubel ook nieuwe soorten
Drie hoeraatjes voor de appelmade!
Finis ergo Reipublicae revera libertas est.
Amsterdam krijgt op 24 november zijn Spinozabeeld met als opschrift “Het doel van de staat is de vrijheid”. 365 jaar geleden werd de Joodse filosoof geboren, en ook al is zijn tronie al jaren uit de portemonnee van de gewone man verdwenen met het afscheid van de 1000 gulden-biljetten, zijn ideeën verheugen zich in een aanhoudende belangstelling.
Ik vind het een goed gekozen beeldhouwobject met een goed gekozen uitspraak, zeker op een standbeeld vlak bij het Amsterdamse stadhuis. Maar het internet zou het internot niet zijn, als u hier niet bij een even digitaal als vrijblijvend referendum alternatieven voor zou mogen aandragen. Met welke leuze slaat u uw overheidsdienaren het liefst om de oren? Tijd voor een Paul Simon:
[poll=226]
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.