We hebben geen last van terrorisme. Dat stelt niks voor. Wat ons dwars zit, is dat we geen risico's willen aanvaarden. En daarbij geobsedeerd worden door het idee dat we ten onder gaan. Maar volgens de Britse filosoof Larry Siedentopf biedt Jezus uitkomst. Hij overleed begin januari: Ulrich Beck. De auteur van Risikogesellschaft (1986), waarin hij beschrijft hoe onze samenleving steeds meer geobsedeerd wordt door risico's. We zijn geen optimisten meer. Geen enkele ontwikkeling wordt nog met gejuich binnengehaald, iedereen heeft het direct over de daaraan verbonden risico's. En dat niet alleen, we worden daarbij ook geobsedeerd door het idee van de maakbaarheid. Eenmaal ontdekt, moeten die risico's ook direct worden weggewerkt. Een zinnige kosten-baten analyse is daarbij nicht im Frage. Het is alsof elk mensenleven oneindig kostbaar is. We kunnen ons tot in het oneindige druk maken over het kleinste risico. Een irrationele houding die keurig omschreven wordt door de gevleugelde woorden: 'Pech moet weg'. En het is de wetgever die daarvoor moet zorgen. Het is natuurlijk een uitloper (zo u wilt: uitwas) van de verzorgingsstaat. Ooit zorgde de regering alleen voor een vangnet; tegenwoordig verwachten we van de overheid op de meest pietluttige terreinen wetgeving en controle, van kinderzitjes tot een picogram pesticiden in het drinkwater. Van hoog tot laag, van de grachtengordel tot Tilburg-Zuid: iedereen eist van de overheid dat ze optreedt tegen wat er ook maar dreigt. En het is deze obsessie met 'pech moet weg' die ons nu enorm parten speelt. Nu we geconfronteerd worden met de 'pech' van de terroristische aanslag.
ANALYSE, VISUALISATIE - Met alle berichtgeving over de (burger) oorlogen in Oekraïne en in Syrie en Irak, zou je de indruk kunnen krijgen dat we in een tijdperk leven dat gekenmerkt wordt door (burger) oorlogen. In dit korte (en al wat oudere) filmpje betoogt Kurzgesagt dat het juist het tegenover gestelde is. We leven in één van de meest vreedzame periodes die de mensheid heeft gekend.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
OPINIE - Het was aardig geweest als al die angstige artikelen en verhitte debatten over de islam geleid zouden hebben tot een werkbare tactiek om de zogenaamde Islamitische Staat de nek om te draaien, maar vooralsnog blijft men op rechts steken in oeverloos gedrein over Het Grote Gevaar Dat Islam Heet en worden ideeën die getuigen van enig inzicht in religieus denken, rigoreus van tafel geveegd.
Na de aanslagen van elf september 2001 al gingen er stemmen op om de terreurdaden niet het etiket ‘jihad’ op te plakken. Waarom? Jihad, in brede zin ‘een inspanning voor het geloof of plicht jegens Allah’ (en niet in de eerste plaats militaire strijd tegen ongelovigen!), is een belangrijke religieuze plicht voor moslims. Voor een gelovige is jihad dus een heilige en eervolle bezigheid. Het afslachten van onschuldige burgers jihad noemen is dus zeggen dat het heilig en eervol is. Ik geloof niet dat we die boodschap willen uitdragen. We noemen seksueel misbruik van kinderen in de katholieke kerk ook niet liturgisch, dat wil zeggen, een onderdeel van de heilige eredienst.
Van hetzelfde laken een pak is de term ‘Islamitische Staat’ die in werkelijkheid noch islamitisch, noch een staat is. Maar zij willen zich presenteren als islamitische staat – dat weten we omdat ze zelf niet zo lang geleden de toevoeging ‘in Irak en Syrië’ hebben laten vallen. Ze claimen namelijk de enige, universele islamitische staat te zijn. Diverse buitenlandse media spreken het liefst van Daesh, een term waar de leiders van deze terreurbeweging een grote hekel aan hebben. Maar wij doen precies wat Daesh van ons verlangt.
COLUMN - Toen een Iraanse vriendin een paar jaar geleden in Amsterdam kwam wonen, keek ze haar ogen uit naar de dingen die ze van thuis niet kende. Het meeste vond ze leuk en over niets heeft ze ooit haar afschuw uitgesproken, op één ding na: de fietsers. Hun onvoorspelbare snelheid en hun lak aan de regels verbijsterden haar. Ze moest erg lachen om het stukje, onlangs op De Speld, dat Amsterdammers boos waren om de invoering van verkeersregels. Ze heeft soms wat moeite met De Speld, maar dit herkende ze in één keer.
Laten we er niet omheen draaien: Amsterdamse fietsers zijn inderdaad vreselijk. Ik geloof geen bal van de conclusie van een onlangs verschenen onderzoek, waarin staat dat we hier keurig rijden en dat het beeld van roekeloosheid is gebaseerd op maar 6% van de fietsers. Niet dat ik redenen heb om dat percentage te betwijfelen, maar ik vind het niet zo laag dat we de conclusie eraan mogen verbinden dat Amsterdammers heren in het verkeer zijn. Kom nou zeg.
De vraag is hoe het komt dat 6% van de Amsterdamse fietsers zich niet aan de regels houdt. Zoiets word je duidelijk als je hier een paar dagen rondrijdt. Wie in de Raadhuisstraat, stoppend voor een geel verkeerslicht, werd geraakt door een van achteren komende auto, trekt vanaf dan zijn eigen plan, verkeerslicht of niet.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Fair trade, duurzaam, ecologisch: wat normaal zou moeten zijn, benoemen wij apart. Gustaaf Haan roept op juist een woord te bedenken voor niet-eerlijk betaalde rijst, door kinderen gemaakte T-shirts en meubels van waaibomenhout.
Aldus Gustav Haan in de Volkskrant:
Koffiemerken die hun leveranciers normaal betalen, zetten dat trots op de verpakking: ‘fair trade!’ Sinds de ramp met naaiatelier Rana Plaza in Bangladesh maken kledingmerken ‘conscious collections’; gemaakt in een fabriek die niet op instorten staat. Er is een chocolademerk dat zijn repen aanprijst als ‘slaafvrij’. […]
De termen ‘biologisch’ en ‘ecologisch’ zijn oorzaak van eenzelfde inflatie van waarden. Blijkbaar verdient het lof dat bij het maken van een pak yoghurt of een doosje druiven het ecosysteem géén onomkeerbare schade is toegebracht.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
I see them every day and we are scared of them […] A lot of the kids in this area wake up from sleeping because of nightmares from them and some now have mental problems. They turned our area into hell and continuous horror, day and night, we even dream of them in our sleep.
Aldus de dertienjarige Mohammed Tuaiman een paar maanden voordat hij, net als zijn vader en oudere broer in 2011, werd gedood door een drone-aanval in Jemen.
Deah Barakat, zijn vrouw Yusor Abu-Salha, and haar zus Razan Abu-Salha zijn gisteren in Chapel Hill (North-Carolina) om het leven gebracht door een 46-jarige man, Craig Stephen Hicks, die zichzelf naderhand aangaf op het lokale politiebureau.
De drie slachtoffers waren studenten aan de universiteit van North Carolina, en leefden in een appartementencomplex in de buurt van de universiteit.
Opmerkelijke aan de zaak is dat de Amerikaanse media deze vooralsnog volledig lijken te negeren.
Zo maakte hij gisteravond bekend.
Samen met het aansluitende half uurtje dat werd gevuld door The Colbert Report, was dit zo’n beetje het enige televisienieuws worth watching in mijn tijd in de VS.
Het zal nu niet veel anders zijn.
Maar ook te gast bij andermans show kon hij scherp uit de hoek komen. Hieronder een classic uit 2004, waar hij de talking heads van CNN’s Crossfire te grazen neemt:
Wellicht goed nieuws, maar het zou natuurlijk niet de eerste keer zijn…
Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig beleefde de Jazzrock Band Weather Report haar hoogtepunt. Met name het album Heavy Weather heeft op mij een onvergetelijke indruk gemaakt.
Weather Report is sinds haar oprichting in 1971 aan grote personele veranderingen onderhevig geweest. Constante factoren waren de toetsenvirtuoos Joe Zawinul (een Oostenrijker) en de saxofonist Wayne Shorter die een belangrijk contrapunt vormde. Zawinul had voor Weather Report al een lange carrière bij onder andere de band van Miles Davis achter de rug, en speelde hij met het Cannonball Adderley Quintet waarvoor hij onder andere het nummer Mercy, Mercy, Mercy schreef.
Soms vraag ik me af of ik niet te snel in de automatische Bank=Bad stand schiet. Zijn onze (westerse) banken wel de misdadigers die ik me inbeeld? Zijn ze dan (mede-) schuldig aan het Griekse drama? Hebben ze ons nou echt zo massaal bedrogen? Zijn het wel zulke slechteriken?
Het antwoord blijkt ondubbelzinnig “ja”.
Lees en huiver van de maffia-achtige proporties die HSBC heeft aangenomen. En ja, het klinkt al weer hardop “sorry, hebben we gedaan, zal niet meer gebeuren, slecht toezicht, stom stom stom, we doen het inmiddels allemaal veel beter”. Het is weliswaar allemaal al een paar jaar terug gebeurd (2005-2007), maar enigszins serieuze maatregelen zijn door de bank pas in 2011 genomen, nadat in 2010 de gegevens zijn gelekt.
De nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras kan niet meer stuk bij de homoseksuele stellen in het land. Zij kunnen zich binnenkort als partners laten registeren. Dat heeft de regering hun vandaag beloofd.
Een stap die je van een fatsoenlijke linkse partij verwacht.
