Vanmiddag heeft President Obama van de Verenigde Staten 'zijn' strategie gepresenteerd, om de ongunstige ontwikkelingen in Afghanistan - en in Pakistan - te stoppen (http://www.nytimes.com/2009/03/26/washington/28prexy.html?hp). Aan deze strategie ligt een reeks analyses ten grondslag, die de afgelopen twee maanden zijn gemaakt. Op hoofdlijnen ziet Obama's strategie als volgt uit: Doelstelling is het "verstoren, ontmantelen en verslaan' van Al Qaeda en haar bondgenoten in Afghanistan en in Pakistan. Al Qaeda en haar bondgenoten bereiden volgens onderliggende analyses namelijk nog steeds aanvallen op de VS en op haar belangen en bondgenoten voor. De strategie voorziet onder andere in counter insurgency operaties (17.000 man extra), de training van Afghaanse veiligheidstroepen (4000 man extra), de wederopbouw van onder andere de infrastructuur, en de opbouw van effectieve politieke instituties. Ook worden concrete benchmarks - maatstaven - geïntroduceerd om de implementatie van deze strategie te kunnen 'meten. Overigens zullen ook maatstaven worden geïntroduceerd voor de Afghaanse en Pakistaanse regering; ook daar worden nu duidelijkere eisen aan gesteld: blanco checks, zijn vanaf nu niet meer zo blanco. "Nieuw" is ook dat getracht wordt om verzoening met gematigde Taliban-elementen te bewerkstelligen. Het vermoeden bestaat - naar aanleiding van ervaringen met Soennitisch verzet in west Irak - dat een aanzienlijk deel van de Taliban strijders met financiële middelen kan worden losgeweekt van de harde kern van deze opstand. Tot slot is nog een belangrijk nieuw element in deze strategie: Obama wil andere stakeholders bij de oorlog in Afghanistan betrekken, onder andere: India, Rusland, China, de Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi Arabië en een aantal Centraal Aziatische staten. Een regionaal probleem, vraagt om een regionale oplossing, is de gedachte.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Een woordvoerder van de Russische regering heeft de Russische kanshebber voor het winnen van het Eurovisie Songfestival bekendgemaakt. Voor het evenement, dat van 14 tot en met 16 mei in Moskou plaatsvindt, neemt de organisatie geen risico’s: premier Vladimir Poetin zal zelf de microfoon ter hand nemen om een song ten gehore te brengen.
De flamboyante premier, die eerder zijn volk al de weg wees op gebieden als lichamelijke oefening en natuurbeheer, zal de gewone Rus nu laten zien hoe het land het Eurovisie twee maal op rij kan winnen. Zelf is de premier voor het evenement altijd aan de buis gekluisterd en stemt elk jaar persoonlijk op de deelnemende Russische artiest.
Poetin heeft ook zelf heeft de tekst voor het lied gecomponeerd. Vrij vertaald betekent deze: “Rusland, mijn lieve moeder, ik houd zo van je / mogen alle vijanden van Moedertje vertrapt worden.” Georgië, Oekraïne en Moldavië hebben al protest aangetekend bij de organisatie van het Festival, omdat in de reglementen van het Festival duidelijk vermeld staat dat ‘songteksten geen politieke of andere betekenis (mogen) hebben’.
Wat vooraf ging: Dian, Guy en Troy wandelen rond op de Miljonair Fair. De cameraploeg houdt hun acties nauwlettend in de gaten. Guy beent na een korte podiumact richting backstage. Dian volgt hem.
We belanden in een kleedkamer. Chrystal champagne en blikjes Cleanema in de koelkast. Manden vol vers fruit. Mooie modellen worden opgemaakt door topstylisten. Een flatscreen met daarop livebeelden van de Miljonair Fair: Troy wordt geïnterviewd door een blondine in een glitterpakje. 
Guy staat op en begint zich op te drukken. De pezen en spieren van zijn armen bollen op als Guy met zijn neus vlakbij de grond is. De modellen in de kleedkamer kijken vol bewondering naar Guys lichamelijke inspanning. Na ruim vijftien minuten heeft hij meer dan tweehonderd keer opgedrukt. Uitgeput loopt hij in een rechte lijn naar de douchecel, waar hij zijn perfecte lichaam inzeept. Er komt condens op de lens van de camera, dus de cameraman veegt de hele tijd met zijn doekje de druppels weg. Guys huid is volledig gelaserd, er is geen haartje meer op zijn lichaam te zien, behalve op zijn gezicht. Zijn lul lijkt een roze, rubberen dildo. De camera volgt de lijnen van zijn lichaam en ontwijkt de perfecte penis. Guy kijkt me aan, en ademt hevig in en uit. Zijn vingers vinden zijn tepels. Hij streelt ze en kijkt opgewonden mijn kant op. Een andere camera registreert mijn beduusde reactie.
Mark komt de kleedkamer binnen en lijkt verontwaardigd. ‘Wat zijn jullie hier aan het doen?’ roept hij. ‘Het moet verdomme geen porno worden. Ik kijk mee in de portacabin, ik zie verdomme alles, wat dachten jullie?’
De cameraman kijkt schaapachtig naar Mark, die een shirt naar de naakte Guy gooit. ‘Kleed je aan, mr. Nice Guy. Ik wil over een kwartier een interview met Dian vanaf podium 1, met Gordon en Carlo als sidekicks. Begrepen?’ Achter Mark komt een floormanager met een headset op aangelopen. Hij prikt een microfoontje op mijn shirt en een visagist neemt mijn gezicht en kapsel onder handen. In mijn ooghoek zie ik Guy kwaad met een handdoek smijten.
Ik word naar het juiste podium gestuurd en krijg van de regie door mijn in-ear monitor door wat ik moet zeggen en ik lees mijn teksten van de autocue tijdens het van tevoren bedachte interview. Zelfs alle grapjes van Gordon en Carlo zijn zorgvuldig gerepeteerd tijdens een doorloop, begreep ik van een stagiair die me vanmiddag aansprak.
Ik vertel over het misbruik uit mijn jeugd, over mijn drugsverslavingen, over de drankproblemen, en hoe ik daarna de liefde van mijn leven vond via een datingprogramma voor de doelgroep tussen de twintig en de dertig, mijn relatie op de proef stelde in Temptation Island, et cetera. ‘En toen ik een kind was,’ zeg ik als een robot, ‘heeft mijn zus mijn knuffelolifant met een mes stukgesneden.’ De zaal lacht en begint te joelen. Dan komen vijftien danseressen het podium op, begeleid door de muziek van de Toppers. Gordon playbackt terwijl Carlo een gekke pruik uit een verkleedkist opzet. Ik lach en dans mee maar in de coulissen zie ik Guy naar me kijken terwijl hij zijn bovenlichaam laat insmeren door een thaise masseur. Zijn lichaam glanst van de olie. Hij kijkt me strak aan, emotieloos en koud, maar ook alsof hij iets van plan is. De backstage camera danst om hem heen en dat beeld wordt geprojecteerd op de videowalls aan weerszijden van de ruimte. In de lauwe menigte heeft iemand een spandoek opgehangen met de tekst “Dian, Komt-ie dan”.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
CU: Chatbox is ‘kerstpakket’ voor kinderlokkers
Hosts moeten hun verantwoordelijkheid nemen in de strijd tegen 'online grooming': een nieuwe vorm van kinderlokkerij waarbij kinderen in chatrooms worden benaderd en gemanipuleerd tot seksueel misbruik. ,,Het zou niet moeten kunnen dat je anoniem meedoet aan zulke chatsessies. Op het moment dat je lid wordt van zo'n site, gaat de host ook verantwoordelijkheid dragen voor wat er precies op zijn site gebeurt. Hij kan bijvoorbeeld vragen om persoonsgegevens van de deelnemers," zegt Ed Anker.
Communicatie van kinderen met nieuwe media is een gegeven en ontrekt zich vaak aan ouderlijk toezicht, doordat het bijvoorbeeld via een mobiele telefoon gaat. Nu online grooming op zichzelf strafbaar wordt (Verdrag van Lanzarote) is het volgens de ChristenUnie de beurt aan de hosts om ook hun verantwoordelijkheid te nemen. Anker: ,,Het is toch vreemd dat we bij online shoppen allerlei beveiligingen kunnen inbouwen, maar niet bij deelname aan chats. Je wilt een kwalitatief goede, dus veilige site bieden en geen ‘kerstpakket’ voor kinderlokkers”
De ChristenUnie stelt voor om de leeftijd te handhaven op de sites, zodat ouderen zich niet jonger voordoen. Neem steekproeven met wat er in chatrooms gebeurd. Het moet mogelijk zijn om bepaalde gebruikers te ‘redflaggen’ bij verdacht gedrag, dat gebeurt momenteel ook bij betalingsverkeer. Tevens moet een meldpunt op de site beschikbaar komen, voor enerzijds attentiewaarde en anderzijds om snel aan het werk te kunnen als er een duidelijk signaal ligt. ,,Sommige sites zijn echt 18+, houdt ze dan ook 18+,” aldus Anker.
De Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva heeft op het strand van Copacabana waarschijnlijk iets te lang in zijn kanariegele tanga in de brandende zon gelegen. Want deze -zich doorgaans genuanceerd uitdrukkende- staatsman leek gisteren wel bevangen door een zonnesteek?! Op een persconferentie met de Britse premier Gordon Brown beweerde Lula dat de huidige economische crisis is veroorzaakt door “blanken met blauwe ogen”.
Was de vorige economische depressie nog de schuld van “donkerharige mensen met haakneuzen” deze keer krijgt het arische ras de zwarte piet toegespeeld. “This crisis was caused by the irrational behaviour of white people with blue eyes, who before the crisis appeared to know everything and now demonstrate that they know nothing” (FT.com). Lula heeft zeker een punt als hij de onkunde van de deskundologen aankaart, maar door nu de raciale kaart te spelen begeeft deze Boy from Brazil zich op glad ijs. Lula ging nog even door want vervolgens zei hij: “I do not know any black or indigenous bankers so I can only say [it is wrong] that this part of mankind which is victimised more than any other should pay for the crisis”. Wederom correct van Lula om te benadrukken dat momenteel de echte klappen van de crisis vallen in ontwikkelingslanden, zoals de Wereldbank onlangs aangaf. Maar in een tijd dat de Verenigde Staten een zwarte president van Keniaans-Hawaiiaanse afkomst hebben geeft het geen pas om zo verwilderd langs raciale lijnen te redeneren.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
PowNed schendt regels ledenwerving
Goh, gratis lidmaatschap weggeven mag niet?
Met dank aan Karel de Grote voor de tip.
Persoonlijk denk ik dat mensen die aan een botox behandeling beginnen een groot probleem hebben. Maar persoonlijke opvattingen zijn niet relevant als je onderzoeken onderzoekt. En zoals u weet heb ik snel een allergische reactie bij foute onderzoeken, zeker als die in de media komen.
Een interessant onderzoek verscheen twee weken geleden in de media. Het was aan mijn aandacht ontsnapt, maar er zijn altijd wel mensen die me een beetje helpen scherp te blijven.
Het onderzoek kwam met variaties op de volgende kop in de media:
“Botox kan je ongelukkig maken”
De berichten waren voor het grootste deel gebaseerd op een persbericht van de Universiteit van Groningen.
De Volkskrant had echter nog wat direct commentaar van de onderzoekster. Dat sprak boekdelen:
“‘In mijn onderzoek heb ik mensen gevraagd een pen tussen hun lippen en tanden te klemmen, zogenaamd om hun concentratievermogen te testen. Wanneer je dat stevig doet, kun je de hoeken van je mond niet meer naar beneden trekken en je lip niet meer optrekken. Precies de spieren die je normaal bij walging zou gebruiken.’
En toen? Wat moesten ze met die pen?
‘Blijven vastklemmen. Intussen kregen ze smerige dingen te zien. Doordat ze die pen in hun mond hadden, konden ze geen vies gezicht trekken. Daarna kregen ze een test waarin ze woordjes moesten afmaken, zoals ‘v..s’ en ‘h..t’. De mensen die een pen in hun mond hadden gehad, vulden daarbij vaker ‘vies’ en ‘haat’ in dan de mensen die wel gezichten hadden kunnen trekken. Die zeiden vaker ‘vaas’ en ‘heet’. Ook schatten ze neutrale situaties negatiever in.”
Graag had ik het onderzoek gelezen, maar 30 euro en de wachttijd waren een te hoge drempel. Daarom schiet ik nu alleen even op de conclusies die in de media verschenen.
“Everywhere you go, you?re wondering whether or not you?ll run into them.”
Het valt de burgemeester van Washington op dat het gezin Obama de halve stad doorkruist op zoek naar fingerfood en matties om een balletje mee te gooien.
Obama is de eerste president sinds Nixon die op het moment van zijn verkiezing in een buurt tussen de mensen woonde, in plaats van op een ranch of andere buitenplaats.
Neo-cons maken nieuw vehikel voor Amerikaanse oorlogshitsers
Nieuwe missie voor Arend Jan Boekestein?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.