Vandaag een wat alternatievere WW. Eens een keertje niet over de nieuwste snufjes op wetenschapsgebied, maar óver de wetenschap, en dan met name de Nederlandse. Afgelopen zaterdag verscheen er in de Volkskrant namelijk een brandbrief van twee Nederlandse postdocs die zijn uitgeweken naar de VS. Zij vragen zich openlijk af waarom zij ooit naar Nederland zouden terugkeren nu zij zich gewenteld hebben in het wetenschappelijke walhalla dat de VS heet. En waarom? Beide postdocs, Nadine Vastenhouw en Tim van Opijnen, geven aan dat ze geld van Nederland en de EU hebben gekregen, met het idee dat ze na deze periode de door hun opgedane kennis weer in Nederland (en de EU) gaan verspreiden. Een nobel streven, dat de Nederlandse kenniseconomie een zo broodnodige impuls zou kunnen geven. Maar zo simpel is het allemaal niet, volgens deze twee postdocs. Het Nederlandse wetenschappelijke klimaat is verstikkend voor ambitieuze onderzoekers. Waar je in de VS door jezelf te bewijzen snel kan klimmen op de academische ladder, is het in Nederland maar afwachten of er ergens een professor omvalt of er mee stopt, zodat iedereen, ongeacht competenties, weer een treetje kan opklimmen op de ladder. En als je, zoals Vastenhouw en van Opijnen, naar het buitenland vertrekt vergroot je je kansen niet, maar verklein je ze juist, doordat je een achterstand opbouwt ten opzichte van de thuisblijvers die eerder achteraan aanschuiven. De postdocs pleiten dan ook voor een wat Amerikaanser manier van het opvullen van vacatures. En daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op weblog Den Cayente geeft Ariën Rasmijn voor de Wereldomroep aldaar zijn visie op het leven op Aruba en de lokale politiek. Rasmijn (33) is journalist op Aruba. Sargasso plaatst met toestemming in de zomermaanden blogposts van Rasmijn.
Een ding is zeker, Aruba gaat voor wat anders. De oppositiepartijen AVP en RED en de buitenparlementaire gegadigde Democracia Real roepen allemaal om ‘cambio’ en er is zelfs een nieuwe sociaal-democratische partij bijgekomen, Movimento Social Independiente. Want zelfs bij het normaal hondstrouwe gevolg van MEP ziet men de kans om een alternatief te bieden.
De Amerikaanse ‘change-bug’ van vorig jaar is duidelijk hiernaartoe overgevlogen. In Amerika was ‘change’ het logisch gevolg van acht jaar Bush en nu op Aruba lijkt ‘cambio’ logisch na acht jaar MEP. Dit vinden MEP-istas overigens zelf ook, zij het op hun eigen manier. Bijna de helft van de kieslijst van de regeringspartij is door partijleider Nel Oduber vernieuwd. En een goede hoeveelheid van deze nieuwe kandidaten is jong.
De heersende indruk is (misschien ook door wat in Amerika is gebeurd) dat meer jonge mensen dan ooit actief meedoen aan de verkiezingen, hetzij door zelf op de lijst te gaan of door campagne te voeren. Facebook is heel snel een van de belangrijkste plekken geworden waar partijen en kandidaten van zich laten horen. Uiteraard de een meer dan de ander en ik denk dat dit uiteindelijk ook doorslaggevend zou kunnen zijn.
Uit professionele overwegingen ben ik vrienden met iedereen, van Mike en Paul tot Andin, Serge, Rudy, Nel en Chris. Zo blijf ik goed op de hoogte van waar ze mee bezig zijn. Zo kwam de eerste aankondiging van Michelle Winklaar´s kandidatuur, na maanden een publiek geheim te zijn geweest, van AVP-leider Mike Eman via Facebook (Twitter is een nog te nieuw fenomeen op Aruba, nu pas begint het aan te slaan bij een groep early adopters).
Wij dachten dat 91 procent van de Nederlandse bevolking de reclameuitingen van de Nederlandse Energie Maatschappij niet zou geloven. En dat 5 procent daarvan geen mening had. En dat de resterende 4 procent allemaal De Hond heette. Maar peilingkoning Maurice de Hond wordt wellicht teruggefloten. Volgens de Reclame Code Commissie is de opiniepeiler, jawel, te betrouwbaar. Conclusie: beter had de Nederlandse Energie Maatschappij een aan lager wal geraakte coryfee van het rangeerterrein van John de Mol geplukt.
Het zal je gezegd worden: Je bent een onafhankelijke deskundige met een groot gezag, die om die reden niet een specifiek product mag aanprijzen. De commissie oordeelt volgens de Volkskrant dat Maurice de Hond, die voor de energiemaatschappij reclame maakt ‘een zeker vertrouwen geniet bij een belangrijk deel van het televisiekijkend publiek’. Tja, dat was het idee achter die reclame, nietwaar?
Maurice de Hond heeft de fout gemaakt door zijn gezag als ‘peiler’ voor deze reclame te gebruiken. Had hij Calgon, roomboter of droogmolens aangeprezen omdat hij het waard was en u toch ook, dan had de Reclame Code Commissie ongetwijfeld weinig gezegd. Beter had Maurice een onafhankelijk onderzoek gedaan en gezegd: gebruik mijn autoriteit maar in je spotje – zoals de Consumentenbond in feite ook doet. Maar juist die wandeling in die drukke bus en dat vingertje met de slogan ‘Ik zeg: doen’, was de doodsteek.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“He’s the elected leader.”
Woordvoerder van het Witte Huis Gibbs geeft antwoord op de vraag of Ahmadinejad de legitieme president is van Iran. In een ceremonie werd de voor Ahmadinejad gunstige (maar op zijn minst twijfelachtige) verkiezingsuitslag door Khatami bevestigd. De uitslag werd de afgelopen maand gevolgd door rellen die in een revolutie leken te ontaarden. Honderd oppositieleden die zich uitspraken tegen de uitslag staan nu terecht.
Als kers op de explosieve taart is er het nucleaire programma van Iran, waarover in Times werd gezegd dat Iran binnen een jaar een kernwapen kan hebben. De enige voorwaarde is een hoofdknik van Khamenei.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Ramptoerisme 2.0 voor wie nog niet weg wil maar wel kan en voor wie wel weg wil maar niet nog kan. Check vanuit uw luie veilige stoel alle rampen en ongelukken in de wereld op: RSOE EDIS – Realtime Disaster and Emergency Information in the World (scrollen verplicht voor de echte nerd kick). En/of bekijk de indrukwekkende foto’s op the Big Picture van de rampzalige vuurzee in Zuid-Europa deze zomer.
LPF-syndroom ook bij moslimpartij
Omstreden ex-pvda’er Ismaili wordt boegbeeld NMP in Rotterdam (via DDS)
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.