Ik heb iets tegen zinloos vrije vierkante meters. Eigenaren van voormalige of toekomstige kantoorpanden zouden behalve een parkeerhal, standaard een keuken en een douche moeten inbouwen, zodat studenten en andere woningzoekenden er in kunnen wonen tegen een laag huurtarief. De sociale woningmarkt in de grote steden moet op de schop: tien jaar wachten voor een doorzonflat in Slotervaart in Amsterdam is ridicuul. Startersleningen voor kopers worden steeds gunstiger, dus laten we hopen dat er een beetje beweging in de woningmarkt komt. Maar wanneer? Het gesprek van 7 oktober jl. in NOVA tussen Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie, en kraakster Maartje was typisch. Slob bluft als hij beweert dat zijn familie op keurige wijze in Amsterdam een woning heeft gevonden. Dat lukt in de meeste gevallen helemaal niet. Tot zover mijn zorg over de woningnood. Maar dan. Een groep opzichtige krakers. Fossielen uit de oudheid, met de vermaarde dreads als doornenkroon, megafoon als toorts. Ik heb het niet over dat deel van de krakers dat de beste bedoelingen heeft. Genoeg initiatieven kunnen leiden tot levendige culturele broedplaatsen en vreedzame communes. Woongroepen in ecoboerderij die hun eigen bonen doppen: waarom niet, als een gebouw anders toch maar leeg staat? Ik heb het over een 'harde kern', de barricadeklauteraars, de megafoonblazers, de kretenblaffers, het leger dat anti tot pro heeft verheven. Wat is nu werkelijk jullie punt? Loop niet te zeiken, dóe iets.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Vandaag en morgen kiezen de inwoners van Botswana een nieuwe president en parlement. De uitslag staat al vast: de regerende partij houdt de meerderheid in de volksvertegenwoordiging en zal de huidige president herkiezen. Niet omdat de verkiezingen op grote schaal gemanipuleerd zijn (al zijn er wel wat zorgen), maar omdat de krap een miljoen kiezers van een van de stabielste landen van Afrika tevreden zijn over de leiding.
Tot op zekere hoogte dan. De economie heeft een zware klap gekregen van de kredietcrisis, waardoor de vraag naar diamanten gekelderd is. Bijna de helft van de economie is ervan afhankelijk. De onvrede is groot, maar dat geldt ook voor het besef dat de regerende Botswana Democratic Party de vraag naar diamanten niet zelf omhoog kan stuwen.
Hoewel de oppositie niet echt een vuist kan maken tegen de BDP, kunnen de verkiezingen best nog spannend worden. Er is namelijk mot binnen de BDP en dat speelt de oppositie in de kaart. President Ian Khama heeft ruzie met secretaris generaal Gomolemo Motswaledi, omdat hij autoritair zou zijn. Toen Khama Motswaledi schorste en de rechtbank hem gelijk gaf, stond onmiddellijk de tot dan toe volkomen onbekende Ndaba Gaolathe om te roepen dat dit zomaar niet ging. De lokale pers doet vrijelijk verslag van de schermutselingen.
Ontmoet Stefan. Wijkende haargrens, stekels, gel. Roze polo. Witte broek. niet-geupdatet profiel op Hyves met foto’s van de vakantie in Griekenland en Turkije. Werkt als front office medewerker in de facilitaire dienst. Woont in een eengezinswoning in het midden van het land met Larissa (parttime-medewerkster in de kinderopvang) en zoontje Jimmy. Vandaag lopen wij een dag met Stefan mee en kijken naar Stefans bijdrage voor een beter milieu.
Mijn auto is toch mijn rijdende kantoor, zegt Stefan altijd. Hij wurmt zijn BMW tussen de andere auto’s op de A1. Neemt een stukje vluchtstrook mee. Scheelt weer tijd. Radio 538 schalt door de speakers van de autoradio. Dat vindt Stefan wel ‘lachen’. Op zijn werk checkt hij eerst een rits websites voor hij aan zijn werk gaat. Onheilsberichten over smeltende poolkappen skipt hij. Liever zoekt hij wat op onder het kopje ‘opmerkelijk’.
In zijn kantoor kan het raam niet open. Klimaatbeheersing, zegt de afdeling Service. Stefan kijkt op het display van de klimaatbeheersing. Buiten is het warmer dan binnen. Het is koud. Misschien kan je een paar handdoeken voor het rooster hangen, suggereert Jeffrey van de afdeling Service. Of maandag even bellen naar Danny van de technische dienst.
Om half tien gaat Stefan even roken en bijpraten met Floortje van de administratie. Ze praten over wintersport. All Inclusive. Met z’n drietjes. Lekker er helemaal uit. Jaja. De reis er naartoe hè. Hoe doe jij dat met die kleine. DVD’tjes draaien hè. Ja. Jaja. Nog een sigaretje dan? Oke. Heb je nog met Ronald gesproken? Ja? Dus ik zeg ja, doen. En hij zegt ja, dat moet ik overleggen. Dus hij zegt –
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Wij hebben recht op een woning, maar hun kankerlijers pakken het af!” (Een kraker op Radio 1)
Het begon allemaal relatief rustig gister, de vergadering van de Tweede Kamer over het kraakverbod. De antikraakwet werd echter aangenomen, waarna Gerdi Verbeet de krakers als een soort uitsmijter de deur van de Tweede Kamer wees. Heel dom natuurlijk. Had de krakers binnen even hun frustraties laten wegspoelen. “We zijn nette mensen. We komen hier niks vernielen, maar willen wel onze teleurstelling uiten”, aldus een van hen tegen de Telegraaf. Niet veel later lazen we het op Twitter: “Rellen op het Plein, krakers en politie!” Tijd dus voor een nostalgische terugblik op de oude kraakbeweging in 153 posters uit het voormalig, door krakers opgerichte, Staatsarchief. Wat we hier precies zien? Geen flauw idee!
Als we het klimaatprobleem binnen enige perken willen houden, moeten we in Kopenhagen met een gigantische koevoet een trendbreuk zien te forceren in de tot op de dag van vandaag versneld stijgende uitstoot van broeikasgassen. In het afgelopen jaar is daarom het getal 40 (emissiereductie voor alle industrielanden tussen 1990 en 2020) uitgegroeid tot de absolute succesfactor voor de klimaattop en het nieuwe klimaatverdrag.
Maar dat neemt niet weg dat de opvolger van Kyoto, volgens Yvo de Boer ‘het meest complexe verdrag ooit’, ook over zaken gaat die ver weg staan van onze kolencentrales, permanent verlichte badkamers en volgepakte snelwegen:
Het stoppen van ontbossing. Het vinden van een financieringsstructuur die structurele investeringen in koolstofarme economische groei mogelijk moet moet mogelijk maken.
Last Post
En dan is er de sluitpost. Voor ons althans. Want voor miljoenen mensen is het adaptatiefonds straks het enige beetje compensatie dat ze krijgen voor een vernietigd land – een vernietiging waar zij niet verantwoordelijk voor waren.
Als na rijst ook tarwe het niet meer doet in grote delen van India, zullen nieuw gekweekte droogtebestendige gewassen beschikbaar moeten zijn, zodat boeren nog ergens op kunnen overstappen. Wanneer de Kalahari zich uitbreidt over zuidelijk Afrika kunnen de kusten bewoonbaar blijven met onziltinsinstallaties, net als de Peruviaanse miljoenenstad Lima, dat straks geen zoet water meer heeft, want geen gletsjer bovenop de berg. Hollanse dijken zullen er wellicht wel altijd te duur blijven, maar als Bangladesh nog vaker onderloopt, moeten er tenminste vluchtheuvels kunnen worden gebouwd, voor de mensen en hun vee.
Ieder z’n vak, ieder z’n autoriteit. Als cardiologen wereldwijd een structureel verband vinden tussen roken, verhoogd LDL-cholesterol, vernauwde bloedvaten en hart- en herseninfarcten, dan accepteren we dat. Zij zijn immers cardiologen, zij weten hoe een cardiovasculair systeem werkt.
Het mag meteen al duidelijk zijn waar deze vergelijking naar toe gaat. Ik ga ‘m dan ook niet afmaken.
Het achterhoededebat met academisch ongetalenteerde nitwits is aan de cutting edge van de mensheid irrelevant, want het is volledig losgekoppeld van het wetenschappelijke debat – dat wél op onderzoek is gebaseerd en waar álle grote relevante wetenschappelijke instituten al lang consensus hebben bereikt over de 3 hoofdconclusies:
1. klimaatverandering is
2. we’re the ones
3. de schade is onaanvaardbaar
Updates binnen dat debat wijzen bovendien structureel één kant op: het is niet minder erg, het is erger.
Dus wat moeten we dan met de NUjij-generatie, die recentelijk een lang gestorven koe op internet hebben geplempt: ‘Het is allemaal fokking bullshit weet je want de zon doet heel die shit tog gewoon ben je domofzo’ – vrij geciteerd.
Jazeker, de zon.
Maar nee, niet de zon. En daar hebben we zometeen slechts 117 woorden voor nodig en daarna is het voor eens en voor altijd klaar met die lulkoek:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Wie heeft er schuld aan de huidige situatie van de DSB?
Na de klik geeft blogger Carlos duiding bij de cartoon van Erik Alkema:
Bijna 20% van alle broeikasgas emissies op aarde is afkomstig van ontbossing. Nog steeds worden de (primaire) bossen in hoog tempo omgehakt, zo snel dat halverwege deze eeuw het tropisch regenwoud goeddeels verdwenen is. Het tegengaan van ontbossing is een effectieve manier om emissies te reduceren en de biodiversiteit op aarde te behouden. Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation (REDD) moet daarom een belangrijk onderdeel worden van het nieuwe klimaatverdrag. Milieu- en ontwikkelingsorganisaties strijden hierover met elkaar echter een verbeten strijd uit. Het ene kamp ziet in REDD enkel onheil: een bedreiging voor armen en inheemse bevolking en een aflaat voor het Westen om nog niet zelf aan emissiereductie te beginnen. Het andere kamp ziet juist mogelijkheden voor armoedebestrijding en natuurbescherming en stelt dat het een nuttige rol kan hebben naast strenge reductiedoelstellingen voor de Westerse emissies. En dan is er ook nog eens de ideologische discussie of er ‘bossen CO2 credits’ op de markt mogen worden verhandeld. Tegenstanders vrezen een ‘flooding’ van de markt met goedkope bossen credits (prijs daalt). Voorstanders beweren juist dat deze relatief goedkope credits financiële ruimte overlaat voor energie efficiëntie en innovatie in het Westen. De strijd lijkt zich soms enkel toe te spitsen op zij die iedere rol van de markt (=kapitalisme) afwijzen en zij die de markt wel een kans willen geven. Een feit is dat zolang deze (puur theoretische) discussie voortduurt en er niks gebeurt en de bossen gewoon omgezaagd worden. Zoals in de cartoon te zien is zijn degenen die voor geld het bos vernietigen de lachende derde in dit verhaal.
Ook niet meer de Partij voor de Allochtonen
When does the hurting stop?
Voor Fitna is flink geleend van andere film
Weten we nu eindelijke het PVV-standpunt over auteursrecht.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
