Inleiding en eerste stelling debat wapenscanner

Sargasso biedt deze week ruimte aan een debat over het voorstel om een mobiele wapenscanner in te zetten. De stellingen komen vanuit de politie Rotterdam-Rijnmond. Introductie en achtergrondinformatie bij dit debat vindt u hier. Inleiding virtueel debat wapenscanner De politie Rotterdam-Rijnmond heeft met de mobiele wapenscanner de BigBrother Award gewonnen. De BigBrother Award is door de Stichting Bits of Freedom in het leven geroepen. Bits of Freedom is een stichting die de digitale burgerrechten in de informatiesamenleving wil verdedigen, waarbij zij zich met name bezig houdt met privacy.   Het publiek kon werkwijzen en voorstellen van personen, bedrijven en instellingen nomineren. De wapenscanner van de politie Rotterdam-Rijnmond was één van de genomineerden in de categorie 'voorstellen'. De stemmers vinden het een aantasting van de privacy mede omdat je lichaam te zien zou zijn tijdens een scan. Daarnaast zou een scan volgens de stemmers stiekem gemaakt kunnen worden en een zware schending van de privacy kunnen zijn.   Op dit moment onderzoekt de politie Rotterdam-Rijnmond of en hoe de wapenscanner ingezet kan worden. Er is nog geen concreet model en er is nog voldoende mogelijkheid de mobiele wapenscanner vorm te geven. Aan de hand van het virtueel debat wil de politie weten waar er rekening mee gehouden dient te worden bij de ontwikkeling van de mobiele wapenscan. Deelname wordt dan ook erg op prijs gesteld.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vooraankondiging debat wapenscanner

, door

Op 5 februari jl. won de politie Rotterdam-Rijnmond een Big Brother award voor haar voorstel een mobiele bodyscanner in te zetten op straat. Dhr van Tol van de politie Rotterdam-Rijnmond was als enige “winnaar” aanwezig om de prijs in ontvangst te nemen.

In een stuk over de uitreiking alhier op Sargasso liet hij ook van zich horen. Daarin legde hij de vraag neer om het debat meer open en van twee kanten te voeren.
Op zijn voorstel is Sargasso ingegaan. Samen zijn we gekomen tot een debat van een week, startend op maandag 1 maart (morgen dus). De politie geeft een inleiding en achtergrondinformatie bij hun voornemen (zie ook onder). En daarna zal middels een dagelijkse stelling de discussie aangegaan worden met de bezoekers van Sargasso. Diverse mensen van de politie zullen zich ook actief mengen in deze discussie. Aan het eind van de week zal nog stil gestaan worden bij tussendoor in de reacties gestelde vragen. Later zal de politie nog terugkomen met hun evaluatie van dit debat.

Dit debat is voor zowel Sargasso als de politie iets volledig nieuws. Een experiment dus. Hopelijk levert het voor iedereen een waardevolle uitwisseling van ideeën op.

Op deze pagina kunt u alvast wat meer lezen (scroll naar beneden). Dan kunt u voorbereid het debat ingaan.
Daar komen in de loop van de week ook de verwijzingen naar reeds verschenen stellingen te staan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

“Amsterdam dreigt zijn tolerante ziel te verliezen”

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaand interview is van Ewoud Butter en verscheen eerder op zijn eigen weblog.

In het kader van een onderzoek naar multicultureel onbehagen in Amsterdam interviewde ik een jaar geleden een 42-jarige fragiele en nichterige homo die serieus overweegt om bij de landelijke verkiezingen op de PVV te stemmen: Tim, een portret.

Tim werd in mei ?68 (?symbolischer kan niet?) geboren in een klein dorp bij Goes als oudste van een gezin van vier kinderen. Zijn ouders waren streng gereformeerd, zijn vader was actief in het bestuur van de lokale kerk.

Tim was 14 en zat op het VWO in Goes toen hij besefte dat hij homoseksueel was. Omdat hij wist dat zijn ouders homoseksualiteit niet accepteerden, hield hij zijn geaardheid lange tijd verborgen. Dat leidde er toe dat hij steeds depressiever werd. Ook gingen zijn prestaties op school achteruit, zodat hij moest overstappen naar de HAVO. Toen hij 16 was had hij na een avondje stappen thuis zijn coming out. Daarna brak de ?hel? los. ?Mijn vader heeft sinds die dag niet meer met me gesproken, m?n moeder probeerde me om te praten. Ze dacht dat ik geestelijk ziek was en zag mijn homoseksualiteit als een gevolg van mijn depressiviteit in plaats van andersom.? Ze stuurde Tim naar de dominee en daarna naar de psychiater. Tim werkte mee, tegen beter weten in, ‘uit een soort schuldgevoel’.

Toen hij zijn HAVO-diploma had gehaald vluchtte hij naar Amsterdam. ?Amsterdam was voor mij de beloofde stad. Daar kon ik mezelf zijn en mensen met een vergelijkbare achtergrond en interesses ontmoeten.? Na twee dagen stond hij al op de stoep bij het COC en na een maand woonde hij samen met een man van 50 in de Concertgebouwbuurt. “Hij gaf me de ruimte om te zijn wie ik was, hij pronkte met me en had me na 2 dagen al meer complimenten gemaakt dan ik ooit van mijn ouders had gehad.”
Zijn vriend onderhield hem, terwijl Tim het huishouden deed. ?Ik wist niet wat ik wilde studeren. Begon steeds aan wat, maar maakte het nooit af. Misschien was het scheve relatie, en ongetwijfeld zal ik onbewust een vaderfiguur hebben gezocht, maar ik voelde me wel heel veilig. Die veiligheid had ik nodig om uit te vinden wie ik was.?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende