Harder! HARDER! Oh nee, toch maar niet

Een vaste bezoeker wees ons op een kleinigheid vandaag bij onze roze buren. Dus ik maar weer eens kijken. Het lijkt een standaard verhaaltje voor Geenstijl. Filmpje van politie die lekker stevig een overvaller pakt. Gesneden koek, dank inzender en inkoppen. Reaguurders gaan lekker los. Hoppa! Geld stroomt binnen. Precies wat men graag wil. Hard aanpakken die criminelen! Behalve dat dit niet de dader was. Dus komt er een rectificatie. Nou ja, rectificatie.... Het oorspronkelijke stuk en het filmpje staan er nog steeds. Maar de verklaring van de papa van het slachtoffer is overgenomen. En ach, het zou GS niet zijn als ze er niet een pakkende kop voor hadden. Nu is het politiegeweld, zaak opgelost. Maar onze reaguurder wees ons terecht op de extreem dubbele bodem die hier in zit. We leven in een rechtsstaat. In die rechtsstaat is het zo geregeld dat iemand pas schuldig is op het moment dat een rechter die uitspraak doet. Tot die tijd is iemand hooguit verdacht. De politie heeft, samen met het leger, van de staat het geweldsmonopolie in handen gekregen. Het mogen gebruiken van geweld is echter iets dat in de categorie "als het niet anders kan" valt. Immers, pas je geweld toe op iemand die achteraf onschuldig blijkt te zijn, is dat een ernstige schending van de vrijheid en integriteit van burgers.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kiesdrempel als scherprechter

, door
Gerd Leers (Foto: Flickr/Lightmash)

Vlammend betoog van Gerd Leers vanochtend in de Volkskrant voor een kiesdrempel. Met minder kleine partijen in parlement en gemeenteraden wordt het land weer regeerbaar. Bovendien krijg je minder profileringsdrang op flauwekulonderwerpen, die er nu voor zorgen dat burgers politici wantrouwen als zwetsers dan wel prutsers.

Het klinkt mooi, maar werkt het ook? Duitsland blijft er lekker overzichtelijk bij. Turkije gebruikt hem om de Koerden uit het parlement te weren. België voerde de kiesdrempel in 2003 in, om de redenen die Leers aandraagt, maar niet iedereen is daar blij mee. Want het mag dan werken in de zin dat je kleine partijen buiten de deur houdt en het land allicht bestuurbaarder maakt, maar het parlement wordt zo wel minder een afspiegeling van de wil van het volk.

Om een kiesdrempel in te voeren is een kongsi van grote partijen voldoende. Die kunnen zo de kleine concurrentie de mond snoeren. Echt zuiver is dat niet. Het meest logisch zou het dan ook zijn om een kiesdrempel te onderwerpen aan een andere vernieuwing waar het er maar niet van komen wil: het referendum. Dan kunnen de burgers zich direct uitspreken of ze hun volksvertegenwoordiging zo pluriform mogelijk willen houden of liever wat fusies zien om sneller coalities te kunnen smeden na verkiezingen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Geen kiesdrempel van vijf procent in Nederland

, door

SaillantLOGO Het is een slecht idee om een kiesdrempel in te voeren van vijf procent, zoals Gerd Leers betoogt.

Gerd Leers, de CDA-prominent en misschien toekomstig lijsttrekker voor de verkiezingen van 9 juni, heeft een proefballonnetje opgelaten, namelijk het invoeren van een kiesdrempel. Hij is niet de eerste die met dit idee komt, maar het is en blijft een slecht idee. Het argument voor een kiesdrempel is dat er dan waarschijnlijk maar vier of vijf partijen overblijven en dat daardoor Nederland bestuurbaar blijft. Het is natuurlijk zo dat er met minder partijen ook coalities met minder partijen gevormd kunnen worden. Maar of Nederland er bestuurbaarder door wordt is natuurlijk maar de vraag.

Wat ik waardeer in de Nederlandse politiek is dat er wel verschillen zijn, daardoor valt er nog wat te kiezen. Ik mag het wel niks vinden, maar ik vind het goed dat de echte gereformeerden hun eigen clubje kunnen hebben en zich vertegenwoordigd kunnen zien in de Kamers. Waar moet de ouderwetse socialist naartoe als de SP weg zou vallen? Dat is bij de huidige peilingen helemaal niet denkbeeldig. En zou D66 nog hebben bestaan met een kiesdrempel van vijf procent? Als er nog maar vier of vijf partijen overblijven dan houden we alleen de middenpartijen over. En dus minder te kiezen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende