Quote van de Dag: Rouvoet versus Halsema

[qvdd] Waar haalt een politica het recht vandaan om te stellen dat godsdienst niet vrij is als deze gepaard gaat met een groot aantal leefregels en voorschriften die moeten worden nageleefd? Aldus André Rouvoet, politiek leider van de ChristenUnie, in reactie op de - in Rouvoets ogen - instrumentele visie van Halsema op grondrechten: inbreuken op juridische vrijheden kunnen deel uitmaken van een strategie gericht op andere doelen, zoals emancipatie. Rouvoet zet daar naar eigen zeggen een constitutionele visie op grondrechten tegenover: grondrechten zijn bedoeld om de politiek en de overheid op afstand van het privédomein te houden; de uitoefening en invulling ervan is aan de mensen zelf, uiteraard 'behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet'.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | Multikulti heeft gefaald

“Der Multikulti-Ansatz ist gescheitert, er ist absolut gescheitert!” (n-tv.de)

Bondskanselier Angela Merkel verklaart de multi-culturele aanpak voor mislukt, absoluut mislukt. Op een congres van jonge christen-democraten viel de CDU politica haar christencollega: CSU voorzittter Horst Seehofer bij die vrijdag al het multi-culturalisme dood verklaarde. Maar, voegde Merkel er aan toe, de islam is onderdeel van Duitsland en we moeten niet de indruk wekken dat mensen die geen duits spreken of niet hier zijn opgegroeid hier niet welkom zijn. Een verwoede poging tot nuance in de vooravond van de onvermijdelijke Blitztsunami van het Gesundes Volksempfinden? Of gaat het de Duitse christendemocraten, in tegenstelling tot hun Hollandse collega’s, wel lukken een antwoord te geven op integratie-problemen én volksmenners zonder hun principes over boord te gooien?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Loyaliteit

Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner (Foto: Wikimedia Commons)

Ach, die arme mevrouw de staatssecretaris. We wisten nauwelijks iets van haar, ze was nieuw in de politiek, nog niet publiekelijk bezoedeld door macht en spelletjes. Een verrassende benoeming, zo heette het zelfs. En nu is ze in het oog van de storm. Een gruwelijke ontgroening voor het oog van de camera. Ach ja, ze heeft twee paspoorten. En dat mocht niet van de Grote Gedoger, want dubbele nationaliteit, dat is dubbele loyaliteit. En nu is het bekend geworden. En dan krijg je het: poppen aan het dansen. Natuurlijk begonnen er mensen te roepen dat het inconsequent zou zijn als de Grote Gedoger nu niet ook zijn consequenties zou trekken en zijn wantrouwen zou uitspreken. En natuurlijk hadden die mensen alle gelijk van de borreltafel. Niet dat zijzelf nou zo tegen zo’n dubbele nationaliteit zijn, integendeel. Van hen had die mevrouw ook nog wel Spaans, Turks en Argentijns mogen zijn, en eventueel ook Israelisch of Palestijns. Maar dit was natuurlijk zo’n uitgelezen kans om eens goed te laten merken dat de Grote Gedoger toch echt met twee maten meet.

De reactie van de rabiate rotkop is voorspelbaar. Natuurlijk wordt hier niet met twee maten gemeten, luidt het persbericht: dat paspoort zal ingeleverd, en er zal in de tweede kamer een vraag worden gesteld. Dat is overigens wel degelijk meten met twee maten – bij de Turk en de Marokkaan volgde zonder pardon een motie van wantrouwen. Maar Geert loopt op eieren, en dat weet hij. Eigenlijk vindt ook hij dit geen probleem, maar hij moet wel, anders ontpopt hij zich net iets te duidelijk als openlijke discriminator – en dat zal hem ingepeperd worden ook. Tegelijkertijd: hij kan niet, want als hij te hard trekt, breekt het lijntje, en kunnen ze allemaal weer bij de Koningin op de thee. En dan komt er misschien toch wel een kabinet met Job Cohen. Geen optie dus.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende