Youssef

19 Artikelen
135 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

Massa-aanrandingen in Caïro

Egypte is flink opgeschud door het nieuws dat tijdens de Eid (Suikerfeest) massa-aanrandingen plaatsvonden in het centrum van Caïro.

Aanvankelijk werden de gebeurtenissen doodgezwegen door de plaatselijke media. De Egyptische overheid dreigde de pan-arabische media-outlets met sancties in de hoop dat zij er niet over zouden berichten.

Maar de Egyptische blogosphere pikte het verhaal op (sommige bloggers zagen alles “live” gebeuren) en een moedige tv-presentatrice verbrak de stilte en besprak het tijdens een live-uitzending. (helaas in het Arabisch)

En wat er precies gebeurd is?
Hordes Egyptische “jongemannen” werden woedend nadat ze te horen hadden gekregen dat de kaartjes voor een filmpremiere uitverkocht waren.
De teleurstelling in combinatie met de sexuele frustraties van de gemiddelde Egyptische jongeman resulteerde in een 5 uur lange aanranding-festijn.
Iedere vrouw die in de buurt was werd aangevallen.
Het maakte niet uit of je Egyptisch of buitenlands was, moslim of niet moslim, gesluierd of niet gesluierd. Als je maar vrouw was.
Er zijn zelfs berichten dat het niet alleen bij aanrandingen bleef maar dat er ook vrouwen verkracht zijn. Midden op straat.

Gelukkig waren er taxi-chauffeurs, voorbijgangers en winkeleigenaars die het lef hadden om de vrouwen en meisjes te redden.
De Egyptische orde-troepen, die in de buurt waren, hadden er kennelijk geen zin in.
Het Ministerie van Binnenlandse zaken ontkent dat er ook maar 1 vrouw is aangerand. Er zijn immers geen politieverslagen erover en het was die dag gewoon druk. Niks bijzonders dus.

Foto: Eric Heupel (cc)

Hezbollah’s succesvolle staatsgreep

Wat Syrië jarenlang niet heeft kunnen (en willen) doen is Israël binnen 3 weken wel gelukt.
Hezbollah omtoveren tot de populairste partij van Libanon.
Ruim 80% van de bevolking zou op dit moment de Hezbollah steunen in haar strijd.
80% van de Druzen en christenen steunt de Hezbollah. Van de soennitische moslims steunt maar liefst 89% de beweging.

Een van de beoogde doelen van Israel, het opstoken van de Libanese bevolking tegen de Hezbollah, is dus niet gehaald.
Hezbollah ziet de toenemende populariteit ondertussen als vrijbrief om iedereen die haar bekritiseert als verrader te bestempelen.
Politici houden wijselijk hun mond en scharen zich achter de beweging. Hetzelfde geldt voor de geestelijke leiders. Maronitische, Grieks-orthodoxe, Armeens-orthodoxe, Soennitische en Druzische leiders hebben Hezbollah bedankt voor de heldhaftige strijd die zij levert.

Ondertussen ruiken pro-syrische politici bloed en roepen om nieuwe verkiezingen.
De huidige regering zou gefaald hebben en meer aandacht besteed hebben aan Rice dan aan de Libanese bevolking.
Nieuwe, snelle verkiezingen zouden een nederlaag betekenen voor premier Siniora en zijn 14-maart coalitie (bestaande uit de druzische PSP, de rechts-christelijke LebaneseForces, de conservatief-christelijke Qornet Shehwan en de soennitische/christelijke FutureMovement).
Dezelfde coalitie die Bush gebruikte om aan te tonen dat zijn Middenoosten-beleid wél werkt…

De grote winnaars zullen de Hezbollah en de christelijke FPM zijn.
De eerste zou nog meer stemmen afsnoepen van de shiitische Amal, wiens partijleider ook wordt bekritiseerd vanwege onpattriotisch gedrag.
De FPM zal haar huidige zetelaantal behouden of iets vergroten. Maar de partijleider, ex-generaal Michel Aoun, zou het presidentschap cadeau krijgen van de Hezbollah.
Zijn uitspraken á la “wij zijn allemaal martelaars” of “elke Libanees wil nu een zelfmoordaanslag plegen” klonken voor de Hezbollah-leiders als muziek in de oren.

Foto: Eric Heupel (cc)

Hezbollah blijft verrassen

De Hezbollah krabbelt toch een beetje terug vanwege de interne druk.
De Libanese premier Siniora heeft de Hezbollah overgehaald om zijn 7-punten plan te accepteren.
Dat plan houdt oa. in dat de Hezbollah uit Zuid-Libanon vertrekt en instemt met de komst van een internationale troepenmacht (toevallig ook de 2 nieuwe eisen van Israël, dat niet langer de totale vernietiging van Hezbollah nastreeft).

De premier heeft hier in feite een overwinning geboekt. Een Libanon dat spreekt met 1 stem, in plaats van 17 verschillende, zal serieuzer genomen worden en vergroot de kans op een snelle oplossing.
Het feit dat Hezbollah terugtrekking uit het zuiden als een mogelijkheid ziet is, volgens Libanese politici en westerse diplomaten, een doorbraak in het denken van de beweging.

Er blijven alleen 2 struikelblokken. Het eerste struikelblok is dat de Hezbollah zich pas wil terugtrekken ná een staakt-het-vuren. Israel ziet het liever andersom.
De Shebaa Farms zijn het tweede struikelblok. In het 7-punten plan staat dat dit door Israel bezet gebied (van 28 km²) Libanees is en niet Syrisch, en onder toezicht moet komen van de VN.
Israël zal hier niet zo snel mee akkoord gaan.

Sargasso dossier: Libanon 2006

Foto: Eric Heupel (cc)

Mr. UnitedNations 2007

Kofi Annan moet vertrekken en dus is de VN naarstig op zoek naar een opvolger.
De grootste diplomatieke Mister-verkiezing vindt nu plaats en Azië is de leverancier. (hoewel de VS speculeert dat zij ervaring belangrijker vinden dan de geografische afkomst)
Wie zijn de officiele kandidaten en wie zijn de verplichte “gevaarlijke” outsiders?

De (in)officiele eisen waar de kandidaat aan moet voldoen:

  • Liefst een man.
  • Franssprekend (anders gebruikt Frankrijk haar veto)
  • Het liefst niet uit een machtig land
  • Men moet de baan niet al te graag willen hebben
  • Goede verhoudingen hebben met de VS ( anders wordt men de 2de Boutros Boutros Ghali)
  • De officiele kandidatenlijst ziet er als volgt uit:

    Ban Ki-moon, Zuid-Korea. Zuid-Koreaanse minister van buitenlandse zaken. De eerste Zuid-Koreaan die zich officieel kandidaat stelt voor de functie. Grote buurman China en Zuidoost-Azië hebben er nog twijfels over. De Verenigde Staten zien het liefst een Zuid-Koreaanse kandidaat als het echt een Aziaat moet zijn.

    Jayantha Dhanapala, Sri Lanka. Speciaal adviseur van de Sri-Lankaanse president en tot 2003 hoofd van het Ontwapenings-departement van de VN. Zou wel de steun hebben van China. Men beschouwt hem echter als een oude insider en de leden willen weer eens een nieuw gezicht. De etnische onlusten in eigen land kunnen roet in het eten gooien. Maar blijft een grote favoriet.

    Foto: Eric Heupel (cc)

    Libanon: Arabisch speelveld

    TIME-BeirutHet conflict in Libanon (nu gedoopt tot de Juli-Oorlog) is nog steeds gaande.
    De VS, VN, Rusland en de EU hebben hun positie duidelijk gemaakt.
    Maar waar blijft de Arabische wereld? De zelfbenoemde “broedernaties” van Libanon.
    Hoe reageert de Arabische wereld op dit nieuwe conflict?

    De Juli-“Oorlog” heeft bij de meeste Arabische landen geen heftige reacties opgewekt. De meeste dus.
    Saudi-Arabië, Jordanië en Egypte hebben wél felle kritiek geuit op wat er nu gaande is.
    In de statements van deze 3 landen moest vooral Hezbollah het ontgelden. En dus niet Israël.
    Het avonturisme van Hezbollah zou onverantwoordelijk en levensgevaarlijk zijn. De Saudische regering heeft er zelfs een fatwa tegen aan gegooid. Het zou volgens de islamitische wetten verboden zijn om te bidden voor Hezbollah of deze beweging van ketters te steunen.

    Deze drie landen zijn ook de grote Arabische spelers in het gebied. Het lijkt dus alsof de Arabische wereld anti-Hezbollah is.
    Maar niets is minder waar. De Hezbollah is in de Arabische medinas nog steeds populair en er worden zelfs vergelijkingen gemaakt tussen Nasrallah (de Hezbollah-leider) en Nasser ( Egyptische oud-president en Arabische volksheld).
    Hezbollah wordt gezien als de enige Arabische beweging die Israël tot stoppen heeft weten te brengen. En daarmee verdien je veel credits in de Arabische wereld.

    Foto: Eric Heupel (cc)

    Libanese déjà vu’s

    Vliegveld Beirut onder vuurHet zal jullie vast en zeker niet ontgaan zijn. Het Midden-Oosten staat weer in brand nu er een nieuw front is opengebroken. Een front in het noorden van Israel en in Libanon.
    Hoe heeft dit allemaal kunnen gebeuren? Wat bezielde de Hezbollah om Israël binnen te vallen en soldaten te ontvoeren?
    Wie en wat zit hierachter? En waarom is de reactie van Israël zo fel?

    Eerst even de feiten op een rij. Woensdagochtend vielen Hezbollah-troepen Israël binnen nadat ze raketten hadden afgevuurd. Tijdens de inval werden er 2 Israëlische soldaten ontvoerd.
    Israel reageerde direct en viel Libanon weer binnen met grondtroepen. Een paar uur later begonnen de luchtaanvallen.
    Hezbollah wil de soldaten alleen vrijlaten als Israël de Hezbollah-strijders vrijlaat. Israël weigert dit.

    Israël houdt ondertussen de Libanese regering verantwoordelijk voor de acties van Hezbollah en de levens van de ontvoerde soldaten.
    Vandaar de heftige acties. Die zullen volgens Israël blijven doorgaan totdat de Libanese regering in actie komt.
    Of dit een reële wens is van Israel is nog maar de vraag. De Libanese regering zit al maandenlang in een deadlock. Reden daarvoor is onder andere de ontwapening van Hezbollah.
    Hezbollah wil haar wapens niet inleveren aangezien zij vindt dat Israel een stuk Libanon nog steeds bezet houdt. (de Shebaa Farms)
    De huidige (minderheids)regering van Libanon wil Hezbollah ontwapenen volgens de VN-resolutie 1559. De regering heeft echter de kracht niet om dit te doen.
    De Hezbollah-troepen zijn beter getraind en beter bevoorraad dan het Libanese leger. Daarnaast wordt de Hezbollah gesteund door zowel Syrië als Iran. Steun in de vorm van geld en wapens.
    De Libanese regering is bang dat zij Libanon in een nieuwe burgeroorlog zal storten als zij met geweld de Hezbollah ontwapent.

    Volgende