Wet seksuele misdrijven
Maandag presenteerde Amnesty International de resultaten van een onderzoek naar opvattingen over verkrachting en wetgeving hierover. De aanleiding is een wetsvoorstel van het kabinet waarmee het strafrecht voor seksuele misdrijven wordt uitgebreid en verzwaard.
Eén van de nieuwigheden betreft ‘seksuele interactie tegen de wil’(artikel 239 in het wetsvoorstel). Met deze toevoeging wil het kabinet ook seksuele handelingen strafbaar stellen die weliswaar zonder toestemming van het slachtoffer zijn gepleegd, maar tot nu toe niet in juridisch zin bewijsbaar onder aanranding of verkrachting vallen.
Anders gezegd: als iemand ‘nee’ heeft gezegd, geen expliciete toestemming heeft gegeven gaat het feestje niet door. Dat geldt ook als het slachtoffer door drank of drugs is gevloerd of door angst bevriest (en geen verzet kan plegen).
De mate van strafbaarheid gaat volgens Amnesty echter niet ver genoeg: “Volgens Amnesty moet seks zonder instemming niet alleen strafbaar zijn, maar ook als verkrachting worden erkend. Dit staat niet alleen in internationale mensenrechtenverdragen, maar is ook belangrijk voor de erkenning van slachtoffers.”
In het wetsvoorstel wordt het volgende onderscheid gemaakt:
Artikel 239 Seksuele interactie tegen de wil: gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie (is maximaal 21.750 euro).
Artikel 240 Aanranding: gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie (maximaal 87.000 euro).
Artikel 241 Verkrachting: gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie.