In de categorie ‘niet-Westers of niet-Engelstalig‘ deel 2: Siddharta, die fijne Sloveense rock maken. Hier ziet u de lyrics video, zodat u lekker mee kan zingen. Mits u een beetje van de taal snapt, natuurlijk.
Of er alsjeblieft wat meer niet-Westerse en niet-Engelstalige muziek in de Closing Time kan, was de vraag. Eh, tja, sjesus… ik ben vooral van de metal, en das toch een behoorlijk westers gecentreerde subcultuur. En meestal in het Engels gezongen…
Van de andere kant, een uitdaging is altijd leuk. Treffen sie Saratoga. Ja, een Duitse wiki-pagina, want Spaans kunnen de meeste van jullie niet lezen, vermoed ik (ik in ieder geval niet), en het enige alternatief was Duits. Wat wel iets zegt over de grootte van de Duitse metalscene. Maar nu dwaal ik verdorie alwéér af.
Na u allen de afgelopen drie dagen getrakteerd te hebben op (tyfus)herrie*, leek het me wel aardig iets lichters klaar te zetten. Pentangle is een Engels folk / rock gezelschap dat ooit, lang geleden, is begonnen in de hippietijd. Al dan niet met ’the’ voor de naam, daar zijn ze blijkbaar nooit helemaal uitgekomen. Light Flight stamt uit 1969 en heeft de spreekwoordelijke tand des tijds prima doorstaan.
*Maar wel mooie tyfusherrie!
Ergens halverwege de jaren 90 hoorde ik het album S.C.I.E.N.C.E van de band Incubus. Het was alleraardigst, maar ook weer niet extreem bijzonder. Ik was de band waarschijnlijk alweer helemaal vergeten, ware het niet dat er één heel fijn nummertje op stond: A Certain Shade of Green.
Omdat kwaliteit soms boven kwantiteit (in dit geval: het aantal seconden dat een nummer duurt) gaat. En omdat Closing Time een rubriek is om mensen kennis te laten maken met nieuwe dingen, en het grindcore genre verschrikkelijk onderbedeeld is in deze rubriek. En omdat Brutal Truth gewoon een erg lekker nummertje heeft gemaakt, met Walking Corpse. Uit (pfff) 1992 alweer.
Afgelopen zaterdag was ik op Fortarock in Nijmegen. Want ze hadden misschien geen heel ‘grote namen’ dit jaar, maar op het moment dat Atreyu, Myrkur en Amorphis in de buurt spelen, en er ook nog eens een lekker zonnetje staat… je zou wel gek zijn om niet te gaan, toch? En waar ik een Amorphis al vaker heb mogen bewonderen dan ik kan tellen, was dit een eerste keer dat ik Atreyu mocht zien.
Tja, niet verrassend, wel vervelend (voor de Britten). Als ze buiten de EU om een handelsdeal willen sluiten met de VS, moeten ze het toch ook eens hebben over de chloorkip (zo erg is dat heus niet!). En het privatiseren van de gezondheidszorg.
Het plaatje mag u er zelf bij denken.
Het is godverdomme treurig dat er aandacht voor gevraagd moet worden, anno 2019. Maar as we speak wordt in Amerika abortus in verschillende staten verboden, waarbij zelfs de doodstraf opgelegd kan worden voor het (laten) uitvoeren van een abortus. Waarbij de bizarre situatie ontstaat dat, in het geval van abortus na verkrachting of incest, de niet-moeder of de arts hogere straffen kunnen krijgen dan de verkrachter / incestpleger. Ook in Nederland staan tegenwoordig hufters vrouwen lastig te vallen bij abortusklinieken. En, het zal ook eens niet, Neerlands eigen radicaalrechts springt op de bandwagon en keert zich tegen abortus… en euthanasie, en werkende vrouwen in het algemeen. Nee, geen link, want al veel te veel aandacht.
“The reason we’re doing it is because the social security system has collapsed,” McDonnell told The Mirror. “We need a radical alternative and we’re going to examine that.”
Het kan verkeren. Zo gaat het hier op Sargasso er in de reageerderspanelen nog over of die basinkomendiscussies een stille dood gaan sterven… en zo komt Labour in het VK opeens met een plan voor experimenten met een basisinkomen. En niet alleen in het VK worden nieuwe plannen gesmeed: ook de Finnen, die een nieuwe regering hebben, lijken voor een tweede ronde te gaan:
Tyr was onlangs te bewonderen in Nijmegen, samen met Heidevolk, een gezelschap dat eerder al eens langskwamen in de Closing Time. Tyr komt van de Faeröer eilanden, en dat zullen we weten ook. Vikingschip, drinkhoorns, gespierde kerels met baarden: check, check, check. Ach, wat zou het, als de muziek maar lekker is. En dat is ze*!
Zoals wel vaker gebeurt bij Scandinavische bands met een rune-logo en liederen waarin strijd wordt verheerlijkt, heeft ook Tyr wel eens het verwijt gekregen extreemrechtse sympathieën te hebben. Daar zijn ze het niet mee eens:
Samael is een Zwitsers gezelschap, dat begon als black metal, maar steeds experimenteler werd en dingen ging doen met drumcomputers. Dit is een oudje, maar ze touren nog steeds en zijn over twee dagen te bewonderen in Hengelo.
Laat ik beginnen met de disclaimer: mij ontbreekt echt de technische kennis om te beoordelen of wat meneer Gregory Travis zegt geloofwaardig is. Mocht hij echter een punt hebben, dan is dit een prachtig (doch lang) verhaal over onder andere 1) de zegeningen van de deregulering van kwaliteitscontroles; 2) de vraag wat in grote bedrijven belangrijker is, mensenlevens of het grote geld (goh, wat zou het antwoord zijn!!?!? SPANNEND!!!); en 3) het dystopische toekomstvisioen waarin de mens zijn lot in handen legt van een computer, omdat die het beter weet.