“L’Italia è un Paese che ama flagellarsi e mostrarsi malamente.”
De ophef die ontstond rondom een persbriefing van de Amerikaanse overheid wijt Silvio Berlusconi niet aan een overzees foutje (en uiteraard al helemaal niet aan zichzelf), maar aan de Italiaanse aard om zichzelf te kastijden en zich van haar slechte kant te laten zien. Het Witte Huis had voor de pers, die met Dubya meereist naar de G8, geciteerd uit de ‘Encyclopedia of World Biography’. Gisteren bood de woordvoerder van het Witte Huis excuses aan voor het stukje over Berlusconi, dat luidde: “one of the most controversial leaders in the history of a country known for governmental corruption and vice … regarded by many as a political dilettante who gained his high office only through use of his considerable influence on the national media until he was forced out of office in 2006.” Wat er doordringt vanuit de ‘reality based-community’ in het Bush kamp, houdt niet lang stand.
Op het Piazza Navona in Rome spraken duizenden demonstranten zich gisteren uit tegen de wetten die Berlusconi op maat laat maken om immuniteit te krijgen tegen juridische procedures die tegen hem lopen. Aanhangers van Silvio vinden dat het noodzakelijke acties zijn om te kunnen blijven functioneren met al die, volgens hen politieke, aanklachten. Maar volgens critici misbruikt de president de democratie. Die critici snappen er natuurlijk niets van, want Berlusconi heeft zelf