1. 2

    Maar het maakt wel uit hoe je de macht hebt verkregen:

    “Galinsky noted that moral hypocrisy has its greatest impact among people who are legitimately powerful. In contrast, a fifth experiment demonstrated that people who don’t feel personally entitled to their power are actually harder on themselves than they are on others, which is a phenomenon the researchers dubbed “hypercrisy.” The tendency to be harder on the self than on others also characterized the powerless in multiple studies.”

    Legitieme en persoonlijk gevoelde macht corrumpeert het meest.

  2. 3

    “This research is especially relevant to the biggest scandals of 2009, as we look back on how private behavior often contradicted the public stance of particular individuals in power,”

    Maak daar maar van: De gehele geschiedenis.

  3. 5

    Dat zal allemaal best maar van de PVV-aanhang weten we ook dat:

    Why PowerLESS People — Many of Whom Take a Moral High Ground — Don’t Practice What They Preach

    Het maakt dus niet uit, iedereen doet niet wat ie zegt. We zeggen enkel wat we denken.

  4. 6

    Ik heb die uitdrukking altijd een beetje als het omdraaien van oorzaak en gevolg beschouwd, waar enkel hypocrieten en leugenaars voldoende flexibel zijn om op een positie van macht terecht te komen in een wereld waar je langs veel andere mensen moet OM daar terecht te komen. Aangenomen een juiste blinde toewijzing van high- en low-power rollen in het experiment echter zou dat tegengesproken zijn…

    Die PVVers tellen niet als voorbeeld wat mij betreft. Dat gaat om de zeer diep ingevoelde WENS van macht die ook al corrumpeert.

  5. 10

    Dat lijkt dus gek genoeg uit dat onderzoek te komen. Als die paranoia dictator denkt dat ie door god en/of het volk om zijn persoonlijke kwaliteiten op die plek is gezet, wordt het weer anders. Een dictator die zich alleen vertegenwoordiger voelt van een partij, zal misschien ook niet zo snel paranoia worden.

  6. 12


    U hebt gezocht op het woord: paranoia.

    RESULTAAT
    1 pa·ra·noia de; v geestesziekte die gepaard gaat met hallucinaties, grootheidswaan en ziekelijke achterdocht
    2 pa·ra·noia bn (inform) paranoïde

    Ok. Het is informeel. Om daarvoor een opperwezen aan te roepen gaat wat ver.

  7. 13

    @ Eli:

    Oh nee toch. Dat is te droevig om waar te zijn. De Van Dale past zich gewoon aan aan het niveau van de moderne PABO. Reken maar dat dat een aanroep van een fictief opperwezen waardig is! Die redacteur had zeker de grieperig toen ‘ie dat schreef…

    Ik kan me daar al jaren zo enorm aan ergeren. Men is steeds zo kinderachtig blij dat ze zo’n mooi exotisch klinkend woordje op -oia kunnen gebruiken dat ze direct demonstreren dat ze niet weten wat het betekent.

  8. 14

    @13: Ja, dat hoorde ik laatst ook op TV. De van Dale past zich gewoon aan aan de taal. Van de ene kant is dat misschien superieur wezen aanroepend tenenkrommend (staan tifosis, practicas, kinderen en eieren er al in als “correcte” meervoudsvormen?), maar van de andere kant moet je er als woordenboekredactie ook rekening mee houden dat een taal aan verandering onderhevig is.

  9. 15

    @14: Eh, kinderen en eieren … ?

    Maar algemeen heb ik weinig tegen levende taal inderdaad. Deze specifieke fout verbeter ik al jaren echter en zelfs met “informeel” erbij voelt dit aan als smadelijke nederlaag.

  10. 16

    @15: Ik gaf vier voorbeelden van dubbele meervouden, maar ik begrijp dat je taalpurisme verdwijnt als fouten al wat langer ingeburgerd zijn?

  11. 17

    @16:

    “Hè shit”, denkt Bismarck, “zegt ‘ie dat ‘ie niets tegen veranderende taal in het algemeen heeft terwijl ik net m’n mooie argumentje had klaargezet.” en krabt zich eens wat aan het scrotum. “Nou, ik maak ‘m toch mooi af, ik doe die moeite niet voor niets!”, vervolgt hij, haalt een hand uit z’n broek en ruikt vluchtig aan de vingers alvorens met een vies gezicht te beginnen met typen.

    Het verschil met de anderen: genoemde vormen zijn momenteel de (enige) taalkundig juiste meervoudsvormen van ei en kind; ze pasten niet in je rijtje dus. Dat was het punt.

    Het tenenkrommende aan “paranoia dictators” gaf ik boven al aan en bestaat niet uit taalpurisme maar uit het gebruik van een exotisch klinkende vakterm in combinatie met de onmiddellijke impliciete bevestiging dat je hem alleen via Goede Tijden, Slechte Tijden kent.

  12. 18

    @17: Maar Rene toch, over een paar jaar is paranoia ook de enige taalkundig juiste schrijfwijze van de “exotisch klinkende vakterm” voor achtervolgingswaan, net zoals schrijfvorm tegen die tijd misschien schrijfwijze als vakterm heeft vervangen.