De komende Corona crash

Het lijkt alsof 's lands bestuur in een parallel universum leeft waar er geen toekomst bestaat, alleen het heden. En dat ze daarom opnieuw pas reageren op de zoveelste golf als het al te laat is. En toch hier weer opnieuw een poging uit te leggen welke ellende er ons nog te wachten staat, in de hoop dat er iemand uit zijn droomtoestand ontsnapt. Ik loop langs de huidige situatie, met ervaringen uit het verleden om vervolgens duidelijk te maken wat er de komende drie weken grofweg staat te gebeuren. Daarna volgt nog wat uitleg over de factoren die een rol spelen, zoals vaccinatie. Om vervolgens te eindigen met een strenge blik op de bestuurders. Maar eerst de basis. Vandaag zit Nederland op een gemiddelde van 19.000 besmettingen per dag. Dat is 50% hoger dan enig moment eerder in de epidemie. Maar alleen positief getest zijn en een beetje snotterend thuis zitten, is natuurlijk geen reden tot paniek. Alleen is het nog steeds zo dat een deel van deze mensen in de problemen komt en naar het ziekenhuis moet, of zelfs op de IC komen te liggen. En er zullen er ook een aantal overlijden. Momenteel liggen er 1900 mensen met Covid-19 in een verpleegbed en 450 op de IC. Dat leidt nu al tot spanning in de ziekenhuizen en uitstel van reguliere zorg. Maar hier gaat het niet bij blijven. Want in het afgelopen anderhalf jaar hebben we geleerd dat er een redelijk vast aantal dagen zit tussen de eerste constatering dat iemand Covid-19 heeft en het moment dat een ziekenhuis nodig is. Dat ligt ongeveer op 8 dagen nu. En het duurt vaak nog wat langer voor iemand doorschuift naar de IC. Daar gaan we nu uit van gemiddeld 12 dagen na moment van eerste verschijnselen. Dat betekent dat we voor de opnames van vandaag moeten kijken naar het aantal gevonden Covid-19 gevallen respectievelijk 8 en 12 dagen geleden. Hierbij hebben we dan vervolgens nodig de recente cijfers over de verhouding tussen aantal gevonden gevallen en ziekenhuisopnames en IC-opnames. 8 dagen geleden waren er iets meer dan 15.000 gevallen. 1,7% daarvan gaat naar het ziekenhuis, ongeveer 240. 12 dagen geleden hadden we 13.000 gevallen, daar gaat 0,35% naar de IC, ongeveer 48 dus. Als u over drie dagen bij NICE cijfers checkt (het duurt altijd even voor ze bijgewerkt zijn), zult u zien dat dit aardig in de buurt zit. Dan moet u vervolgens weten dat een ziekenhuisopname voor Corona gemiddeld 8 dagen duurt. En een IC opname maar liefst gemiddeld 16 dagen. Dan krijg je dus bij oplopende besmettingen en dus ook oplopende opnamecijfers een "stapeling" in het ziekenhuis. En dan moeten we weer kijken naar de dagcijfers die vandaag gepresenteerd zijn. Met ruim 21.000 gevonden gevallen hebben we dus over 8 dagen ongeveer 400 nieuwe ziekenhuisopnames en over 12 dagen 75 nieuwe IC opnames. En dat is wat we deze week iedere dag alvast moeten reserveren in de ziekenhuizen. Daar kunnen we nu niets meer aan veranderen. U snapt dat deze ontwikkeling dus binnen twee weken een onhoudbare situatie oplevert. Een eenvoudige doorrekening geeft dan tegen de 3.000 verpleegbedden gevuld en 600 IC bedden. En dat terwijl de zorg al anderhalf jaar op zijn tenen loopt, er een ziektepercentage van 14% is bij de zorgmedewerkers en veel andere zorg nu al uitgesteld moet worden. Even sec naar de IC gekeken, is dan de max al bereikt. En het stopt over twee weken natuurlijk niet plotseling.     Voor we over sterfte beginnen misschien ook goed om nu even te laten zien hoe deze ontwikkeling zich verhoudt tot de modellen die het RIVM aan de regering presenteert zodat die zich kunnen voorbereiden op wat komen gaat. Hier de modellen van begin november, waar de eerste nieuwe maatregelen (mondkapjesadvies, qr-codes in uitgaansgelegenheden) op volgde. Op die modellen hebben we de huidige ontwikkeling afgebeeld. U ziet, we zitten nu al aan de bovenkant van de modellen. En nog geen effect merkbaar van de maatregelen. Dan even over de sterfte. Die volgt dus nog wat later. Op dit moment overlijdt 0,3% van de positief getesten na gemiddeld 16 dagen. Oftewel, van de 21.000 mensen die vandaag een positieve uitslag kregen, zijn er over 16 dagen zeker 60 dood. Daar is niets meer tegen te doen. En iedere dag dat we nu weer 21.000 gevallen of meer hebben, iedere keer opnieuw 60 sterfgevallen 16 dagen later. Tenminste, 60 als Covid-19 geregistreerde sterfgevallen. In Nederland is er geen meldplicht voor dood door/met Covid-19. Dus blijft veel verborgen. En dat blijkt ook al een hele tijd uit de wekelijkse sterfterapportage van het CBS. Vorige week lag de oversterfte op 800. Terwijl het geregistreerde aantal Covid-19 sterfgevallen 160 was. Een deel van die oversterfte kan overigens komen door uitgestelde zorg. En voor alle duidelijkheid, dit bovenstaande plaatje gaat over het verleden. Over 2 weken gaat het om 400 officiële sterfgevallen per week, minimaal. Maar we zijn er nog niet. Want helaas is het zo dat de hoge dagcijfers van vandaag niet de piek zijn. Het aantal gevallen stijgt nog steeds met 40% per week. Dat betekent dat de 21.000 gevallen van vandaag volgende week vrijdag 29.000 zullen zijn. U kunt zelf de calculatie maken hoeveel opnames en sterfte dat dan weer met zich meebrengt. Dan even de factoren die meespelen. De vaccins. Werken die dan niet of zo? Jawel, die werken wel. Prima zelfs. Minder kans om ziek te worden, veel minder kans om in het ziekenhuis te komen. Alleen... veel keer een kleine kans levert nog steeds aanzienlijk veel gevallen op. Heel simplistisch gezegd. Stel is sprake van heel weinig mensen die besmettelijk rondlopen. U als gevaccineerde komt er dan (zonder al te veel maatregelen) hooguit 1 per week tegen. U gooit dan twee keer met een dobbelsteen. Als u twee keer zes heeft wordt u ziek. En anders volgende week een nieuwe kans. Maar nu lopen er ineens heel veel besmettelijke mensen rond, omdat er sprake is van een ongecontroleerde uitbraak. Dat betekent niet 1 keer per week dobbelen, maar 2 keer per dag. Het duurt dan niet lang of ook u gooit twee keer zes. Dus ja, een vaccin verkleint de kans op ziekte en opname, maar de maatschappij zorgt dat u vaker moet gokken en dat meer mensen meedoen in het gokspel. Kortom, dan stroomt het ziekenhuis alsnog vol. Nu zijn er natuurlijk mogelijkheden om het dobbelen te voorkomen. Maar daar loopt het al een hele tijd spaak in dit land. Onduidelijke regels, te snel verdwijnen van maatregelen, niet goed communiceren, ontduiken van regels, niet houden aan regels.... etc... Zoals we nu met de geldende regels omgaan, zijn we misschien van een week op week groeipercentage van 60 naar 30% aan het zakken. Maar dat blijft groei. Het enige wat gaat helpen is een drastische vermindering van het aantal contacten dat iedereen heeft. En daarbij maak ik geen onderscheid tussen gevaccineerden en ongevaccineerden of geteste mensen of ongeteste mensen. Geen van de wegen leveren nu 100% garantie op. En bij de enorme verspreiding die we nu al hebben, is ieder contact een gok. Nu hoor ik u denken, maar als dat zo is, dan loopt dit toch volledig uit de hand? Waarom grijpt er dan niemand in? Tja. Zoals gezegd heeft de huidige regering inmiddels een reputatie van te laat reageren. En daar lijkt geen verandering in te komen. De houding blijft heel sterk op het heden gericht. Zoals blijkt uit deze uitspraken van de minister: https://twitter.com/pimvandendool/status/1461698802792996871?t=mLIU37CU3NTEch3aurzsuA&s=19 Maar leest u ook eens de beantwoording van een vraag uit de Tweede Kamer over de zorgcapaciteit door de minister. Op geen enkel moment inzicht in de komende ontwikkelingen. Alleen maar op het heden hameren. Hetzelfde geldt voor de belangrijkste adviseur, dhr van Dissel. De beste metafoor die ik ervoor kan bedenken, gaat over wat begin dit jaar gebeurde bij de overstromingen in met name Duitsland. Er was een enorme wolkbreuk in de bergen/heuvels, die was aangekondigd. Een aantal deskundigen wezen al direct op het gevaar: "Al dat water komt straks in 1 keer naar beneden". Maar er werd te laat op gereageerd. De beek werd een woeste rivier die alles meesleurde. En dat gebeurt nu ook. Een aantal mensen kijkt naar de wolken en de heuvels en wat daar zich ontwikkelt. De minister voelt misschien wel nattigheid, maar is bezig met een schepje de beek wat breder te maken en de mensen te vragen om even niet het toilet door te spoelen en vast hun paraplu uit te klappen. En hoe amusant de metafoor misschien ook is, deze nalatigheid kost mensenlevens en heel veel leed. Er vallen de komende weken en maanden honderden zo niet duizenden onnodige doden. Duizenden mensen zullen heel lang last houden van Longcovid. De honderden mensen op de IC zijn jaren bezig met het verwerken van het trauma, en zullen maanden worstelen om er fysiek weer bovenop te komen. Zorgmedewerkers raken ziek of overspannen, de zorg zal nog vele jaren nodig hebben om de schade in te lopen en weer op krachten te zijn. En een klein deel van de jeugd zal ook jarenlang ernstige gevolgen ondervinden van wat een onschuldige infectie leek. Ik verwijt 's lands bestuur ernstige nalatigheid in hun taak te zorgen voor de volksgezondheid. En is geen enkel excuus. Het "oh, dit verrast ons" bevestigt alleen maar de incompetentie. Maar wat nu dan? Eigenlijk is het al te laat voor serieuze maatregelen. Na de zomer hadden de versoepelingen nooit zo snel doorgevoerd mogen worden. Zes weken geleden hadden weer nieuwe (goed uit te voeren) maatregelen ingevoerd moeten worden, zoals meer thuiswerken, overal mondkapjes en meer sturen op isoleren zieke kinderen. Nu helpt alleen een totale lockdown nog maar een beetje. Maar dan ook echt een volledige lockdown. Maximaal thuiswerken, scholen dicht, geen vrienden of familie op bezoek, horeca en uitgaansleven dicht, alleen essentiële winkels open, etc... En dat zeker 3 weken. Alle andere varianten zullen deze golf alleen maar over langere tijd uitsmeren en de zorg langer overbelast laten. Er bestaan geen aangename of makkelijke keuzes meer. Ik wens iedereen de komende weken veel sterkte en wijsheid toe. En probeer vooral zelf zo min mogelijk bij te dragen aan de verspreiding. Naschrift 20-11-2021: Als de minister zegt dat hij denkt dat de ziekenhuizen het net aankunnen en dat dat acceptabel is, dan betekent dat hij ook minimaal 60 sterfgevallen per dag acceptabel vindt. Maar dat is dan de spreekwoordelijke olifant in de kamer.

Door: Foto: Yuri Samoilov (cc)
Foto: "Gaat het weer een beetje, mijnheer Dröge?" SBS6 Glamourland, 2002

De beste zorg ter wereld

Tom van Doormaal lag onlangs een tijdje in het ziekenhuis. Het bood hem een aardig inkijkje in het reilen en zeilen van de zorg. Is de menselijke maat nog in zicht?

Ik had een afspraak om over enige tijd een operatie te laten doen. “Mag ik intussen sporten dokter?” Ja, natuurlijk, conditie is goed voor een operatie. Maar in mijn status stond dat de operatie vervroegd zou moeten plaatsvinden als bloedingen en stolselproblemen zouden ontstaan.

Kennelijk bestond de kans op bloedingen wel. Een advies, ‘doe maar een beetje rustig en voorzichtig’, was ook mogelijk geweest. Maar specialist noch huisarts zagen aanleiding mij af te remmen in mijn sportieve dadendrang. Zo kreeg deze sportieve loper van 71 jaar, na een rondje van 13 km een bloeding die niet meer wilde stoppen.

Standaarden

In een organisatie heb je standaarden en normen voor het handelen en voor interventies nodig.

Dat leek goed te gaan. Toen het bij mij mis liep was het juist na sluitingstijd: maar drie zinnen over wat er was, waren voldoende voor de centralist van de spoedeisende hulp. ‘Komt u maar snel deze kant op meneer’.

Dat ik 12 dagen zou blijven, wist ik toen nog niet. Maar een blaas vol bloed is wel wat.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Bespiegeling bij een ziekenhuismaaltijd

COLUMN - In een ziekenhuis in Ede zijn ze de maaltijden anders gaan aanpakken. Op aanvraag en naar de wens van de patiënt. En dat is een goede zaak.

Ik zou nu laconiek kunnen melden dat hierboven mijn avondmaaltijd van afgelopen woensdag te zien is. Maar laat ik, voor degenen die het allemaal niet via Twitter gevolgd hebben, eerst even melden dat ik die dag  weliswaar inderdaad enkele uren aan de hartbewaking heb gelegen, maar dat het allemaal nog redelijk mee bleek te vallen en dat ik dezelfde avond alweer naar huis mocht–weliswaar met de oekaze het de komende tijd echt héél rustig aan te doen. Het was flink schrikken hier in Huize Eetschrijver, dat wel.

Maar die maaltijd dus. De bovenste foto toont hem zoals hij voor mijn neus werd gezet. Het is “baconburger met spinazie en aardappelen”. Van de bacon was totaal niets te bespeuren en de burger was qua smaak en structuur eetbaar, maar meer ook niet. De spinazie was tot snot gekookt. De aardappelen waren eerlijk gezegd best lekker. Gelukkig maar. Ik had ook nog een toetje moeten krijgen van vla met mokkasaus, maar dat waren ze vergeten. Ik heb ze er maar niet aan herinnerd.

Veldwerk in een ziekenhuis in Italië

Terwijl ik lichtelijk overmoedig mijn campingskills aan mijn vriendinnen toon, vat het campinggasje dat ik in mijn handen heb vlam. Een klein momentje van paniek. En dan meteen onder de koude campingdouche. Mijn arm is rood en doet pijn, bij mijn polsen hangt het vel eraan. In de auto naar het ziekenhuis.

Het is een Zuid-Italiaans streekziekenhuis. De verpleger behandelt de wond met veel aandacht en zorg. Ik vertel de verpleegkundige over het project waar ik aan werk: ‘patiënten weten beter’: hoe ervaringen van patiënten met ziekenhuiszorg ingezet kunnen worden om die zorg te verbeteren. “She is doing fieldwork,” grapt meegekomen vriendin Myrthe. De zaalarts vraagt me of ik de verpleger niet ook een ‘very beautiful’ vindt. Het lijkt hem beter als ik die nacht in het ziekenhuis slaap. De zaalarts reageert verbaast als Myrthe teruggaat naar de camping. “She not want to spend night here?” Italiaanse charmes waarschijnlijk. Ondertussen is de schrik wat gezakt, de morfine ingewerkt en zie ik de grap er wel van in.

Dan wordt ik weggereden. Eerst in een lift die me meer het gevoel geeft dat ik naar een Berlijns undergroundfeest ga (graffiti!). Hoewel koud-klinisch ook niet mijn favoriete interieurstijl is, verlang ik toch naar de iets meer steriele indruk die Nederlandse ziekenhuizen me doorgaans geven.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Eric Heupel (cc)

Comazuipen

Ha! Dat zal ze leren! Ze moeten gewoon zelf hun ziekenhuiskosten betalen als ze weer strontlazerus binnen gebracht worden. Klaar, geregeld. Volgende plan.

Not. Nog even los van het feit dat dit arbitrair is, want waarom zou je dan niet zelf moeten betalen voor een botbreuk bij het sporten of voor longkanker als je na 1980 begonnen bent met roken?
Maar belangrijker nog, welk probleem los je hier eigenlijk mee op?
Heeft ook maar iemand de illusie dat de doelgroep (met name jongeren dus) er hun gedrag door zal aanpassen? Dat iemand zich na het tiende biertje gaat afvragen of hij niet beter kan stoppen want voor je het weet heb je een ziekenhuisrekening op de mat liggen? Dat het dan minder stoer is om jezelf klem te zuipen?
Denk toch eens na. Het enige wat ermee bereikt wordt is het omlaag brengen van de kosten van de verzekeraar.
Typisch weer een voorbeeld van symptoombestrijding.

Ja, je hebt makkelijk praten, hoor ik u roepen. En hoe komen we dan van dit probleem af, volgt daar op.
Daar heb ik geen pasklaar antwoord op. Maar wel een aantal handreikingen.

Lang lang geleden was het nog stoer en maatschappelijk acceptabel om met drank op achter het stuur te zitten. Tegenwoordig krijg je al vreemde blikken als je een tweede alcoholische consumptie terwijl duidelijk is dat je nog moet rijden. Nog niet overal, maar wel steeds vaker.
Wat heeft er voor gezorgd dat deze omslag is gekomen? Ergens hebben we gezamenlijk bedacht dat zoiets als rijden onder invloed toch “not cool” meer is.
En als we het dan toch over “not cool” hebben. Waarom lukt het een paar marketeers toch prima om ervoor te zorgen dat jongeren massaal bepaalde kleding wel “cool” vinden en andere kleding niet? Het moet op dezelfde manier toch ook mogelijk zijn om diezelfde jongeren te beïnvloeden en als long term trending topic #alcoholloser te krijgen?
Consequent gebruik van bepaalde beelden zoals ouders die kotsend over straat zwalken en zwetsend tegen hun partner aanhangen terwijl het speeksel in de rondte vliegt, zullen vast helpen het beeld te veranderen.
En een eenvoudig “oh?” op het juiste moment geuit als je merkt dat vrienden of kennissen hun kind op 12 jarige leeftijd ook al een glaasje wijn bij gelegenheden geven, zogenaamd omdat ze dan vast kunnen wennen, helpt ook. Blikken kunnen doden. Zoiets doe je je kind toch niet aan.
Vervolgens zetten we ook nog verplicht foto’s van kindermeppende alcoholische moeders verplicht op alle flessen drank.

Foto: Eric Heupel (cc)

Vierenzestig doden door invoering boerkaverbod Noorwegen

[speld]

Een Noorse Burka (Foto: Flickr/K'vitsh)

De invoering van het boerkaverbod in Noorwegen heeft de eerste slachtoffers geëist. Tijdens de traditionele nieuwjaarstocht van de wandelclub te Tromsø werd de temperatuur van -36 graden celsius, gecombineerd met sneeuw en slecht zicht, het merendeel van de leden fataal. Het gebrek aan gezichtsbedekkende kleding had volgens de autoriteiten ook voordelen: “Het identificeren van de stijfbevroren lijken ging eigenlijk heel makkelijk.”

Het noodlottige ongeval komt op een ongelukkig tijdstip. Eerder deze maand overleden 14 patiënten in een ziekenhuis in Oslo omdat zuurstofmaskers ook als ‘gezichtsbedekkende kleding’ werden geclassificeerd. De directeur van het ziekenhuis licht toe: “We beseffen dat zuurstofmaskers belangrijk zijn voor patiënten. maar tegelijkertijd moeten we de invloed van het onherkenbaar zijn van de patiënt en het gevoel van dreiging dat uitgaat van een gezichtsbedekkend masker niet onderschatten. Zeker niet wanneer die mensen ook zo’n angstaanjagend Darth-Vadergeluid maken. Dat moeten we niet willen, in een vrij land.”

De kritiek op de maatregel zwol aan nadat 240 puntlassers permenante oogschade opliepen tijdens hun dagelijkse werkzaamheden. Ook de NAV (Norges Automobil Verbund) is allerminst blij met de maatregel: “Nu de motorhelm ook onder het boerkaverbod valt, verwachten wij op korte termijn een zeer snelle stijging van verkeersdoden, met name onder motorrijders.”

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Eric Heupel (cc)

Onderzoek: thuisbevalling definitief onveiliger

Een slapende baby (Foto: Flickr/Badruddeen)

De gevestigde opvatting in Nederland is dat thuis bevallen net zo veilig is als in het ziekenhuis bevallen. Dat is een beetje contra-intuïtief, want het suggereert dat de factor tijd geen rol speelt in deze medische tak van sport. Als er een ernstige complicatie bij een thuisbevalling optreedt, dan zou de extra tijd die het kost om vrouw en (ongeboren) kind naar het ziekenhuis te brengen geen enkele rol mogen spelen.

Ondanks dat in Nederland de kindersterfte hoger is dan mag worden verwacht ondersteunen cijfers de bovenstaande lezing. Het moet dus toch aan iets anders liggen. Het hoge percentage allochtone kinderen? De gemiddeld hoge leeftijd waarop Nederlandse vrouwen hun eerste kind krijgen? Helaas, voor dit alles kan worden gecorrigeerd, en dan nog blijkt het sterftecijfer onverklaarbaar hoog.

Aan deze impasse lijkt nu dan een einde te komen. De Erasmus-MC-professoren Eric Steegers en Gouke Bonsel bekeken zelf de cijfers die door de Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen naar buiten zijn gebracht. En hun conclusies zijn schokkend: de cijfers kloppen gewoonweg niet. Helaas is het document op dit moment nog niet in te zien, het is nog niet beschikbaar. Maar de onderstaande cijfers komen van een zeer betrouwbare bron. Een aantal van de conclusies:

Foto: Eric Heupel (cc)

Nieuwe Influenza: Hoe gaan ze ermee om?

Voorzorgsmaatregelen of overdrijven? (Foto: Flickr/Playadura*)

Hoe u het ook noemt, Mexicaanse griep, Varkensgriep of Nieuwe Influenza, sinds vorige week de kranten het nieuws brachten dat H1N1 niet veel meer is dan een gewoon griepje is de lol er een beetje af. We gaan er NIET allemaal aan.

De kranten baseerden hun bericht op een brief die naar alle Nederlandse artsen is verstuurd. Het RIVM meldt in die brief dat de adviezen op het gebied van diagnostiek, meldingsplicht en indicaties voor behandeling met antivirale middelen zijn aangepast. Hierin staat ook de zin waarop de kranten reageerden: “Nieuwe Influenza A (H1N1) verloopt doorgaans mild, vergelijkbaar met een seizoensgriep”.

Hiermee is de griep echter administratief gezien nog steeds geen gewone griep geworden, en gelden er nog steeds andere adviezen dan die bij de gewone griep. Dus wat is er veranderd ten opzichte van de situatie voor vorige week? In het kort is dat op drie punten:

Allereerst hoeft niet elk besmettingsgeval meer in het laboratorium bevestigd te worden. Alleen in het geval van een ziekenhuisopname of bijzondere indicaties, zoals een vergevorderde zwangerschap of een zeer ernstige griepaanval, wordt het aangeraden het laboratorium op te zoeken.

Ook de meldingsplicht wordt beperkt tot mensen die opgenomen zijn in het ziekenhuis, en/of binnen of buiten het ziekenhuis zijn overleden aan de griep. Dit moet dan wel door middel van laboratoriumtests zijn bewezen.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Betalen voor snellere zorg

Ziekenhuis (Foto: Flickr/thinkpanama)

Het hek is van de dam in de zorg. Het Groene Hart ziekenhuis in Gouda is van plan een businessclub op te richten. Tegen betaling kunnen bedrijven ervoor zorgen dat hun werknemers voorrang krijgen boven minder gefortuneerde personen of andersoortige pechvogels. De werknemers van de leden van de businessclub zullen zogenaamd in de late uren of op rustige vrijdagmiddagen zorg krijgen.

Volgens de voorzitter van de raad van bestuur van het ziekenhuis is er geen sprake van voorkeursbehandeling. De reactie van de voorzitter tart echter alle logica, want als er geen voordeel is voor de bedrijven, waarom betalen ze dan? Misschien dat het ziekenhuis het niet erg goed uitlegt, maar ik begrijp dat werknemers van betalende bedrijven sneller aan de beurt zijn. Dat betekent dat anderen maar moeten wachten, wat onacceptabel is.

Het kan niet zo zijn dat een werkloze met een knobbel in de borst achtergesteld wordt op een werknemer van een lid van de businessclub met een knobbel in de borst. Dat is niet te verkopen aan lijdende mensen en hun familie en het is een onwenselijke situatie. Een basisbehoefte als zorg moet gestoeld zijn op gelijke behandeling van ieder individu.

Zorg moet voor iedereen toegankelijk zijn en verschil in urgentie mag hoogstens het geval zijn als er sprake is van medische noodzaak. En zelfs voorrang vanwege medische noodzaak is niet onomstreden. Het proefballonnetje van het Groene Hart Ziekenhuis is daarom totaal ongepast.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Volgende