Dope de France

Is doping het Grote Probleem van de wielersport? Niemand gelooft dat Floyd Landis de enige is die tijdens de Tour de France 2006 bezweek voor de toverdrank van de teamarts. Sterker nog, misschien is Landis wel één van de weinigen die het niet heeft gedaan. Want alleen een domme teamarts laat je iets gebruiken dat a) veel makkelijker te detecteren en b) veel minder effectief is dan bijvoorbeeld groeihormonen of Increlex. En dat zijn dan alleen de soorten dope waarvan bij de wielerbond bekend is dat er geen fatsoenlijke urinetesten voor zijn. Maar als doping het Probleem is, dan zal er nooit een Oplossing komen. Integendeel, dan zal de komst van gendoping de doodsteek betekenen. Gelukkig is zoveel somberheid helemaal niet nodig. Je zou ook kunnen zeggen dat het probleem van de wielersport ligt bij de kijkers, die de Tour de France nog steeds beschouwen als een wedstrijd tussen fietsers. Slaat nergens op natuurlijk, want de Tour is allang geen wedstrijd meer tussen wielrenners. Het is een wedstrijd tussen de mensen die de trainingsprogramma?s opstellen, tussen de ontwerpers van vederlichte aerodynamische superfietsen, en tussen de boekhouders en PR-mensen die het geld binnenhalen waarmee dit alles gefinancierd kan worden. Wielrennen is een sport van wetenschappers, van financiële jongens en van tweakers. Zij schrijven de voorstelling, de renners krijgen slechts een script in handen geduwd. En het probleem van de wielersport is dat de fans krampachtig vasthouden aan het idee dat het daar nog gaat om bloed, zweet en tranen en onversneden heroïek. Er zou geen vuiltje aan de lucht zijn als we die illusie maar gewoon los konden laten, en in staat zouden zijn om de Tour te beschouwen als een soort jaarlijkse farma-olympiade, met de deelnemers als rijdende etalages voor het nieuwste wondermiddel. Net zoals Formule-I welbeschouwd een wedstrijd is tussen autofabrikanten, en niet tussen coureurs. Posters in bushokjes waarop Michael Boogerd breed lachend zijn duim omhoog steekt, met daaronder de slogan "Ik ga de Tour in met vertrouwen, want op Cyclosteron van Novartis kun je bouwen", en reclamespotjes met FLoyd Landis die op radio en t.v. laat weten de Tour te gaan winnen dankzij AstraZeneca's nieuwe wondermiddel InstaBoost. De gezondheidsrisico?s worden op die manier minimaal, want geen farmaceut ter wereld wil geassocieerd worden met een wielrenner die plotseling dood van z?n fiets valt, en het wordt er niks minder spannend van. Mits we afstappen van het bizarre idee dat je een evenement waarin zoveel geld omgaat als de Tour zou kunnen omvormen tot een eerlijke, pure fietswedstrijd.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hongerige mannen vallen op dikke vrouwen

ja... dit is Anna Nicole SmithWat zou de komkommertijd zijn zonder de wetenschap? In Engeland hebben psychologen mannen die de universiteitskantine binnen liepen gevraagd om hun hongergevoel aan te geven op een schaal van 1 tot 7. Vervolgens moesten diezelfde mannen een keuze maken uit 50 verschillende vrouwen die allemaal een legging droegen. Het resultaat was verbluffend: hongerige mannen vallen op dikkere vrouwen. Of ze die vrouwen ook wensen op te eten is overigens niet duidelijk. De onderzoekers zien wel een verband met het fenomeen van regio’s waar voedselschaarste heerst maar juist ook een voller schoonheidsideaal bestaat (bijvoorbeeld in de Stille Oceaan of in de Sahel). Dr Tovée said: “This shows how physiology does impact on our perceptions and thought processes.” He said the work also tied in with the resources model – in times of food scarcity, a heavier woman becomes the ideal. (BBC). Wij van Sargasso deinzen niet terug voor een beetje burgerwetenschap. Dus bekijkt u deze foto (netjes nsfw) eens en beantwoord de volgende vragen: (1) heeft u honger? (2a) welk model op de foto vindt u het aantrekkelijkst? (2b) geeft u altijd sociaal wenselijke antwoorden? (2c) dus u meent het? (3) hoeveel grootouders van u groeide op in een ACP-land of de VS? (4) heeft u inmiddels meer of minder honger? Herhaal deze test een paar keer per dag. Homoseksuelen, vrouwen en/of beiden worden met klem verzocht zich ook in het onderzoek te mengen om de verwarring compleet te maken. Extravragen: (5) bent u een vrouw? (6) heeft u honger? (7) valt u sinds u honger heeft op dikke mannen?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bruten en bloemenkinderen

Neanderthal Man150 jaar geleden werden tijdens het winnen van kalksteen in het Neanderthal fossiele botten aangetroffen. De fossielen worden niet meteen op waarde geschat, de originele vondstmelding uit 1856 stelt: “Nach Untersuchung dieses Gerippes, namentlich des Schädels, gehörte das menschliche Wesen zu dem Geschlechte der Flachköpfe, deren noch heute im amerikanischen Westen wohnen, von denen man in den letzten Jahren auch mehrere Schädel an der oberen Donau bei Siegmaringen gefunden hat.” Pas drie jaar later publiceert Darwin zijn Origin of Species, dus evolutie en het mogelijke bestaan van eerdere mensachtigen, zijn nog onbekend.

In 1864 schrijft de Ierse anatoom William King dat het om de resten van een primitieve aapmens gaat, met de naam Homo neanderthalensis (het scheelde maar een haar of het was Homo stupidus geworden). King schatte de mentale capaciteiten van de Neanderthaler bijzonder laag in, hij was waarschijnlijk niet eens bewust van het bestaan van God: “[the Neanderthal skull] more closely conforms to the brain case of the chimpansee, and, moreover, assuming, as we must, that the simial faculties are unimprovable – incapable of moral and theositic conceptions – there seems no reason to believe otherwise than that similar darkness characterised the being to which the fossil belonged.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Prehistorisch trippen

Peyote cactusPeyote (Lophophora williamsii) is een cactus die het psychoactieve alkaloïde mescaline bevat. In kleine hoeveelheden stilt mescaline de honger en vergroot het uithoudingsvermogen, maar bij grotere dosering treden hallucinaties op, die wel 12 uur kunnen aanhouden. Aldous Huxley beschreef zijn ervaringen met mescaline gedetailleerd in 1954 in zijn bekende essay The Doors of Perception. Ook in het verre verleden werden geestverruimende middelen gebruikt, maar precies aantonen wat er in de prehistorie gebruikt werd is vaak lastig. Maar soms worden bij archeologische opgravingen afbeeldingen van drugs, de resten van drugs in menselijke overblijfselen, of zelfs de middelen zelf aangetroffen.

Bij opgravingen in de Shumla grotten in het zuidwesten van Texas werden de gedroogde toppen van de peyotecactus en schijven van gemalen peyote aangetroffen. Door dit materiaal te dateren, is nu aangetoond dat peyote in dit gebied al 6000 jaar gebruikt wordt. Hiermee is het een van de vroegste voorbeelden van het gebruik van drugs in prehistorische populaties.
Nog een verassend resultaat: er zit nog steeds mescaline in deze archeologische peyoteplakken. “From a scientific point of view, the now studied “mescal buttons” appears to be the oldest plant drugs which ever yielded a major bioactive compound upon phytochemical analysis. From a cultural perspective, our identification of mescaline strengthens the evidence that native North Americans already recognized and valued the psychotropic properties of the peyote cactus 5700 years ago.” Die waardering is er tegenwoordig nog steeds, want ook al is peyotegebruik nu illegaal in de V.S., een uitzondering wordt gemaakt voor ceremonies van de Native American Church.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GM-mug tegen malaria

malariamosquito.jpgDeze maand is het voor Nederlanders niet lastig om zich te verplaatsen in wat mensen in de tropen iedere nacht meemaken: klamme doorwaakte nachten vol met muggen-terreur. Het enige verschil is dat u in Nederland, na lek gestoken te zijn door deze muggen, geen malaria oploopt. Maar er gloort hoop, want terwijl malaria op dit moment wereldwijd weer toeneemt komen Braziliaanse onderzoekers met een semi-definitieve oplossing voor dit levensbedreigende gezondheidsprobleem: een genetisch gemodificeerde mug die niet meer in staat is om malaria over te brengen zou de malariamug moeten verdrijven. Dit zou per jaar een miljoen levens kunnen redden. De Braziliaanse wetenschappers brachten een proteïne in de genen van de mug die een enzym produceert die de malariaparasiet blokkeert. Vijf jaar geleden ontdekten Amerikaanse wetenschappers het enzym in bijengif. Het enzym voorkomt dat de parasiet de darm van de mug verlaat (IPS). Op dit moment hebben de onderzoekers een muggensoort die alleen kippen belaagt op deze wijze genetisch verknutseld. Het zal nog zo’n tien jaar duren voordat de Anopheles Darlingi mug, die in Brazilië de meesten mensen steekt, transgeen is en in staat om in het wild te overleven. Daarna zal deze GM-mug de malariamug met een ronkende Blitzkrieg uit haar ecologische niche moeten drukken. Grote voorzichtigheid is echter geboden want Braziliaanse onderzoekers gingen een halve eeuw al eerder met een dergelijk experiment in de fout en lanceerde de killer bee op het Amerikaanse continent.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Veto Bush tegen stamcelonderzoek

God heeft conservatief-christelijk Amerika vandaag getrakteerd. George Bush heeft his first veto uitgesproken over een wet die wetenschappelijk onderzoek met stamcellen faciliteert. De wet was al aangenomen door de Senaat met 63 (waarvan 19 republikeinen) tegen 37 (waarvan 1 democraat), waarmee een 2/3e meerderheid die een veto onmogelijk had gemaakt 4 stemmen tekort kwam.

De wet voorzag erin dat uitsluitend voor de prullenbak bestemde embryo’s onderzocht konden worden. Maar Bush weigert principieel te zwichten voor “de verleiding om menselijk leven te manipuleren en de menselijke waardigheid te schenden”. Of in de woordvoering van Tony Snow: Murder’s wrong.

De veto van Bush kwam minder onverwacht dan zijn Liebes-Attacke auf Merkel, ondanks goddeloze tegenwerking. Acteur en Parkinson-patient Michael J. Fox was een fervent voorstander van stamcelonderzoek, dat hoop biedt op genezing van Alzheimer, diabetes en kanker.

“I think that to make a choice to protect millions of cells that are going to be destroyed over protecting millions of living … human beings and citizens of this country is hard to get around it.”, aldus de in zijn Family Ties-vertolking nog zo onvoorwaardelijke adept van de republikeinen.

Door het sneuvelen van de wet valt overheidssubsidie voor stamcelonderzoek weg en zal Amerika welliswaar het morele baken van de wereld zijn, maar op een belangrijk vlak de wetenschappelijke boot missen. Mochten in de rest van de wereld wel (patenteerbare) doorbraken geschieden, dan zal de Amerikaanse economie daar behoorlijke schade van ondervinden. Private donaties zoals onlangs de 500.000 dollar van filmregisseur Peter Jackson zullen onvoldoende soelaas bieden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende