Bij commerciële media verwacht je al snel dat ze dat nieuws brengen waar hun consumenten om vragen. Dat blijkt dus lang niet altijd het geval te zijn. Vandaag zat ik door de rapporten van het Pew Research Center te bladeren. Die meten iedere week welke nieuwsitems de mensen belangrijk vinden en hoeveel aandacht bepaald nieuws krijgt van de media. Als eerste viel me op dat de consumenten helemaal niet zo hard zitten te schreeuwen om items over Paris Hilton. Maar als tweede viel me een nog interessanter fenomeen op. In de staatjes van de laatste 18 weken staat bijna altijd het item "Situation in Iraq" bovenaan het lijstje punten waar de consumenten om vragen. Maar op een enkele uitzondering na komt het qua aandacht van de media meestal pas op de vierde of zelfs vijfde plaats. Hieronder een kleine grafische samenvatting van de rapporten. Op de verticale as de percentages. De bovenste lijn is het percentage mensen dat het onderwerp "Situation in Iraq" belangrijk vindt. De onderste lijn is het percentage zendtijd dat het onderwerp krijgt bij het nieuws in diezelfde week:
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen. Vandaag plaatsen we een bijdrage van Harrie.
Vandaag getuigt voormalig minister van Milieu Christie Whitman voor het Amerikaanse Congres over de luchtverontreiniging na de aanslagen van 11 september 2001. Whitman zei destijds dat er geen gevaar was voor de volksgezondheid. Maar bijna zes jaar later zijn honderden mensen ziek geworden, en overleden, als gevolg van het inademen van die verontreinigde lucht. De zogenaamde vergeten slachtoffers van 9/11 lijken eindelijk de aandacht te krijgen waar zij al jaren om schreeuwen.
“De doodsoorzaak wordt omgezet van natuurlijk naar moord.” Het was maar een kort zinnetje dat dokter Charles Hirsch vorige maand schreef over het overlijden van Felicia Dunn-Jones. Maar een zinnetje dat grote gevolgen kan hebben. Hirsch, de hoogste medische ambtenaar van New York, erkende voor het eerst dat er iemand was overleden als gevolg van blootstelling aan de verontreinigde stofwolken na de aanslagen van 11 september 2001.
De destijds 42-jarige Felicia Dunn-Jones werkte vlakbij het World Trade Center toen de torens instortten. Ze rende voor haar leven. De juriste raakte niet gewond, maar werd wel overspoeld door de tsunami van stof en puin, met asbest, roet, verpulverd beton en zware metalen, die zich door de straten van Lower Manhattan perste.
Wie nieuws brengt doet het per definitie fout. Een keuze uit de lange lijst berichten die dagelijks uit de telex ratelt is per definitie subjectief, biased en daarom manipulerend. De invalshoek die vervolgens voor het artikel gekozen wordt bepaalt definitief wie zich erover gaat opwinden. Bloggers aka burgerjournalisten/- columnisten hebben een grotere vrijheid van invalshoek, maar laten bijna wel altijd de mogelijkheid tot discussie met de lezer open. Op het vernieuwende NRC.next na durven traditionele kranten nog nauwelijks openlijk introspectie over hun handelswijze toe te laten. Weblogs daarentegen zijn er groot door geworden. Om deze waardevolle traditie wat luister bij te zetten volgt hieronder een case met bijbehorende poll.
Case – Gisteren spotte uw blogger een fotoreportage van een diploma-uitreiking bij de Taliban. De jonge afgestudeerden hadden zich bekwaamd in zelfmoordacties en zouden klaar staan om in Westerse landen toe te slaan. Uw blogger besefte dat hij hier een stukje propaganda van een stel harige bangmakers in handen had. Tevens was uw blogger zich ervan bewust dat dergelijk nieuws door neo-conservatieve krachten maar al te graag misbruikt zal worden om in het Vrije Westen burgerrechten verder in te perken. Toch koos hij voor plaatsing en trachtte op een komische wijze de absurditeit van deze diploma-uitreiking te benadrukken. Maar hij liet ook subtiel doorschemeren dat de lezer hier propaganda onder zijn/haar ogen had. Et viola: het resultaat.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“it is one thing to restrict speech that advocates drug use. It is another thing entirely to prohibit an obscure message with a drug theme that a third party subjectively and not very reasonably thinks is tantamount to express advocacy. (..) To the extent the Court independently finds that BONG HiTS 4 JESUS objectively amounts to the advocacy of illegal drug use in other words, that it can most reasonably be interpreted as such that conclusion practically refutes itself. This is a nonsense message, not advocacy.”