Indiase overheid: eet geen koe om klimaat

De Indiase minister van Milieu: Jairam Ramesh daagt de wereld uit het (goede) voorbeeld van miljoenen hindoes te volgen en voortaan geen rundvlees meer te eten om zo de CO2-uitstoot te verminderen (SMH). Ramesh heeft opzich wel een punt, de productie van 1 kilo steak zorgt voor min of meer vier maal zoveel CO2-uitstoot dan de productie van 1 kilo kipfilet (klikken scrollen). Maar als hindoe heeft hij natuurlijk wel makkelijk praten, hij heeft immers nog nooit het genot van een goede biefstuk geproefd. Hij weet niet wat ie mist?! Voor Argentijnen of Paraguayanen is een maaltijd zonder lap koeienvlees een vegetarische maaltijd (ook al eten ze kip of varken) dat is het andere extreem. Europeanen bevinden zich qua 'roodvleeszucht' gemiddeld ergens tussen latino's en hindoes in. Voor een postmoderne flexitariër in Europa is het minderen van de 'koeconsumptie' een haalbare kaart. Eet bijvoorbeeld enkel nog Schotse Hooglander uit een natuurgebied bij u om de hoek: weinig CO2-miles en niet altijd beschikbaar zodat u vanzelf minder eet.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

R.I.P. roken in de kroeg

Uitgemaakte sigaretten (Foto: Flickr/Saudi...)

Hey, verstokte rokers, nog op een rookfeest geweest de afgelopen dagen? Nog even lekker die longen vol met sigaretten- of sigarenrook gezogen nu het nog kan? Nee? Vanavond is je laatste kans, in bijvoorbeeld het Paard van Troje in Den Haag op het feest “Rook & Smoke“. Daarna is het over en sluiten met het gerook in de kroeg.

De discussie woedt al een tijdje, is het rookverbod nou een goed voorbeeld van betutteling of niet? Ikzelf hink op twee gedachten. Ja, de officiële reden achter het verbod, “iedereen heeft recht op een rookvrije werkplek” is betutteling. Je mag toch zeker voor jezelf wel beslissen of je gaat werken in een rokerige omgeving? Tot en met vandaag was het een hele vreemde keuze om de horeca in te gaan als je beslist niet blootgesteld wilde worden aan sigarettenrook.

De andere kant is natuurlijk dat de bezoekers van uitgaansgelegenheden geen keus hadden: het was in de rook staan of niet gaan. De meesten namen de rook dan maar voor lief. Het argument dat er wel rookvrije horeca zouden bestaan als niet-rokers dat echt zo erg zouden vinden gaat niet op. Rokers zijn namelijk verslaafd en niet-rokers passen zich dan maar aan. Vergelijk het maar met het zo goed als afwezig zijn van vegetarische restaurants. Vegetariërs eten daar waarschijnlijk liever, maar passen zich aan aan de ‘vleeswens’ van de anderen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Quote du Jour – Vleesloos daten

“Ik was eerst ingeschreven op ‘gewone’ datingsites, maar daar ging het alleen maar over uiterlijk, geld en opleiding. Daar heb ik geen interesse in. Dat maakt mij niets uit”.

Toen schreef ze zich in bij vegadates.nl. “Vegetariërs zijn toch anders, spiritueler, ze hebben meer kennis van de gang van zaken in de wereld. Vaak hebben ze ook creatieve beroepen, waar ze zichzelf in kunnen zijn”.

Alina (39) prijst in de pampieren DePers een nieuwe succesvolle datingsite specifiek voor vegetariërs. In tegenspraak met de door Paula Abdul in de jaren ’80 al bezongen volkswijsheid: opposites attract zoeken vegetariërs blijkbaar liever andere ‘vleeslozen’. Toch weet je met vegetariërs -net als bij andere mensen- nooit écht wat voor vlees je in de kuip hebt. Zo heb je de dierenwelzijnsvegetariër, de ecologische vegetariër (die zich bewust is van het onevenredig grote beslag dat vleesproductie op de ecosystemen legt), de religieuze vegetariër, de medische of de gezondheidsvegetariër, de schijnvegetariër (die online overkomt als vegetariër maar die het IRL niet is), de aanstelvegetariër, de economische vegetariër (3 miljard mensen in ontwikkelingslanden) en uiteraard de vegan streaker. Met een dergelijke wijd uiteenlopende doelgroep zouden deelnemers aan deze digitale vleesmarkt nog wel eens van een koude kermis thuis kunnen komen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige