Een bijdrage van Bernard van Praag van de Universiteit van Amsterdam. Het stuk is overgenomen van Me Judice. De pensioenpremie die we op ons inkomen betalen is lange tijd te laag geweest om de pensioentoezeggingen waar te maken. De schuld van de te lage premiestelling ligt bij de werkgevers, stelt Bernard van Praag. Dat mag niet weer gebeuren. Het nieuwe pensioenakkoord tussen sociale partners lijkt daar wel op uit te draaien. Het land wordt al maanden in spanning gehouden over een pensioenakkoord. Al enige malen heb ik, en anderen met mij, mijn bezorgdheid uitgesproken over een ophanden zijnde structuurwijziging waarvan gepensioneerden, de actieve beroepsbevolking en nog vele generaties na ons de dupe zouden worden. Het is onbegrijpelijk dat de vakbeweging bereid bleek om zich op deze wijze een oor te laten aannaaien.
liever geen bestuur dan een slecht bestuur
Aldus een groep ontevreden FNV kaderleden richting FNV-voorzitter Agnes Jongerius. Ze vinden dat er te weinig informatie over de onderhandelingen over de pensioenen gedeeld wordt en dat het bestuur te weinig reageert op de proefballonen van de huidige regering.
Ruzie binnen de FNV lijkt me echter geen slimme zaak, juist nu.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Op dit moment is er in Ohio van alles gaande.
De heer John Kasich is momenteel gouverneur van Ohio, USA. Hij doet, samen met Scott Walker, de gouverneur van Wisconsin, een poging om de vakbonden te breken. Hij probeert het recht tot collectieve salarisonderhandelingen afschaffen. Zodat elke ambtenaar voor zichzelf moet gaan onderhandelen.
We weten allemaal dat dat maar tot 1 punt leidt: slechte verloning van het personeel. Omdat de salarisadministratie altijd sterker staat dan de medewerker, als het gaat om salarisonderhandelingen.
En hij wil het recht tot staken afschaffen. AFSCHAFFEN!
De gouverneur van Wisconsin, Scott Walker, wist dit heel mooi te verbergen door 11 februari een ‘bill’ uit te vaardigen van meer dan 500 pagina’s. Met daarin ergens de regeltjes dat deze onderhandelingen worden stopgezet en het recht tot staken voor mensen in de publieke sector wordt afgeschaft. Gelukkig voor de bevolking is het bijtijds ontdekt, zodat er nu massale demonstraties gaande zijn. Scott Walker staat op zijn beurt onder directe ‘controle’ van de Koch broers, miljonairs in Wisconsin. Goed, u volgt nog?
John Kasich deed hetzelfde, maar dan op 9 februari.
Hier kunt u een aantal kernmunten van zijn eigen ‘bill’ nalezen: Blue Cheddar blog
DATA - Het is goed om af en toe vastgeroeste opvattingen in je hoofd te confronteren met de realiteit. Een van die opvattingen bij mij was dat de rol van de vakbond, als vertegenwoordiger van de werkende mensch, langzaam uitgespeeld raakte. En dat het dus absurd was dat ze nog zoveel zeggenschap hadden in organen als de SER. Dus toen ik vanochtend in mijn RSS lezer bij het CBS de kop “Aantal vakbondsleden in 2010 licht gedaald” las, vond ik daarin bevestiging. Zie je wel, de trend zet door.
Echter, het lezen van het bericht wekte al wat verwarring. In absolute aantallen daalde het aantal vakbondsleden in een periode van dertig jaar eigenlijk nauwelijks. Ah! Maar als aandeel van de bevolking natuurlijk wel (want die groeit). Dus daar maar even een grafiekje van gemaakt:
Toch leverde dat ook niet helemaal het verwachte beeld op. De daling is niet extreem en in het verleden zijn het er wel eens minder geweest. En juist de participatiegraad van voor de oorlog wekte verbazing. Mijn beeld moest bijgesteld worden.
Maar als het dan niet als aandeel van de bevolking was, dan toch wel als aandeel van de werkende beroepsbevolking? Immers, die was ook stevig gegroeid. Nog maar een grafiekje gemaakt:
En hoewel daar wel meer sprake is van een daling, kan je toch ook weer niet spreken van een trend waardoor de vakbonden geen zeggenschap meer zouden mogen hebben. Een kwart van de werkenden direct vertegenwoordigen is toch niet niks.
Kortom, de vakbonden zijn er nog en hun rol is nog lang niet uitgespeeld. Dan kan je natuurlijk nog wel een discussie hebben over hoe ze die rol spelen, maar dat is een ander verhaal.
PS: Het FD spreekt van 20% van de beroepsbevolking nu, maar dat moet toch echt 25% zijn.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Hieronder volgt een gastbijdrage van Marieus over inspiratie- en visieloze politici, burgers en kiezers in schril contrast met vroeger.
Er was eens… vroeger. Vroeger, toen ging de koningin met haar Gouden Koets naar de Ridderzaal en sprak de Troonrede uit. En amper terug in haar paleis werden grote woorden gesproken. Door de oppositie, door de vakbonden. Over een “hete herfst” vol demonstraties en andere acties om toch dát voor elkaar te krijgen wat de regering niet wil. Woorden als “solidariteit”, ja zelfs “internationale solidariteit” en “opkomen voor de zwakkeren” kwamen uit de monden van gepassioneerde voorlieden die het beste wilden voor de “gewone man”.
Die gewone man was goed, sterk en hartstochtelijk vertegenwoordigd in het Haagse. De herfst kwam en het Malieveld, Museumplein of de Dam stond vol met tienduizenden mensen met spandoeken, die leuzen scandeerden: van onderwijzers en ambtenaren tot verplegend personeel en havenarbeiders. En ondertussen stond die gewone man eveneens klaar om zich solidair te verklaren met Solidarność in Polen, de Dwaze Moeders in Argentinië en vond het hele land wel iets van de wapenwedloop variërend van “Kruisraketten Nee” tot “liever een raket in de tuin, dan een Rus in de keuken”.
Regelmatig plaatst Sargasso gastbijdragen. Dit maal hier een stuk van Dirk Kloosterboer dat vandaag ook op het blog Vakbondsvernieuwing verscheen.
Nu het slecht gaat met de vakbeweging, moet links nadenken over een toekomst zonder vakbonden, stellen twee Amerikaanse journalisten. Dat brengt wel een risico met zich mee: links wordt elitair en biedt alle ruimte aan een populistische tegenbeweging.
Volgens Mark Schmitt van The American Prospect hebben de vakbonden slechts een beperkte rol gespeeld bij de verkiezing van Barack Obama (ander geluid hier). Tegenwoordig zouden de Democraten verkiezingen kunnen winnen zonder steun van de vakbonden, door zich te richten op jongeren, minderheden en professionals.
Schmitt vindt dit op zich positief, maar waarschuwt dat er ook gevaren aan zijn verbonden. “Een politieke coalitie die Joe the – nep – Plumber (John McCain’s mascotte van de blanke arbeidersklasse) niet nodig heeft, kan het zich ook veroorloven om de echte Joe’s, José’s en Josephine’s van de werkende middenklasse te negeren, degenen die $16 per uur verdienen, geen $250.000 per jaar. Ze kan het zich permitteren om luchtig te doen over het verdwijnen van werkgelegenheid in de verwerkende industrie terwijl ze ons terloops geruststelt dat meer onderwijs het antwoord vormt op alle economische ellende.”
In een reactie op het artikel van Schmitt verwoordt Michael Lind van Salon.com vergelijkbare zorgen. Hij zegt dat moderne linkse organisaties vooral afhankelijk zijn van subsidies en giften. Daarin verschillen ze van de klassieke ledenorganisaties, waarin leden het geld opbrengen en de leiders kiezen.
Ondertussen bestaat de achterban van de huidige linkse organisaties vooral uit blanke, hoog opgeleide professionals. Ze maken zich misschien wel druk om de minder bedeelden in de samenleving, maar ze doen dit niet uit solidariteit, maar uit liefdadigheid: We’re from Washington and we’re here to help.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Meer dan een miljoen zelfstandigen verblijven in een soort niemandsland als het gaat om sociale bescherming. De vaste baan garandeert allerminst werkzekerheid en aan de onderkant zijn allerlei minimale regelingen ontstaan”
De Baliegroep bepleit in een ingezonden brief in de Volkskrant een ommezwaai in sociale zekerheid en arbeidsverhoudingen. Werkenden moeten meer verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen ‘employability’ en de massale collectieve regelingen moeten op de schop om de veranderende realiteit bij te houden.
“Voor ons is het menens.”
(Woordvoerder AbvaKabo in NRC Handelsblad)
Als het aan de vakbeweging ligt komt er woensdag een staking in het openbaar vervoer in de grote steden – een protest tegen de AOW-plannen van het kabinet. Nederland lijkt voor een periode van maatschappelijke onrust te staan. Eén van de meest onwelkome perspectieven is het vooruitzicht om na je vijfenzestigste gewoon door te moeten werken. Eerst kwamen vakbeweging en werkgevers er niet uit na een half jaar overleggen. Nu ligt de bal weer bij het kabinet. En dat kabinet is door de economische crisis van een investeringskabinet in een bezuinigingskabinet veranderd. Meningsverschillen, ruzietjes, incidenten – het begint te schuren. De kabinetsinzet is dat de AOW-leeftijd hoe dan ook omhoog gaat. Maar hoe zal het de coalitiepartners tevreden stellen en tegelijkertijd de vakbeweging van de straat houden? De gemeentelijke vervoerbedrijven hebben in reactie op de vakbondsplannen al laten weten een kort geding aan te spannen.
“Het is geen halfhartige oplossing. Bovendien snijdt het mes aan drie kanten. Er wordt voldoende bezuinigd, pensioenfondsen kunnen hun zaakjes weer op orde krijgen. Jonge werknemers en ondernemers hebben de tijd om zich er op in te stellen.” (Volkskrant)
VNO-NCW-directeur Niek Jan van Kesteren meldt dat de werkgeversorganisatie vandaag met een ultieme poging komt om de AOW-onderhandelingen vlot te trekken. Hierin wordt voorgesteld om in 2025 de AOW-leeftijd in één keer te verhogen naar 67 jaar, zodat iedereen die nu al 50 jaar of ouder is gewoon nog met 65 jaar met pensioen gaat.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
