Uitkeringsfraude voorkomen beter dan bestraffen

Met de invoering van de Fraudewet 2013 is begin dit jaar de bestrijding van uitkeringsfraude weer strenger geworden. Al dat bestrijden en straffen kost echter tijd en geld die beter besteed zouden kunnen worden aan intensiever contact met de klant. In Nederland neemt de tolerantie ten opzichte van uitkeringsfraudeurs steeds verder af. In vergelijking met andere westerse landen zijn Nederlanders inmiddels zelfs het minst tolerant ten aanzien van uitkeringsfraude. In het publieke debat hanteert men een steeds hardere toon met als kernboodschap: ‘Fraude is diefstal en moet daarom ook zo hard mogelijk bestreden te worden.’ Als gevolg van deze overtuiging is het handhavingsbeleid steeds nadrukkelijker gericht op opsporing en bestraffing van overtreders. Repressieve middelen als huisbezoeken, camera-observaties en het controleren van sociale media zijn geaccepteerde praktijken geworden.

‘VVD en PvdA voeren oorlog tegen bijstandsgerechtigden, terwijl subsidies bedrijven en welgestelden de belastingbetaler veel meer kosten’

Maatschappijhistoricus Zihni Özdil haalt de gesel van de feiten en de cijfers over wijze waarop politici bijstandsgerechtigden en nazaten van immigranten in het verdomhoekje plaatsen, terwijl de kosten die de belastingbetaler aan hen kwijt is in het niet vallen bij de kosten aan subsidies voor bedrijven en huizenbezitters.

Deze stuitende selectieve verontwaardiging is een inherent kenmerk van de neoliberale religie. Het is ook altijd vrijwel onmogelijk, om mensen die deze religie aanhangen, te overtuigen op basis van feiten en argumenten.

Daarvoor is het tenslotte een religie.

Het kwalijkste is dat deze neoliberalen, en hun priesters in het publieke debat, ook nog eens succesvol zijn in het intellectueel vergiftigen van de bevolking.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Eric Heupel (cc)

Een bijstandstrekker met 1737 auto’s

En wederom komen we op de koffie in Straatsburg. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft Nederland weer veroordeeld. Niet voor boerkaverboden of voor het terugsturen van gemartelde asielzoekers. Wel omdat ene Romet te Maastricht door ‘het systeem’ de vernieling in was geholpen. Zijn rijbewijs was namelijk gestolen. Hij doet aangifte, maar heeft kennelijk geen behoefte aan een nieuw rijbewijs. Pas anderhalf jaar later vraagt hij een nieuwe aan, en krijgt hij die ook. De geldigheid van zijn oude rijbewijs komt daarmee te vervallen. Dat had hij eerder gewild.

In het kentekenregister is zijn naam dan inmiddels al verbonden aan 1737 auto’s, kennelijk door degenen die zijn rijbewijs gestolen hebben. En terwijl de aanslagen motorrijtuigenbelasting binnenstromen trekt de gemeente zijn uitkering in. Bezitters van een dergelijk omvangrijk wagenpark kunnen namelijk nooit rechtmatig steun trekken. In plaats van de maandelijkse uitkering begint een stroom verkeersboetes op gang te komen, die hij natuurlijk niet kan betalen. Dat levert hem gijzeling op. En dan moet het Waarborgfonds nog langskomen in verband met de schade die berokkend is door het onverzekerde deel van het omvangrijke wagenpark.

Romet probeert uiteraard wel een paar telefoonnummers, maar hij vangt nul op het rekest. Had hij maar eerder een nieuw rijbewijs aan moet vragen, want dan vervalt de geldigheid van het oude. Tot die tijd draagt hij de volle risico-aansprakelijkheid. Jaren later pakt hij het formeler aan en probeert hij de instanties te bewegen tot schrapping van al die auto’s, maar daar doen ze bij de Afdeling niet aan. De rechtszekerheid stelt ook zo zijn eisen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Steeds minder hardwerkende Nederlanders?

DATA - Als argument voor zijn plan om meer mensen uit de bijstand aan het werk te krijgen droeg staatssecretaris de Krom het volgende aan:
Het ondergraaft volgens de staatssecretaris ook de solidariteit bij de steeds kleiner wordende groep mensen die wel werken en de uitkeringen betalen.
Nu doelt hij daarvoor deels op de toekomst (2040), maar tegelijk wekt hij ook de indruk dat dit een trend is die reeds gaande is.
Tijd om in de data te duiken dus. Hieronder het resultaat op basis van de gegevens van het CBS:


Afgezien van de lichte daling de laatste twee jaar als gevolg van de crisis gaat de lijn vooral langzaam omhoog. Ook in absolute getallen loopt het aantal werkende mensen op. In 1996 (niet in de grafiek) waren het er 6,185 miljoen (40% vd bevolking). Eerste kwartaal 2011 waren het maar liefst 7,359 miljoen (44% van de bevolking).

Staatssecretaris de Krom is dus onterecht bezig de mythe van de zielige, steeds kleiner wordende groep hardwerkende Nederlanders te versterken. Ja, zo help je de solidariteit wel om zeep.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Weggesaneerde straatveger moet voor uitkering… straten vegen

De gemeente Den Haag presteert het om gemeentepersoneel eerst op straat te zetten en vervolgens via zogenaamde reïntegratietrajecten exact hetzelfde werk te laten doen voor minder dan het minimumloon.

Straatveger Harry van 53 klaagt dat hij nu vierhonderd euro minder krijgt dan voorheen, maar het is natuurlijk veel kwalijker: hij bouwt geen pensioen op, heeft geen secundaire arbeidsvoorwaarden, en hij moet zijn handel en wandel (zoals vakantie) verantwoorden jegens derden die hem beschouwen als uitvreter en fraudeur.

Foto: Eric Heupel (cc)

Klassenmaatschappij, the sequel

Maak als bankier de maatschappij enige miljarden lichter en je krijgt een bonus. Doe als uitkeringstrekker niets meer dan je privacy bewaken en je wordt genaaid waar je bij staat. Lang leve in de nieuwe klassenmaatschappij. Met dank aan onze nieuwe regering:

Uitvoeringsorganisaties krijgen ruimere mogelijkheden voor huisbezoeken bij uitkeringsgerechtigden. Een uitvoeringsorganisatie die niet genoeg informatie heeft om de uitkering vast te stellen, kan een controleur de situatie op het opgegeven adres laten beoordelen.

De uitkering van de uitkeringsgerechtigde kan worden verlaagd of gestopt, als de controleur niet binnen wordt gelaten én de informatie ook niet op een andere manier wordt verkregen. Een vermoeden van fraude vooraf is niet meer nodig om bij het weigeren van een huisbezoek een uitkering te verlagen of stop te zetten.

Foto: Eric Heupel (cc)

Zwitserland: 230 euro gefraudeerd? Hup, het land uit!

Zwitserse poster: zwarte schaap (Plaatje: Flickr/mashroms)

De Zwitserse angstkazen hebben weer eens iets per referendum beslist. Het land heeft er nu voor gekozen ‘buitenlanders’, als in gedefinieerd door middel van de frase ‘niet een Zwitsers paspoort bezittend’, uit te zetten als zij een ernstige misdaad plegen.

Mensen die zich schuldig maken aan zware seksuele delicten, geweldsmisdrijven en drugshandel worden onherroepelijk het land uit gezet als zij geen Zwitserse nationaliteit hebben. En daar kan ik me wat bij voorstellen. Maar in hun Zwitserse ijver om schoon schip te maken vegen ze waarschijnlijk ook wat meer mee dan de bedoeling is. Dat krijg je als angst regeert, en je referenda hebt waar je ‘ja’ of ‘nee’ op moet zeggen. Buiten bovenstaande misdaden is namelijk ook sociale fraude tot één der doodzonden verklaard. Uitkeringsfraude dus.

En dat heeft nu tot gevolg dat er iemand uitgezet gaat worden die 300 Zwitserse franc gefraudeerd heeft tijdens een drie maanden durende werkloosheid, waarin hij een uitkering trok. Gedurende die tijd hielp hij een vriend, die hem daar omgerekend dus 230 euro voor gaf. Die hij vervolgens niet opgaf bij de belastingdienst. Foei! Als straf wordt je uitgezet naar een land waar je niet geboren bent en nooit gewoond hebt.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Overheid eist toegang to woning

Dat het huidige kabinet graag een kijkje achter de voordeur neemt is weinig nieuws. Dat het miljoenen Nederlanders aan controlebezoeken wil onderschikken is dat wel. Volgens een wetsvoorstel dat in behandeling is bij de Tweede Kamer moeten uitkeringstrekkers ambtenaren voortaan de woning binnenlaten, zelfs wanneer zij niet van fraude of enig misdrijf worden verdacht.

De regeling gaat niet slechts op voor bijstandsgerechtigden; ook weduwen en weduwnaren, wezen, arbeidsongeschikten en gepensioneerden vallen onder de wet alsmede de kinderbijslag. Wordt de ambtenaar toegang geweigerd dan mag de kinderbijslag zonder slag of stoot worden ingehouden. De overige uitkeringen worden in zo een geval nog slechts voor de helft uitgekeerd. Gemeenten, de Sociale Verzekeringsbank en het UWV mogen zelf bepalen wanneer zij toegang tot iemands woning wensen. Er komt geen gerechtelijke instantie aan te pas.

Het kabinet acht de wet noodzakelijk om “het draagvlak van sociale voorzieningen” onder de samenleving te behouden. Er moet een “preventieve werking” van uitgaan. De regering verwacht dan ook niet meer fraudeurs op te sporen. Immers, in geval van verdenking mogen ambtenaren reeds over de vloer komen.

Vanzelfsprekend zou een wet als deze een grove inbreuk betekenen op het huisrecht en de privacy van burgers om maar te zwijgen van het totalitaire karakter van enige regelgeving die burgers bij voorbaat als verdachten behandeld.

Foto: Eric Heupel (cc)

Quote van de Dag: Schepselen Gods

[qvdd]

“Een mens heeft niet alleen een lichaam, maar ook een ziel. Dat maakt hem onvergelijkbaar met welk ander schepsel dan ook. En bijstandsgerechtigden zijn ook mensen. Zij mogen nog zo in de problemen zitten, dat doet daar niets, maar dan ook niets aan af.”

De SGP in Dantumadeel protesteert op geheel eigen wijze tegen een project om bijstandsgerechtigden aan een partner met geld te helpen, zodat de gemeente een uitkering uitspaart.

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Vorige Volgende