Drinken, feesten, luieren. Typische studenten spelen de hoofdrol in 'Niemand in de stad', de tweede roman van Philip Huff. Maar onder het studentikoze laagje schuilt meer. Vaders en verliefdheid leggen de echte basis van de vriendschap tussen de drie hoofdpersonen bloot. Huff beschrijft subtiel maar pakkend hoe de keuzes die je maakt invloed hebben op een wereld die groter is dan het studentencorps. In de trein naar wat tot twee jaar geleden mijn eigen studentenstad was, begin ik in 'Niemand in de stad'. Verderop in de coupe zitten twee studenten in joggingbroek hun komende weekend te bespreken. Het is het perfecte decor om helemaal op te gaan in dit verhaal. Een dag later, in de trein terug, heb ik het boek alweer uit. Ik heb heimwee naar wat achter me ligt. Studenten houden van jargon, 'Niemand in de stad' staat er dan ook bol van. Het zorgt ervoor dat je direct wordt meegetrokken in de besloten omgeving waar de jongens in leven. Die omgeving bestaat uit het 'maagdenhuis', zoals het Amsterdamse herenhuis waar de leden van dispuut Vondel wonen, heet en de sociëteit van het Amsterdams Studentencorps (ASC).
NIEUWS - Het Bureau Krediet Registratie wil dat de studieschuld van afgestudeerden geregistreerd wordt. Dat zou meer inzicht geven aan bijvoorbeeld hypotheekverstrekkers. De studentenvakbond LSVb is positief: ze zien het als bijval in hun strijd tegen het sociaal leenstelsel.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De komende weken plaatst Sargasso de lezingenserie De Urgentie van Duurzaamheid van Studium Generale Utrecht. De bijdrage is geschreven door directeur Melanie Peters.
De lezingenreeks Duurzaamheid als wereldbeeld is een serie dubbellezingen waarin wetenschappers twee aan twee met elkaar en de zaal in dialoog gaan over een duurzame wereld en de bijdrage die wetenschap daaraan kan leveren. Hoe kunnen we de kennis vanuit verschillende wetenschapsgebieden aan elkaar koppelen? Allereerst om meer grip te krijgen op het thema en de redenen waarom duurzaamheid ons zo voor dilemma’s stelt. En vervolgens om te zien hoe deze inzichten tot een duurzamere wereld kunnen bijdragen.
Aan prof. dr. Jacqueline Cramer (Duurzame Innovatie en directeur van het Utrechts Centrum voor Aarde en Klimaat) de vraag om de urgentie van het thema duidelijk te maken, en de stappen die volgens een innovatiewetenschapper nodig zijn.
Terugkijkend zijn de laatste veertig jaar veel milieuproblemen opgelost, zoals het gat in de ozonlaag. Dankzij de ontwikkeling van technische kennis en wetgeving. Daarvoor in de plaats zijn complexere vraagstukken gekomen. Die hebben niet alleen te maken met milieu, maar ook met mensenrechten, eerlijke arbeidsverhoudingen en een economie die waarde creëert voor iedereen. De drie p’s: people, planet en profit. Globalisering, internationalisering en opkomende communicatietechnologieën zorgen ervoor dat de wereld een systeem is. Verantwoordelijkheden liggen niet meer alleen bij overheden, maar ook bijvoorbeeld bij multinationals en consumenten. Innovatiewetenschappers bestuderen deze interacties en gebruiken politieke en ethische theorieën, maar ook netwerktheorieën en organisatietheorie om deze maatschappelijke processen van kennisontwikkeling en verandering te bestuderen en op gang te brengen. Volgens Cramer zijn daarvoor nieuwe samenwerkingen nodig tussen kennisinstituten, grote en kleine bedrijven en maatschappelijke spelers, inclusief de overheid. Het UCAD wil zich hiervoor inzetten.
Deze bijdrage aan het open podium is van GuidoToch weer verpest. En dat terwijl het zo goed begon. Alle berichten wijzen naar de acties van een kleine groep van 400 studenten, geinspireerd door de Anti-Fascistische Aktie. Een kleine groep gezien de opkomst van tussen de 11.000 en 15.000 studenten, docenten en hoogleraren. Een aanzienlijke groep die zich hiermee uitsprak tegen de geplande bezuinigingsmaatregelen van het kabinet.
Deze kleine groep is erin geslaagd de berichtgeving te kapen en in plaats van positieve berichten over de actie zijn de berichten tot zover gericht op de negatieve kant van de acties. Ik zie de koppen van morgen al voor me: “Studentenactie loopt uit in confrontatie met ME“. Dit terwijl de actie zeer goed bezocht was, en de algehele sfeer zelfs prettig te noemen was. Op geen enkel moment tijdens de manifestatie was er sprake van een gespannen of gewelddadige sfeer, het was een echt studentikoos samenkomen van studenten.
Los van de stukken fruit/groente die gegooid zijn naar dhr. Zijlstra en het boe-geroep tijdens zijn betoog kon iedereen zijn zegje aardig doen. Maar de enige die de menigte echt stil (en aan het lachen) kon krijgen was voorzitter van Propria Cures Johannes Visser. Zijn voordracht is terug te vinden op de website van propriacures en haalt uit naar links en rechts. De enige die echt onpartijdig aanwezig was met zijn betoog. Hulde daarvoor.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In 2015 wordt de OV-studentenkaart afgeschaft. Dat betekent dat studenten die nu heen en weer reizen eerder op kamers zullen gaan. Helaas is het nieuwe kabinet ogenschijnlijk niet van plan ook maar iets aan studentenhuisvesting te doen. Dus krijgen we in de toekomst wellicht meer van dit soort creatieve acties om een kamer te vinden. Benieuwd hoeveel reacties Kasper krijgt.
Mexico Stad kan trots zijn. Sinds vorige week beschikt de hoofdstad over het Museo de Memoria y Tolerancia (Herinnerings- en Tolerantie-museum), een gedenkhuis over de Holocaust en genocide. Gisteren was het museum voor het eerst open voor het publiek. Ondergetekende nam enkele van zijn UDLA-studenten mee naar het museum en was onder de indruk.
Na drie kwartier rondlopen in de zalen van het Museo de Memoria y Tolerancia vallen studenten Scott, Isabel en Alejandra ineens even stil. Foto’s, video’s en teksten zeggen veel, maar het indrukwekkendste moment van een bezoek aan het museum is de treinwagon in de Auschwitz-ruimte. Het is een authentieke wagon, gebruikt voor transport van joden naar vernietigingskampen. Alejandra wil niet binnen kijken. “Me da cosa” (= “ik vind het eng”), zegt ze. Scott en Isabel volgen me aarzelend en schuifelen enigszins bedrukt weer naar buiten. “Het is wel erg echt, zo ineens…,” zegt Scott.
Het museum, middenin het historisch centrum, bevindt zich in een vleugel van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Vorige week werd het gedenkhuis, een initiatief van de in 1999 opgerichte gelijknamige stichting, met veel fanfare geopend met een bezoek van president Felipe Calderón. Behalve een permanente expositieruimte met als belangrijkste thema de Holocaust en Tweede Wereldoorlog, zijn er ook een bibliotheek, een ‘Tolerantieruimte’ en ruimtes voor tijdelijke exposities gevestigd. De Holocaust is niet het enige thema dat wordt aangesneden: er is ook aandacht, zij het beperkt, voor de volkerenmoorden in Darfur, Cambodja, Rwanda, ex-Joegoslavië en Guatemala.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
NIEUWS - De Telegraaf meldt dat naast tijdens de onderhandelingen voor het regeerakkoord niet alleen de forensentaks uit het Lenteakkoord sneuvelt. Ook de langstudeerboete voor studenten (ingevoerd door VVD-staatssecretaris Halbe Zijlstra) haalt het regeerakkoord waarschijnlijk niet.
“Met een motivatieplicht laat je leerlingen een meer bewuste keuze maken. Daarbij verplicht je opleidingen om inzicht te geven in hun onderwijsmethode. Dat is heel wat anders dan dat ze alleen de blijde boodschap vertellen tijdens een voorlichtingsdag.”
(Het Parool)
Kamerlid Anne-Wil Lucas wil aanstaande studenten een sollicitatiebrief (met vooral een motivatie) laten schrijven voor de studie van hun keuze. Nu heb je vaak de situatie dat mensen zich voor zes studies tegelijk inschrijven en pas op het allerlaatste moment beslissen wat ze gaan doen. En volgens Lucas groeit de kans op afronden van een opleiding als je de sollicitatieplicht invoert. Maar ja, krijg je dan niet de situatie dat mensen twaalf sollicitatiebrieven gaan schrijven met motivaties die ze van het internet plukken? En hebben ze bij de universiteiten en hbo-instellingen wel tijd om sollicitatiegesprekken met studenten nog eens aan hun takenpakket toe te voegen?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.