Closing Time | Kronos Quartet – Oh Mother, The Handsome Man Tortures Me

https://www.youtube.com/watch?v=9s_ySZojljs&list=RD9s_ySZojljs Het vermaarde Kronos Quartet speelt hier een traditioneel Irakees liedje: ‘O moeder, die knapperd martelt me’. Gearrangeerd inn samenwerking met Lev Zhurbin (a.k.a. Ljove). Er bestaat een anekdote dat het Kronos Quartet het lied op 22 oktober 2006 speelde tijdens een concert op de George Washington Universiteit als protest tegen de oorlog in Irak (in 2003 door de VS en UK onder valse voorwendselen begonnen): En toen het Kronos Quartet de vorige avond optrad aan de George Washington University, introduceerde de eerste violist een Iraaks volkslied met een bondige veroordeling van het Amerikaanse beleid (bron). In 2018 kwam het Kronos Quartet met het programma ‘Music for Change: The Banned Countries’. Het programma was een protest tegen Trumps presidentiële decreten die vanaf 2017 de toegang tot de Verenigde Staten beperkten voor mensen uit landen met een overwegend islamitische bevolking. Met muziek uit de 'verboden' landen: Iran, Irak, Libië, Somalië, Soedan, Syrië, Jemen, Azerbaijan, Egypte, Libanon, Palestina, Afghanistan en Mali. Helaas daar geen opname van kunnen vinden. De boodschap moge duidelijk zijn:  Het Kronos Quartet krijgt de rimpelingen van Amerikaans buitenlands beleid natuurlijk niet glad gestreken. Maar de muziek uit getroffen landen importeren kan altijd. Meer van het Kronos Quartet bij Sargasso hier en daar.  

Door:

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Closing Time | Baba O’Riley

The Who, meer in het bijzonder de componist Peter Townshend, bracht ooit in één muziekstuk een ode aan de Indiase goeroe Meher Baba én Terry Riley, componist van mininal music. Het werd het welluidende Baba O’Riley.

Hierboven gecoverd door het roemruchte Kronos Quartet.

U weet niet meer hoe het origineel zo ongeveer klonk? Nou, zo dan….

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Kronos Quartet

Het Kronos Kwartet (sinds 1973) speelt drie stukken in dit Tiny Desk Concert van NPR Music.

Het is me een raadsel waarom dit kwartet zich heeft vernoemd naar een mythsich wezen dat zijn eigen kinderen opvrat en ze later ook weer uitspuugde. Ja, die Kronos deed het op zijn manier.

Over een maandje of negen wordt het kwartet in Utrecht verwacht. Dan lopen ze al weer tegen hun vijftigjarig bestaan aan (in 2023). U ziet: wellicht het meest inclusieve strijkkwartet (ze spelen oud en hedendaags klassiek, pop- en jazzmuziek, volksmuziek en combinaties van dat al) is ‘foverer young’.

Closing Time | Blinking Lights (for me)

Mark Everett, de zanger en componist van Eels, zat op een zomeravond met een sigaar in zijn tuin, hij keek naar de sterren. Zijn gedachten gingen over zijn band, de concerten, de toekomst – en ineens had hij het: hij wilde nu niet weer op tournee met Eels in de bekende popgroep samenstelling, bandje op tournee, maar wat als het Eels repertoire op het podium nou ‘ns vertolkt werd door een snarenkwartet? Wat als er nou een violiste, een celliste, een staande bas en mandolinespeelster op het podium stonden? Uiteraard gestoken in mooie kleding. En hij daartussen in driedelig pak, wandelstok sigaar een frivool staande asbak? En dat is wat er gebeurd is. Eels with strings, live at Town Hall is een cd met 29 Eels-songs, en een dvd van die concertregistratie. En het was, bedankt nog Mark, heerlijk om een concert van die tour mee te maken.

https://www.youtube.com/watch?v=78IEmWDGu_Y

Closing Time | Balanescu Quartet

In onze kleine mini-serie over de viool mag een heus strijkkwartet natuurlijk niet ontbreken. In de jaren 80/90 was om onduidelijke reden het Balanescu Quartet een tijdje behoorlijk populair, zeker voor een strijkkwartet. Het is een in Engeland gesitueerd kwartet rondom Roemeen Alexander Balanescu, vooral bekend als de violist van de Michael Nyman band.

Uit 1992 is dit Want Me.