De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Egyptische weblogger krijgt vier jaar cel
Nabil [Kareem Amer], wearing a gray T-shirt and sitting in the defendants pen, gave no reaction and his face remained still as the verdict was read. He made no comment to reporters as he was immediate led outside to a prison truck.
Seconds after he was loaded into the truck and the door closed, an Associated Press reporter heard the sound of a slap from inside the vehicle and a shriek of pain from Nabil. (Free Kareem)
De Egyptische weblogger Kareem gaat vier jaar de cel in, drie jaar vanwege het beledigen van de islam en één jaar vanwege het beledigen van president Mubarak. De schijndemocratie Egypte laat deze week haar ware gezicht zien. In de engelstalige Arabische blogosfeer is men furieus, terwijl er op blogs in het arabisch ook instemmende geluiden zouden zijn te horen? Islam mag je immers niet beledigen. Wereldwijd zijn er kleine rallies tegen de veroordeling geweest, op de website Free Kareem zijn foto’s te zien van rallies in New York, Stockholm, Londen en Bahrein. De egyptische blogger Sandmonkey heeft het verhaal op BBC World kunnen vertellen. Mubarak: the world is watching you.
Alleen internationale druk kan de Egyptische overheid overhalen om dit dwaze vonnis te herzien. Maxime Verhagen wat is uw eerste actiepunt als minister van Buitenlandse Zaken?
Het gewelddadige zwaard van de kerk
Gewaardeerd voltijd Sargassoreaguurder en reliwatcher HansR zoekt zijn zaken graag grondig uit. Vandaag vergast hij ons op een uiteenzetting over de historische verwovenheid tussen de kerk en geweld, met voetnoten en al (kun je nagaan). Vanaf het Romeinse keizerrijk tot aan de dag van vandaag tekent zich onmiskenbaar een patroon af van een kerk die een vinger in de pap had bij alle Westerse oorlogen (binnen en buiten Europa). En een kerk die het zwaard zo behendig heeft leren hanteren, doet daar echt geen afstand van. Voorlopig kunnen we, ondanks vrome beloften, dus niet verwachten dat de kerk zich zal bekeren tot een zuiver vreedzaam geestelijk domein.
De Roomse kerk heeft altijd bescherming van de seculiere machthebbers gezocht. Eerst bescherming voor zichzelf binnen de staat (Romeinse periode) die ze vond bij Keizer Constantijn en vervolgens voor bescherming tegen invallers (periode na de volksverhuizingen) die ze vond bij Clovis en de volgende Franse koningen. Patricius Romanorum. Na een overgangsperiode zocht ze bij de seculiere machthebbers bescherming en verdediging van het geloof. Frankrijk en Duitsland met name. De paus verzocht een seculier heerser Het Zwaard van de Kerk te zijn. De seculiere macht kreeg daarvoor in ruil de steun van de kerk. In de na-romeinse periode (rond het jaar 500) is dat overduidelijk (Romeinse) kennis geweest voor barbaren die een grote achterstand hadden. In latere periodes is dat beteugeling van het volk geweest op een steeds veranderende en manipulerende wijze. Zo kwam de wisselwerking tussen staat en kerk tot stand. Het geestelijk en het tijdelijk zwaard werden beiden genoemd. Maar het was niet altijd duidelijk wie de baas was. Uiteindelijk werd dat de kerk.
Aan het einde van de investituurstrijd (in Frankrijk was het pleit al veel eerder beslecht) wordt dat expliciet gemaakt in een pauselijke brief. Als de strijd met de Hohenstaufens tot een eind is gebracht en er vrede komt met de troonsbestijging van Rudolf van Habsburg [1273] schrijft Gregorius X aan Rudolf:
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Quote du Jour – Zij wel
“Ik heb niks tegen christenen, niks tegen moslims, niks tegen negers, niks tegen blanken, het enige waar ik iets op tegen heb zijn de joden! Nee ook niet trouwens, nee.. nee.. nee! Nee, die kunnen tegen een grapje… zij wel…”. Hans Teeuwen tijdens de onthulling van het beeld De Schreeuw ter nagedachtenis van Theo van Gogh (filmpje).
In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.
Quote du Jour – The Real World
“At the mosque, occasionally, people ask why we send the children here, but there is no antagonism whatsoever, and neither is there from anyone in our family. In fact, it was a big family decision to try and get them into King David. This is the real world. This is the way real people do things in the real world. All the violence and prejudice and problems – that’s not real, that’s just what you see on the news.”
Quote du Jour – Plasterk’s wetenschappelijke bezem
Het is die spruitjesgeest, Jan Salie mentaliteit, Zeeuws meisje-houding van boter bij de vis, die maakt dat we er in Nederland en in Europa niet uithalen wat erin zit.
Aldus Ronald Plasterk, die gisteren de post voor Minister van Onderwijs toegeschoven kreeg, in zijn column bij Buitenhof (8-10-06). Daarin gaf hij aan dat er in NL (en Europa) veel te weinig fundamenteel onderzoek werd gedaan. Wat er toe geleid heeft dat in 2006 het absolute dieptepunt is bereikt in Nobelprijzen voor Europeanen op beta-wetenschap, nul (0).
Gaat dhr Plasterk, met al zijn nukken, nu eindelijk het onderwijs verlossen van de bureaucraten? Kan hij samen met het grote aantal hoogleraren in het nieuwe kabinet het marktdenken weghouden bij de onderzoekers? Of zal hij stranden in fundamentalistische ruzies over geloof en rede?
Quote du Jour – De god van Daniël
“Wanneer wij iemand het recht op gewetensbezwaren ontzeggen, straffen wij diegene feitelijk voor zijn poging een goed en betekenisvol leven te leiden. (..) De gedachte dat op voorhand door een maatschappelijke meerderheid kan worden aangewezen tegen welke zaken mensen gewetensbezwaren mogen hebben en tegen welke niet, miskent de aard van het geweten.”
Anders Schinkel promoveerde maandag aan de JPB-Universiteit te Amsterdam (‘wetenschaps’gebied theologie en wijsbegeerte) met zijn onderzoek naar De Legitimiteit van Gewetensbezwaren.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.
In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.