Vier disfunctionele, ruziënde muzikanten die eigenlijk ook geen instrument leken te kunnen bespelen. Een zanger met een dwangstoornis, een gewelddadige psychopaat als gitarist, een junkie als bassist en een drummer die maar wat op de trommels sloeg omdat niemand anders het deed. Bepaald geen mannen die meisjesharten deden breken: alleen de bassist zag er redelijk uit, de drie anderen waren zo lelijk als de nacht. Kortom, The Ramones – Joey, Johnny, Dee Dee en Tommy. Je hoeft op Youtube maar één concert te zien om iets te voelen van de elektriciteit die in de lucht moet hebben gehangen als ze optraden. Kijk maar hier. Het begint schreeuwerig, het eindigt schreeuwerig en daar tussendoor worden in zesentwintig minuten en achttien seconden veertien nummers er doorheen geragd. Op topsnelheid. Het is, vanaf het moment waarop Dee Dee het 1-2-3-4 afvuurt, tot de laatste maten, één brok energie. Ik kan er nog aan toevoegen dat het, toen de tweede drummer, Marky, werd vervangen voor Richie Ramone, nog sneller ging. Pas op hun allerlaatste elpee, toen de heren op weg waren naar de vijftig, ging het tempo iets omlaag.
Dance-punkband Holy Fuck wil moderne elektronische muziek nabootsen zonder moderne apparatuur en technieken te gebruiken, zonder laptops en loops dus. Of ze erin slagen weet ik niet, maar het is dan ook net zo goed mogelijk om in computer-gegenereerde geluiden een echte steeldrum of hoorn te horen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Je kunt natuurlijk ook ruige punk maken met een viool. Dat bewijst de Franse band Forguette Mi Note, welke actief was in het begin van de jaren 90. Er verschenen 3 albums, ze gaven honderden concerten, maar na 1994 is er niets meer van ze gehoord…
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
]
Er is een fraai verhaal – en het is nog waar ook – dat BBC-diskjockey John Peel, nadat hij “Teenage Kicks” van The Undertones had gedraaid, de single nog een tweede keer draaide, met de historische woorden “It doesn’t get much better than this”. Dat was 1978 en het is makkelijk te begrijpen waarom Peel er zo over dacht. “Teenage Kicks” heeft alles wat een liedje moet hebben.
]
Het zou beledigend zijn als ik u ging uitleggen wie The Sex Pistols waren. Dus dat doe ik niet. Ik zeg u alleen dat het filmmuseum in Amsterdam, Eye, het feit dat veertig jaar geleden de punk doorbrak (of werd gehypet), heeft aangegrepen voor een filmprogramma FURY! Punk Culture.
Verder is er een expositie met de topstukken uit de verzameling van Bert Broodje. Behoorlijk zeldzaam spul, dus tentoongesteld achter glas. Wie had dat gedacht, dat punk ooit zou worden gepresenteerd als museumstuk?
Bij een eerder bezoek aan Estland voor wtf-vrijdag heb ik Winny Puhh over het hoofd gezien. Waarvoor excuses. Als goedmakertje bovenstaand nummer, waarmee de mannen in 2013 naar het Eurovisie Songfestival hadden gewild. Dat is helaas niet gelukt.
Na 22 jaar alsnog een nummer één hit voor Die Ärzte met Schrei nach Liebe, met dank aan Aktion Arschloch!
Een punkattitude klinkt leuk: lekker uit de band springen en schijt hebben aan conventies. Helaas is de praktijk weerbarstiger: dat uit de band springen klinkt nergens naar als je geen instrument kan bespelen noch kan zingen, en helaas zitten de meeste punkbands hopeloos vast in de conventie van bas drum gitaar in vierkwartsmaat, waarbij er wat geschreeuwd wordt over de drie accoorden die ze nog net kennen. U begrijpt het al, okto vindt punk maar niks.
Ariel Pink is een singer/songwriter uit Los Angeles die zich laat inspireren door de jaren tachtig. De belangrijkste reden om bovenstaand clipje te willen bekijken is echter de hoofdrol van Rick Wilder, zanger van punkband The Mau Maus.
Hippies met korte haren, zo noemde Johnnie Rotten The Stranglers. En inderdaad, er is ook weinig punk aan het heroïnelied Golden Brown, uit de periode waarin de mannen afscheid hadden genomen van het ruigere werk. Maar waar de Sex Pistols hoogstens gearresteerd werden wegens het voornemen een aanstootgevend lied te spelen, zaten The Stranglers in Frankrijk vast wegens het aanzetten tot rellen en werden ze door de militaire politie Zweden uit begeleid, nog los van allerlei individuele veroordelingen wegens drugsbezit en zo.
The Hellfreaks komen uit Budapest, maar zijn vooral populair in Duitsland. Ze spelen een kruising tussen rockabilly en punk die je psychobilly schijnt te moeten noemen.
Uit Rotterdam: Rats on Rafts. Vrolijke punkrock met een vleugje reggae en verder geen kapsones.