Hulpverleners onder vuur

Ooit was humanitaire hulp iets dat respect afdwong. Meer en meer echter zijn hulpverleners het doelwit van politieke afwegingen: ze zitten gevangen tussen westerlingen die hun werk zinloos en overbodig vinden, en strijdgroepen die in hen de handlanger van de vijand zien. Het zijn degenen die de hulp had nodig hebben, die daar onder lijden. De hulpverleners zelf bekopen het steeds vaker met hun leven. Mogelijke oplossingen leiden tot nieuwe paradoxen. In het verleden was hulp verlenen aan mensen in nood een logisch uitvloeisel van onze humanitaire principes. We redden levens en boden noodruftigen elementaire basisvoorzieningen als voedsel, water, onderdak, medische zorg en bescherming. Zoals John Holmes, ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken van de VN, het verwoordde: ?By definition, the people who are working trying to tackle humanitarian need are working in places which are often remote, usually difficult, and very often dangerous as well, because that's where the conflicts are and that?s where the natural disasters happen.? Die tijd van waardering lijkt echter achter ons te liggen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Zelfbenoemd gidsland

[qvdd]

Als de PVV straks een regering gaat gedogen, moet die regering rekening houden met de standpunten van de PVV. En dan moet Nederland, ooit het zelfbenoemde gidsland op het gebied van mensenrechten, ook internationaal voor de PVV-gedachten opkomen.

Pleit Hero Brinkman daar nou voor een actievere rol van Nederland in de internationale politiek? O nee, hij twittert dat de uitspraak zes weken oud is, dus niet meer relevant.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Maxime Verhagen neemt Wilders in de tang

Maxime Verhagen (Foto: Flickr/roel1943)

Nederland koerst nog altijd af op een gedoogkabinet. Het rommelt weliswaar in het CDA, maar Maxime Verhagen is woordkunstenaar genoeg om met een akkoord naar buiten te komen waarin op het eerste gezicht geen onvertogen woord staat. Daarmee overtuigt hij zijn fractie en het CDA-congres: “Geert zegt misschien minder frisse dingen (en daar zal ik hem stevig op aanspreken), maar het daadwerkelijk te voeren beleid is CDA-beleid.” Het zou nog waar zijn ook.

Maar dan moet er geregeerd worden. Opiniemakers houden het erop dat Wilders het kabinet zal gijzelen, maar is dat ook zo? Er is reden genoeg om aan te nemen dat precies het omgekeerde het geval zal zijn: het CDA neemt Wilders in de tang en Job Cohen kijkt lachend toe.

Het begint er al mee dat Wilders in zijn drang om te regeren veel meer bezuinigingen zal moeten slikken dan hij en zijn achterban willen. Als compensatie eist hij extra harde anti-immigratiemaatregelen. Die krijgt hij, met steun van de VVD. Het CDA protesteert, er wordt wat water bij de wijn gedaan en ten slotte sneuvelt het voorstel in de Eerste Kamer, waar het kabinet geen meerderheid heeft, als er al niet een paar CDA-dissidenten in de Tweede Kamer volhouden dat ze het kabinet steunen, maar dit te ver vinden gaan. Simpel gezegd: het CDA heeft een hele cascade aan machtsmiddelen om Wilders’ voorstellen de nek om te draaien, als ze er echt geen trek in heeft. De breed uitgemeten onrust in de partij brengt die middelen in stelling.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kutkaaskoppen!

We kennen ze allemaal, of eigenlijk niet. Meestal kennen we iemand die er last van heeft gehad, of nog indirecter, we hebben het op tv gehoord: kutmarokkanen, van die sissende gevallen die – eventueel “hoer”-roepend – “onze” vrouwen irriteren, die “onze” homo’s aanvallen en die soms zelfs mensen en winkels overvallen.

Zeker geen lieve mannetjes, integendeel. Maar door al dat allochtonengeweld blijft een andere groep onderbelicht. En ja, we hebben er hier op GeenCommentaar ook last van, bovengemiddeld veel zelfs. We hebben het dan uiteraard over het Nederlandse equivalent van de kutmarokkaan, de kutkaaskop. Ze terroriseren allochtonen – moslims in het bijzonder – verbaal op het internet, creëren een sfeer van onderlinge haat en wantrouwen en cultiveren het resultaat daarvan vervolgens weer als een bewijs van de eigen stelling: de islam is het bron van alle kwaad, en de islamitische terrorist is een pleonasme. Etcetera etcetera tot in de eeuwigheid.

Dat vernederen doen ze versluierd, verstopt achter een pseudoniem op datzelfde internet. Een digitale burqa (dank, Elsevier) waarachter ze veilig denken te zijn voor het waanbeeld van de met stenen of erger bewapende moslims die massaal naar zijn of haar real life stulpje zullen trekken. Tegelijkertijd vinden ze dat hetgeen ze zeggen “de waarheid” is en die moet gezegd mogen worden, altijd en overal, en het liefst in zo hard mogelijke bewoordingen. Iedereen die tegen hen ageert is tegen vrijheid van meningsuiting, is onderdeel van een vijfde colonne of een dhimmi. Totaal nergens op gebaseerde claims over percentages moslims in Nederland worden te pas en te onpas opgelepeld, en als er tegenwicht wordt gegeven dan verplaats je toch gewoon de doelpaaltjes in de discussie? Ook ad infinitum, uiteraard, zodat je jezelf altijd tot winnaar van de discussie kan uitroepen. En als een moslim roept dat hij of zij voor verzoening is dan is dat Takiyya, je geloof tijdelijk verloochenen voor het hogere doel. Dat hun argumentatie hiermee religieuze vormen aanneemt, de theorie is immers niet meer te ontkrachten, schijnt ze niet te deren in hun strijd tegen dat andere geloof, oh nee sorry, die ideologie.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Geprivatiseerde zorg

[qvdd]

“Zo?n pensioenfonds moet ook rendement behalen. Voorbeelden in het buitenland leren dat particuliere investeerders ook heel fatsoenlijke zorg mogelijk maken. Voorwaarde is natuurlijk wel dat je stevige meerjarenafspraken maakt, waarin het publieke belang van de zorg goed is verankerd.”

Oud-minister Roger van Boxtel is tegenwoordig topman van verzekeraar Menzis en wil graag meer privatisering in de zorg. Dan kunnen de pensioenfondsen weer een leuk rendement maken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechts hervormen

Een gastbijdrage van Tom van Doormaal met een bespiegeling over rechts hervormen. De derde dinsdag van september nadert met rasse schreden: wat gaan we nu doen? Opzich is het beeld van Cameron opwekkend: maar gaat dat ook bij ons lukken zo vraagt van Doormaal zich af?

Met alle drukte over de gedoogsteun van de PVV voor een “rechts” kabinet, raak ik nu ook over het begrip rechts een beetje in de war. ‘Rechts’ was toch behoudend, bij de verdeling de rijken ontzien en de kleine man pakken, ruimte geven aan de vrije markt en de overheid verkleinen?

De derde dinsdag in september verschijnt aan de horizon. Wat staat er in het pakketje A-viertjes dat de Koningin gaat voorlezen? Veel spannends kan het niet zijn. Een nieuwe regering zal vermoedelijk nog niet op het bordes hebben gestaan en Balkenende c.s. mogen alleen op de winkel passen. De begrotingen zullen dus ambtelijk zijn: pijnlijke besluiten mogen immers niet.

Crisis

Er is of was een economische crisis in de wereld. Sinds de vorige crisis van 1929 weten we dat de overheid dan geld moet uitgeven, om de binnenlandse vraag in stand te houden. Dat recept is ook over de gehele wereld gevolgd. Maar de hypothekencrisis lijkt hierdoor een schuldencrisis te worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Slow-motion tsunami’

Zo karakteriseerde secretaris-generaal Ban Ki-moon tijdens een speciale vergadering van de Algemene Vergadering van de VN de situatie in Pakistan, dat kampt met hevige overstromingen:

Help slachtoffers overstroming Pakistan (foto: SHO)

?This is what I saw: Village after village ? washed away. Roads, bridges, homes ? destroyed. Crops and livelihoods ? wiped out.
I met many women and men with very little in the best of times, awash in a sea of suffering. They shared their fears of the next wave ? the next wave of water, the next wave of disease, the next wave of destruction.
The eyes see. The ears hear. Yet, somehow, the mind struggles to grasp the full dimension of this catastrophe.
Almost 20 million people need shelter, food and emergency care. That is more than the entire population hit by the Indian Ocean tsunami, the Kashmir earthquake, Cyclone Nargis and the earthquake in Haiti ? combined.
At least 160,000 square kilometres of land is under water ? an area larger than more than half the countries of the world.
Make no mistake: this is a global disaster, a global challenge. It is one of the greatest tests of global solidarity in our times.?


Tot nu toe kwamen er door de overstromingen bijna 1500 mensen om, er zijn meer dan 2000 gewonden, bijna één miljoen huizen zijn beschadigd of verwoest. Door de ramp zijn twintig miljoen mensen getroffen. 160 vierkante kilometer land staat onder water. Naar schatting 3,2 miljoen hectare van de oogst is verwoest, waarmee het inkomen van zo?n tachtig procent van de getroffenen eveneens wegvalt. De Wereldbank meldde dat alleen al het verlies in de landbouwsector meer dan 1 miljard dollar zal bedragen. Door de omvang van de overstromingen zal er ook niet gezaaid en geplant kunnen worden. De verwachting is dat de landbouwgrond de komende twee jaar onbruikbaar zal zijn. De veestapel is gedecimeerd. En het leed is nog lang niet geleden, want de verwachting is dat er nog veel meer zware moessonregens aan komen gedurende de komende vier weken. Bovendien valt binnenkort de winter in.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Dat ik VVD stem, ligt niet aan mij

[qvdd]

Eddy Terstall: “[…] ik word steeds armer, maar toch heb ik op de VVD gestemd”
HP/DeTijd: Hè? U bent een prominent PvdA-lid!
Terstall: “Ja, maar het groepsdenken lijkt daar onuitroeibaar. Net als bij de PVV.”
Vraag: Het is toch raar dat u VVD stemt. Waarom zegt u uw lidmaatschap dan niet op?
Terstall: “Het is vreemd, maar het ligt niet aan mij. Ik ben absoluut niet voor de sociaal economische agenda van de VVD die rollators uit de zorgverzekering laat verdwijnen. Maar de mate waarin men onbevooroordeeld, ongeacht kleur, naar mensen kijkt en ze als individu aanspreekt vind ik vele malen progressiever en moderner dan mensen als een groep behandelen, zoals de PvdA nog te vaak doet.”
Vraag: Waarom blijft u dan toch lid van die partij?
“Omdat er wel goede mensen zitten zoals Eberhard van der Laan, Wouter Bos, Mohammed Mohandis, Mei Li Vos en Sharon Dijksma. En omdat de sociaal-democratie in principe helemaal niet van het groepsdenken is. Helaas kan de partij niet meer kleurenblind denken en zit er veel ‘Vogelaar-gedachtengoed’ in.”

Eddy Terstall, HP/De Tijd 20 augustus.

Nu maar hopen dat de PVV er voor zorgt dat de rollators niet uit het verzekeringspakket worden verwijderd… maar ho, nee stop, die zijn ook van het groepsdenken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Niet links, niet rechts, maar wat dan wel?

Hieronder volgt een gastbijdrage van Jasper Soetendal, hij is initiatiefnemer van Weetmeer.nl. Weetmeer.nl publiceerde eerder de Politieke Landkaart 2010. Dit artikel publiceert hij op persoonlijke titel.

De krantenkoppen op de dag na de Tweede Kamerverkiezingen spraken eensgezind over een ‘ruk naar rechts’ in het Nederlandse politieke landschap: “Nederland maakt ruk naar rechts” (Parool), “Ruk naar rechts komt uit zuiden” (Volkskrant) en “Buitenland: Ruk naar rechts in Nederland” (Spits)

Maar in hoeverre is er daadwerkelijk sprake van een ruk naar rechts? Kan de PVV als ‘rechts’ gezien worden wanneer zij zich op sociaal-economisch gebied verzet tegen ‘rechtse’ standpunten als het verhogen van de AOW-leeftijd, het versoepelen van het ontslagrecht en het verlagen van de uitkeringen? En in hoeverre is er überhaupt sprake van een links-rechts verdeling als er een grote groep kiezers zweeft en switcht tussen SP en PVV, traditioneel de beide uitersten op het links-rechts-spectrum?

Wanneer beschrijvende statistiek wordt toegepast op de verkiezingsuitslagen, is daarin geen duidelijke links-rechts tegenstelling terug te vinden. Naast de primaire verdeling in het Nederlandse politieke landschap, van christelijk-conservatief tot seculier-progressief, is er echter wel een belangrijke secundaire verdeling waarop de grootste verschuivingen hebben plaatsgevonden.

Dat de reguliere indelingen als ‘links’ en ‘rechts’ niet voldoen bleek bij de samenstelling van de Politieke Landkaart 2010 (www.politiekelandkaart.nl); Daarbij is uitgegaan van de links-rechts/conservatief-progressieve politieke matrix zoals deze voor de verkiezingen is samengesteld door Kieskompas. Hierin neemt de PVV door eerder genoemde kwesties een linkse noch rechtse positie in. Dit leidde tot interessante plaatjes en analyses, maar deed op sommige punten tekort aan de politieke aardverschuiving die in het hele land en met name in het zuiden heeft plaatsgevonden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Whatever Happened To Leon Trotsky?

Buste van Trotsky in zijn huis annex museum in Mexico (foto: flickr/kalavinka)

Eenieder die bekend is met het aanstekelijke nummer No More Heroes (1977) van The Stranglers weet natuurlijk het antwoord op deze vraag:

“He got an icepick, that made his ears burn.” [hele tekst]

Vandaag is het precies 70 jaar geleden dat Leon Trotsky overleed. Lang voordat ik ooit van Trotsky had gehoord of in Coyoacán, Mexico Stad een bezoek had gebracht aan het huis waar hij werd vermoord, was ik dankzij The Stranglers al op de hoogte van het belangrijkste detail van de moord: namelijk het wapen waarmee Lenin’s ooit gedoodverfde opvolger werd omgebracht.

Ik denk dat er in de wereldgeschiedenis weinig moorden zijn gepleegd waarbij het gebruikte moordwapen een stuk steviger in het collectieve geheugen staat gegrift dan de exacte omstandigheden van de moord. Wie was Leon Trotsky eigenlijk precies? Wat deed hij in Mexico? Waarom werd hij vermoord en door wie? Menig persoon zal op al deze vragen het antwoord schuldig moeten blijven. Voor velen is het enige brokje informatie dat in een onwillekeurige Cluedoreflex is blijven hangen het illustere moordwapen. Maar zelfs dat blijft tot op de dag van vandaag omgeven door raadselen.

Trotskypiolet_2Ik heb op internet na enig zoeken een foto terug kunnen vinden uit 1940 met het vermoedelijke corpus delicti. Het is duidelijk een kleine pikhouweel of ijsbijl, zoals gebruikt door bergbeklimmers, in het Spaans (en Frans) een piolet genaamd. Het wapen dat werd gebruikt voor een van beruchtste politieke moorden ooit, raakte echter kort daarna zoek. Begin 1941 verdween de piolet vanuit een speciale beveiligde kamer op het politiebureau in de Mexicaanse hoofdstad.

Vorige Volgende