Cartoon van Kifah Al Reefi (III)
De komende paar weken zal GeenCommentaar een aantal van de werken van de Irakese cartoonist Kifah Al Reefi publiceren. Vandaag deel 3 in de serie.

Meer informatie over de artiest kan je hier lezen.
Het genre van de klassieke Sovjet-humor blonk over het algemeen niet uit door scherpe humor, maar eerder door wrange observaties over de werkelijkheid. Een voorbeeld van een mop: In de hel staan Hitler en Beria naast elkaar in een bassin gevuld met bloed. Hitler staat er tot zijn kin in, maar bij Beria komt het maar tot zijn knieën. Zegt Hitler tegen Beria: "Hoe kan het nou dat het bloed bij jou maar tot je knieën komt?" Zegt Beria tegen Hitler: "Ik sta op de schouders van Stalin." Als iedereen is uitgelachen kunnen we verder. Ondanks het feit dat de naam Beria in de titel voorkomt gaat dit stuk niet over Georgië. Laten we niet vergeten dat het genadeloze cynisme en de hypocrisie van regeringen overal in de wereld burgerslachtoffers kost. Vandaar hier nu even aandacht voor de recente ontwikkelingen in Rwanda.
De komende paar weken zal GeenCommentaar een aantal van de werken van de Irakese cartoonist Kifah Al Reefi publiceren. Vandaag deel 3 in de serie.

Meer informatie over de artiest kan je hier lezen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Goed, ook al is de oorlog misschien al voorbij, we werden en worden doodgegooid met feitjes, fictie en zuivere propaganda. In dit postje gaan we proberen zoveel mogelijk van die feitjes te checken op waarheid. Hoe gaat dit te werk? Geef in de comments een uitspraak, en waar deze wordt gedaan. Geef daarnaast, indien mogelijk, een bevestiging dan wel ontkrachting van de claim.
Als bewijs worden alleen onafhankelijke bronnen geaccepteerd. De redactie gaf alvast een kleine voorzet.
Claim: Georgië pleegde genocide.
Status: onbekend.
Claim: Rusland beschermt slechts Russische staatsburgers.
Status: dubieus/onjuist.
90% van de Zuid-Ossetische bevolking is inderdaad Russisch. Maar dat komt doordat Rusland de afgelopen 10 jaar paspoorten heeft uitgegeven alsof het snoepgoed was.
Claim: Georgië is de agressor.
Status: onbekend.
Beide partijen claimen dat zij niet begonnen.
Claim: Rusland probeert alleen maar de vrede te bewaren.
Status onbekend.
GeenCommentaar geeft de Belgen geheel ongevraagd advies hoe hun crises op te lossen. Daarom presenteren wij tien tips om Belgie er weer bovenop te helpen. Eerder zagen we al delen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, en 9. Vandaag het tiende en laatste deel:
10. Zorg eindelijk voor een fatsoenlijke huurdersbescherming.

Wat heeft dit met de huidige crisis in België te maken? Helemaal niets. Het is gewoon een persoonlijke frustratie. Huurders zijn in België volstrekt overgeleverd aan de grillen van hun huisbazen. Ik ken geen Belg die niet al eens een huisbaas voor het gerecht heeft moeten slepen en meestal krijgen ze, ondanks de redelijkheid van hun standpunt, ongelijk. Nu ik toch over huisvesting bezig ben: van dat rare idee dat elke Belg maar zo nodig zijn eigen huis moet bouwen moeten we toch ook maar eens af. België is gewoon te klein voor dat soort fratsen en er zijn al genoeg dorpsgezichten in België verpest door de wansmaak van sommige bewoners, zoals iedereen weet die wel eens door een Belgisch lintdorp is gereden.
Ach, en misschien toch nog een laatste advies dat met de crisis te maken heeft: taaleisen stellen aan huurders? Prima, maar doe dan niet alsof Westvlamingen, Limburgers of Antwerpenaren fatsoenlijk Nederlands spreken, en sluit die ook uit.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Binnen EU-kringen is er op dit moment enige heisa over plannen om op Europees niveau de regels rond echtscheiding (enigszins) te harmoniseren. Nu zullen eurosceptici wellicht meteen over nutteloze Brusselse bemoeizucht beginnen, maar dat is niet helemaal terecht. Van de circa 845.000 echtscheidingen die jaarlijks in Europa plaatsvinden zijn er zo’n 170.000 van echtparen met verschillende nationaliteiten.
Dat kan complicaties opleveren. Want als een Fransman met een Finse trouwt en vervolgens in Polen gaat wonen, onder welk nationaal recht vallen ze dan? En om het nog complexer te maken, wie heeft er recht op het vakantiehuisje in Spanje? Welk recht van toepassing is maakt nogal uit. Onder Frans recht heeft bijvoorbeeld de minst verdienende partner veel minder rechten op gezamenlijk bezit dan in Finland. En in Frankrijk maakt het bijvoorbeeld ook veel meer uit of een van beide partners is vreemdgegaan. Als onze Fransman welgesteld is en zijn Finse liefde met iemand anders in bed is gedoken heeft hij er dus behoorlijk voordeel bij de echtscheiding onder zijn eigen nationale recht te laten vallen, terwijl zij natuurlijk liever naar een Finse rechtbank stapt. In de praktijk geldt nu vaak dat de rechtbank die het eerst van de echtscheiding hoort, beslist, wat sluwe partners dus een mogelijkheid geeft hun verloren liefdes een juridische loer uit te draaien.
What I mean, instead, is that know-nothingism ? the insistence that there are simple, instant-gratification, brute-force answers to every problem, and that there?s something effeminate and weak about anyone who suggests otherwise ? has become the core of Republican policy and political strategy. The party?s de facto slogan has become: “Real men don?t think things through”.
Columnist Paul Krugman bespeurt een trend in het denken in de Republikeinse partij, die ook aan deze kant van de Atlantische Oceaan steeds populairder wordt.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Ons is onduidelijk wat Rochdale precies van plan is. Je mag als corporatie niet zomaar in het buitenland bouwen met geld dat is bedoeld voor de Nederlandse woningmarkt.
Aldus de woordvoerder van de Minister van Wonen, Ella Vogelaar, over de plannen van een Amsterdamse woningbouwcorporatie om 120 ‘betaalbare woningen’ te bouwen in Spanje voor Nederlandse ouderen.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag weer een bijdrage van Berend ter Borg.

Eén van de voordelen, of nadelen, van het internet is dat het alles en iedereen de mogelijkheid geeft om met fundamenteel andere standpunten in aanraking te komen. Voor zover die althans in voor ons leesbare talen gesteld zijn. De websites van de meeste moslim-fundamentalisten zijn bv. in principe toegankelijk, maar gesteld in talen die weinigen van ons beheersen. Wanneer de moslim-fundamentalisten, en andere gekken zoals o.a. pan-slavistische Russen, om die reden afvallen, blijft psychopathisch rechts Amerika over. Maar gelukkig is er in die hoek ook veel om van te genieten. Eén van de redacteuren van GeenCommentaar is in ieder geval verslaafd aan de nieuwsshow van Bill O?Reilly op Fox News, bij ons te krijgen via internet (www.foxnews.com). De radioshow van Rush Limbaugh zal ook nog lang bij ons zijn, nu Rush zelf een nieuw contract van 400 miljoen dollar heeft gekregen. Deze programma?s richten zich op de waan van de dag, maar de zeer uiteenlopende onderliggende ideologieën zijn ook beschikbaar via het internet, van zeer extreem denkende Christenen tot extreme ‘libertarians’.
Ikzelf mag graag de website van Ann Coulter bezoeken. Deze niet geheel onaantrekkelijke blondine (?) is door een Britse krant ooit omschreven als ?Rush Limbaugh in het lichaam van Lisa Kudrow?. Ook zij debiteert zeer intrigerende rechtse standpunten, hoewel haar columns soms wat verzanden in details die voor Europeanen minder interessant zijn. Het opvallende is dat ze haar gal niet alleen over Democraten spuwt, maar met name ook gematigde Republikeinen hard aanpakt. Wie de columns van Ann Coulter volgt kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat een overwinning van Barack Obama in de presidentsverkiezingen onvermijdelijk is. Dat ze zich in de Republikeinse primaries fel afzette tegen de, voor Republikeinse begrippen, linkse John McCain, was niet verrassend. Maar de Republikeinse primaries zijn alweer een paar maanden voorbij, en ze blijft desondanks doorgaan met het aanvallen van McCain, in termen die er niet om liegen. Ze vindt eigenlijk dat rechtse Amerikanen dit jaar maar niet moeten stemmen. Het lijkt er dus op dat McCain niet alleen de slag om het Amerikaanse midden verliest, maar ook zijn eigen rechtervleugel niet mee weet te krijgen. Voor een volledig begrip van de Amerikaanse verkiezingen kan het volgen van dergelijke websites bepaald geen kwaad.
De passage in zijn te verschijnen boek waarin GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak toegeeft te hebben deelgenomen aan een inbraak in het Ministerie van Economische Zaken brengt GroenLinks schade toe, zo heeft Femke Halsema gezegd. Ja, dank je de koekkoek, maar wat betekent dit voor het functioneren van Duyvendak als Kamerlid? Kan iemand met een verleden als dit Kamerlid blijven?
Natuurlijk, rechts Nederland omschrijft milieu-activisten per definitie het liefst als terrorist en vindt dat hij moet aftreden. De achterban van GroenLinks en SP schijnt – in een onderzoek van Maurice de Hond, dat wel – de inbraak te billijken vanwege de idealistische achtergrond en ziet blijkbaar geen bezwaar. Moet een Kamerlid per definitie van onbesproken gedrag zijn? En wat betekent dat dan? Geen strafbare feiten hebben begaan? Geen feiten hebben begaan die wellicht ooit tot een veroordeling hadden kunnen leiden? Niet op familiefeestjes met z’n aangeschoten klauwen aan z’n schoonzus hebben zitten? Volgens mij zijn dat geen bruikbare criteria. Zelfs niet als iemand een strafbaar feit heeft begaan en daarvoor in de gevangenis heeft gezeten. Na het uitzitten van je straf word je immers geacht je schuld aan de maatschappij te hebben voldaan. Of een partij dan nog met je in zee wil, is een tweede.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.