Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. Vice-premier Wouter Bos is het Europese geharrewar rond de kredietcrisis meer dan zat. Een trits aan mislukte ICT-projecten wijst de weg naar innovatie en hernieuwde groei. En de PvdA zou meer naar de VVD moeten kijken. Met die boodschap toog de Minister van Financiën naar Luxemburg om zijn collega's te inspireren tijdens het spoedberaad over de kredietcrisis. Zijn boodschap is er één van hoop en vertrouwen in bodemloze putten als aanjager van de economie. "Mijn boodschap aan Europa is helder: Steek uw miljarden niet in banken, maar in de spaarrekeningen van topmensen die falende ICT-projecten initiëren," zei de bewindvoerder op Schiphol aan De Speld. "Daarmee help je veel ondeskundige techneuten aan een baan, die anders nooit voldoende ervaring kunnen opdoen. Nederland heeft op dit gebied een flinke voorsprong opgebouwd, dankzij projecten als de automatisering van de Belastingdienst, het UWV, de Studiefinanciering, het OV-chipkaartproject en natuurlijk de stemcomputers."
“Het raakt me in mijn hart als dierenvriend, maar ik mag me niet laten leiden door emoties.”
Aldus Dion Graus van de Partij voor de Vrijheid over het niet steunen van een verbod op pelsdierfokkerijen. Het lijkt niet waarschijnlijk dat het niet laten leiden door emoties door de PvV voortaan ook bij andere discussies als uitgangspunt geldt.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Van 15 t/m 17 januari vindt in Groningen weer Noorderslag plaats, de jaarlijkse opening van het Nederlandse popmuziekseizoen. Naast een muziekfestival is dit ook een conferentie met diverse seminars. 3voor12 houdt dit jaar een wedstrijd waarbij luisteraars ideeën mochten inzenden voor zo een seminar. Uiteindelijk worden er twee uitgekozen. Mijn bijdrage is één van de vijf die het tot de shortlist hebben geschopt waarop gestemd kan worden.
Stelling: Publieke radio en tv zijn onmisbaar in het promoten van popmuziek als kunstvorm.
VPRO 3FM-groepsredacteur Gerard Walhof heeft de radioprogrammering van die omroep meer mainstream gemaakt. De radio kan volgens hem toch niet tegen internet op als het gaat om het verrassen van de luisteraar van nieuwe muziek.
Een vreemde redenatie.
Ten eerste blijkt telkens weer dat internetbelangstelling leuk is voor een band en zeker voldoende voor een goede reputatie in een niche, maar dat een band om echt door te breken naar een groot publiek de steun van de massamedia nodig is. Metallica en R.E.M., acts die al een hele reeks albums hadden gemaakt voordat een radiohit ze echt heel groot maakte zijn bekende voorbeelden en nu is het verschijnsel weer waarneembaar met Kings of Leon.
Een met petitie ondersteunde smeekbede van de Nierstichting ten spijt, een zwaarwichtig Masterplan van de commissie-Terlouw negerend, heeft de Tweede Kamer zich in meerderheid uitgesproken tegen een ingrijpende wijziging van de wetgeving inzake orgaandonatie. Het systeem van donorregistratie blijft zoals het is: geheel facultatief. De wachtlijsten van duizenden patiënten, bij gebrek aan voldoende donororganen, blijven bestaan; iedere week sterven drie mensen als gevolg van deze situatie.
Dat een overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking vindt dat er moet worden ingegrepen in het systeem, is – opnieuw – geen reden voor de volksvertegenwoordiging om op een effectiever wetgeving in te zetten. Opnieuw is het geen-bezwaar-systeem (iedereen is potentieel donor, tenzij bezwaar is gemaakt) gesneuveld. En een verplichte donorregistratie (zoals door de PvdA bepleit) blijkt op onoverkomelijke juridische bezwaren te stuiten.
Het Belgische model van altijd-donor-tenzij (onze zuiderburen kennen dientengevolge geen tekort aan donororganen) wordt nu al vele jaren terzijde geschoven op grond van ethische bezwaren. Het VVD-Kamerlid Anouchka van Miltenburg verwoordde dit gisteren in het Kamerdebat als volgt: “Het recht op zelfbeschikking eindigt niet bij de dood”. Oh nee? Wanneer dan wel?
Als we het recht op zelfbeschikking definiëren als het recht van de persoon in kwestie om na overlijden over zijn of haar “toekomst” te beschikken, dan is zo’n recht in de huidige situatie ook niet aanwezig. Paar voorbeelden: ik ben geregistreerd als donor en ze mogen wat mij betreft alle organen voor donatie of wetenschap gebruiken. Als mijn directe familie evenwel bezwaar maakt, dan gaat het simpelweg niet door. Als ik per se begraven wens te worden: mijn nabestaanden kunnen mij alsnog cremeren, zonder dat iemand daar wat aan kan doen. Er bestaat dus niet zoiets als een post-mortaal recht op zelfbeschikking.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“De belangen van de aandeelhouders zijn onevenredig geschaad.”
De Vereniging van Effectenbezitters (VEB) start een procedure tegen Fortis, omdat de bank zomaar extra aandelen uitgaf om de redding door de Benelux-landen mogelijk te maken. Zonder die ingreep zouden de bestaande aandelen ongeveer nul euro waard zijn, nu nog drie à vier euro. Maar de beleggers vinden dus dat hun aandeel verwaterd is. Zegt u het maar: terechte claim of ondankbare honden?
Het Rwandese parlement, zoals gekozen bij de verkiezingen van half september, werd afgelopen maandag ingezworen. Onder de tachtig afgevaardigden zijn 44 vrouwen, waarmee het land de claim legt van het eerste parlement ter wereld waarin vrouwen de meerderheid hebben. Er waren sowieso 24 zetels gereserveerd voor vrouwen (plus twee voor jongeren en een voor een gehandicapte), maar van de 53 ‘gewone’ zetels sleepten vrouwen er ook nog eens twintig in de wacht.
Het parlement koos logischerwijs een vrouwelijke voorzitter, Mukantabama Rose, die meteen onder vuur kwam te liggen, omdat ze niet in staat zou zijn tegenwicht te bieden tegen president Paul Kagame, die ontegenzeglijk de baas is in het land. Hoewel hij op zijn Poetins werkelijk populair is onder de bevolking vanwege de stabiliteit die hij gebracht heeft, zijn er twijfels of hij wel een heuse democraat is.
Vrouwen domineren ook meer en meer de economie van Rwanda. Niet zo heel gek, als je bedenkt dat vrouwen meer dan zestig procent van de bevolking uitmaken, omdat de genocide van 1994 vooral een mannenzaak was. Rwanda is een vrouwenmaatschappij. Misschien zal Mukantabama Rose voorlopig het initiatief nog aan guerillacommandant Kagame moeten laten, maar in elk geval geeft Rwanda op het gebied van vrouwenemancipatie Zweden weer eens het nakijken (om over Nederland maar te zwijgen).
“Het financieel kapitalisme ligt onder vuur”, schreef een Britse krant onlangs, toen banken wereldwijd omvielen en Wouter Bos nog een wanhoopsdaad moest bedenken om Fortis te redden. De financiële zeepbel spatte uiteen. En dat zouden we ook flink ingepeperd krijgen! Doemdenkers repten over ‘het einde van het kapitalisme’. Zelfs VVD-ideoloog Frank Ankersmit keerde zich af van ‘ordinair marktdenken’. Ook de naam van Karl Marx viel hier en daar.
Terugneuken met Karl Marx: kom er anno 2008 maar eens op! Wie-o-wie, vroegen wij ons af, leest er eigenlijk nog werk van Karl Heinrich Marx? Wie koopt er überhaupt nog linkse boeken? Sargasso was nieuwsgierig en vroeg het aan medewerkers van de Rooie Rat in Utrecht – een van de meest linkse boekhandels in Nederland – te weten Joop (59) en Raoul (27). Joop werkt al vijftien jaar bij de Rooie Rat en is een van de langst werkende van het ‘kollektief’. Hij studeerde politicologie, maar laaft zich tegenwoordig aan alles wat met filosofie te maken heeft. Raoul werkt er pas sinds kort. Hij wilde ooit een eigen boekhandel beginnen. Na een studie maatschappelijk werk en filosofie raakte hij moe van het solliciteren. De Rooie Rat verwelkomde hem echter met open armen…
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Niet alle landen hebben de financieringscapaciteit om zo veel te betalen in geval van problemen. Wij wel.”
Minister Bos verzekert het spaargeld van miljoenen Nederlanders door in Europees verband afspraken te maken over de hoogte van de garantie die landen mogen afgeven. Champagne voor Wouter Bos?
In een nieuwe, en ongetwijfeld onregelmatige, serie op Geencommentaar kijken we naar een stiefkindje van de Europese parlementaire democratie, de schriftelijke vraag. Het is een van de weinige machtsmiddelen die Europarlementariers hebben, en ze maken er dan ook gretig gebruik van (zo’n 6000 stuks in 2008). Toch halen ze zelden het nieuws. Dat is niet onbegrijpelijk, want in de eerste plaats duurt de beantwoording door (in de meeste gevallen) de Europese Commissie al gauw een maand of drie, zodat de politieke relevantie dan vaak al weg is, en bovendien blinken de antwoorden van de Commissie over het algemeen niet uit in helderheid. Europarlementariers kunnen Commissieleden ook niet ter verantwoording roepen om hun antwoorden, zoals hun collega’s in de Tweede Kamer.
Dat betekent natuurlijk niet dat ze onopgemerkt moeten blijven. Een flink aantal vragen gaat over serieuze, belangrijke onderwerpen, een nog veel groter deel gaat om politiek scoren voor de eigen achterban en een laatste deel bestaat uit simpelweg belachelijke vragen. Omdat in de Europese politiek al weinig genoeg te lachen valt, zullen wij ons concentreren (maar niet beperken tot) de laatste categorie.
Daarom, om het spits af te bijten, hieronder de schriftelijke vragen van de Spaanse Conservatief Florencio Luque Aguilar over Chinese knoflook:
3:00h En een goedenacht. We zitten er weer klaar voor. Laptop op schoot en CNN op TV. En we gaan deze keer lekker town-hallen. Uit 6 miljoen vragen zijn er 20 uitgekozen. Obama en McCain hadden geen zin in vervolgvragen, maar de moderator heeft besloten zich daar mooi niks van aan te trekken.
3:06h Obama moet beginnen en krijgt een vraag over de economie. Da’s lekker voor hem, want dat zien kijkers als zijn sterke punt. Zo krijgt hij mooi de kans om weer eens te wijzen op zijn belastingverlagingen voor de middenklasse. Zijn antwoord loopt soepel en wordt goed gewaardeerd.
3:08h Ook McCain wordt behoorlijk gewaardeerd, hoewel dat halverwege wat wegzakt. Hij is wel minder specifiek dan Obama.McCain lijkt voorlopig besloten te hebben vriendelijker te zijn dan de vorige keer.
3:10h Obama pivot zijn antwoord weer naar zijn belastingverlaging. Zo zinkt dat er lekker in bij de kiezers.
3:14h McCain valt Obama hard aan. “Obama en zijn cronies” noemt hij het en stelt dat ze omgekocht waren door Fannie Mae en Freddie Mac. Obama negeert in eerste instantie die aanval en gaat op de inhoud. In tweede instantie gaat hij McCain weerleggen. Hij valt hem aan op deregulering en pivot daarna weer terug naar de vragensteller.
3:19h Vraag 3 is weer voor Obama. Dat lijkt weer best aardig te gaan. De vragensteller lijkt in ieder geval mooi mee te knikken.
Na een valse start gisteren is het vandaag toch écht het geval: een debat in de VS, dit keer tussen McCain en Obama. Uiteraard betekent dat dat ons café ook open gaat. Sterker nog, we zijn al open, dus drink samen een borrel vooraf, of wrijf om 3 uur vannacht gezellig gezamenlijk het slaapzand uit de ogen.
Het is, bij gebrek aan het vinden van personeel, wederom zelfservice. Geen enkele reden om het te missen, lijkt ons. Snel, naar de kroeg!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Vannacht vindt in Nashville, Tennessee, het tweede debat plaats tussen de Republikeinse kandidaat John McCain en Democraat Barack Obama. Om 3 uur Nederlandse tijd trappen beide heren af. GeenCommentaar zal, net als de vorige keer, het cafe opengooien en via een liveblog verslag doen, maar voordat het spektakel van start gaat: hoe ziet het debat er vanavond uit?
Het belangrijkste is dat het een zogenaamd town halldebat is. Dat wil zeggen dat het publiek vragen mag stellen aan de kandidaten. Dit maakt een dergelijk debat in het algemeen iets minder georganiseerd en vraagt dus meer improvisatie van de kandidaten. Kenners denken dat dit een format is dat McCain goed ligt. Hij heeft eerder in de campagne dan ook voorgesteld om in plaats van debatten, 10 van dit soort town hallbijeenkomsten te houden. De campagne duurt echter al meer dan anderhalf jaar, dus je mag verwachten dat Obama onderhand ook voldoende bijeenkomsten heeft gedaan om het er goed vanaf te brengen.
Het spontane karakter van het town hall debat wordt trouwens weer gedeeltelijk ondermijnd door de afgesproken time slots. Voor het antwoord op een vraag is twee minuten beschikbaar, waarna de kandidaten nog een minuut met elkaar mogen discussiëren, Dat is rijkelijk kort vergeleken met het eerste debat anderhalve week geleden waar na het antwoord nog 5 minuten beschikbaar was voor discussie. Dat leverde volgens vele commentatoren eindelijk weer eens een echt debat op, in plaats van de voorbereidde praatjes uit vorige campagnes.