GeenCommentaar heeft plek voor gastloggers. Het onderstaande stuk is van Jos van Dijk en verscheen eerder op zijn eigen blog. Het Europees Parlement heeft deze week een resolutie aanvaard die beoogt de administratieve strafmaatregelen van de EU tegen vermeende terroristen aan te passen. Jarenlang heeft de EU zonder enige vorm van proces of mogelijkheid voor beroep banktegoeden van burgers en organisaties bevroren. Het Europese Hof heeft inmiddels in een aantal gevallen geoordeeld dat plaatsing op de zwarte lijst onrechtmatig was. Ook de Filippijnse, in Nederland wonende voormalige commmunistenleider Sison, is door een beslissing van het Hof van de zwarte lijst gehaald. Het EP heeft zich nu, op voorstel van onder andere het Nederlandse PvdA-lid Emine Bozkurt, uitgesproken voor het toekennen van normale rechten van verdachten die op de lijst geplaats worden. En het EP wil ook betrokken worden bij het plaatsen van mensen en organisaties op de lijst. Tenslotte eist het EP bescherming van gegevens over personen en organisaties in de communicvatie met derde landen.
“Om de balans in stand te houden, moeten we systemen voor offensieve wapens ontwikkelen.”
Zet Putin in op een nieuwe wapenwedloop? De vraag is of de VS en Rusland dat aan kunnen, en of China uiteindelijk niet de lachende derde zal zijn.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Kunnen jullie mij het telefoonnummer geven van Spielberg of George Clooney voor mijn gouden WAUW idee? Ik denk echt dat ik een super idee heb. Zeer actueel, realistisch en beangstigend. Niet zijnde een natuurrampenfilm. Hoor ik van jullie?”
Helaas ontvangt de redactie van GeenCommentaar nooit zulke interessante post. Meer van dit soort lezerspost van Nu.nl kun je hier lezen. Uiteraard kunt U zoals altijd ook terecht bij de lezersreacties van de Telegraaf, onderaan een internetartikel, bijvoorbeeld over ProRail. Het geeft een interessant kijkje in de Nederlandse ziel anno 2009.
Het was sowieso het jaar van de Nederlandse ziel, want hierop werd naar verluid op 30 april 2009 een aanslag gepleegd. Als iemand nog dacht dat Nederlanders onschuldig een feestje konden vieren, dan probeerden we in elk geval met bloembakken de schijn op te houden. Bloemen houden van mensen! Anderen waren dit jaar weer op zoek naar de Nederlandse ziel, omdat we 400 jaar geleden in een bootje naar toenmalig Nieuw Amsterdam voeren.
Geen land dat op tien jaar zo’n mentaliteitsbocht maakte als Nederland? Of is de mening van Vrij Nederland’s mensendokter meer waar:
“Wat opborrelt in de mens moet snel naar buiten, daaraan moet lucht gegeven worden. In Nederland anno 2009 is de vrijheid gelokaliseerd in het maag- darmkanaal. Ach, misschien is het nooit anders geweest.”
Bij mijn waarschijnlijk laatste KSTn van dit jaar wil ik beginnen met allerlei tipgevers te bedanken. Aangezien ik niet fulltime de kamerstukken kan lezen, ben ik altijd zeer blij als iemand me attendeert op bijzondere stukken die ik anders gemist had.
Deze KSTn gaat ook over zo’n wet, al heb ik die te lang laten liggen waardoor het nu al in de Eerste Kamer is. Dat krijg je met overvolle inboxen.
De Wet op de veiligheidsregio’s is een begrijpelijke reactie op de tekortkomingen in de crisis- en rampenbestrijding. Coördinatie, afstemming en duidelijke commando-lijnen blijken vaak een probleem daarbij. De gekozen oplossing is dus om regio’s te maken, die toevallig overeenkomen met de politieregio’s, waarin een apart bestuur de gemeenten overruled in bijzondere gevallen.
Zo klinkt het nog goed, toch?
Maar toch zitten er twee negatieve aspecten aan het verhaal. Ten eerste wordt er een bestuurslaag met zekere macht en verantwoordelijkheid geplaatst tussen de gemeenten en de provincie/rijk. Daar waar iedereen roept dat Nederland teveel bestuurslagen heeft, voegen we er dus gewoon nog eentje toe.
Maar een nog belangrijker bezwaarpunt is het volledige gebrek aan democratische controle in de constructie.
Het bestuur van de veiligheidsregio’s bestaat namelijk uit alleen maar ongekozen bestuurders zoals burgemeesters, korpschefs en officieren van justitie. Nou zou dat misschien nog acceptabel zijn als het bestuur alleen actief was tijdens werkelijke crises of rampen. Echter, dit is de lijst van taken van een veiligheidsregio:
a. het inventariseren van risico’s van branden, rampen en crises;
b. het adviseren van het bevoegd gezag over risico’s van branden, rampen en crises in de bij of krachtens de wet aangewezen gevallen alsmede in de gevallen die in het beleidsplan zijn bepaald;
c. het adviseren van het college van burgemeester en wethouders op het terrein van brandpreventie;
d. de voorbereiding op de bestrijding van branden en zware ongevallen en het organiseren van de rampenbestrijding en de crisisbeheersing;
e. het instellen en in stand houden van een regionale brandweer;
f. het instellen en in stand houden van een organisatie, belast met het organiseren van de geneeskundige hulpverlening;
g. het voorzien in de meldkamerfunctie;
h. het aanschaffen en beheren van gemeenschappelijk materieel;
i. het inrichten en in stand houden van de informatievoorziening binnen de diensten van de veiligheidsregio en tussen deze diensten en de andere diensten en organisaties die betrokken zijn bij de onder d, e, f en g genoemde taken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Je mocht, móest bijna altijd citeren om in de politiek mee te mogen doen: Churchill, Drees, het Oude Testament, het Nieuwe Testament, Luns, Lou de Palingboer – hoe meer hoe beter. Maar wee, als je het daar niet zocht. Dan was je een Marxistisch-Leninistische citatenmachine. Ik heb, meen ik, als kamerlid eenmaal Lenin geciteerd, maar dat was genoeg voor een heel leven.” (Marcus Bakker, oud-oprichter van de CPN)
De gister overleden oud-CPN-leider Marcus Bakker citeerde in de Tweede Kamer dus maar één keer Lenin. Wie hij dan wel vaak citeerde? Geen idee. Het internet, dat grote digitale archief waarin alles te vinden is, zou uitkomst moeten bieden – maar helaas. Internet schiet tekort in Marcus Bakker-citaten. Op Wikipedia lezen we wel dat hij een goed debater was, dus zouden er toch ook goede citaten bekend moeten zijn.
Googelend vonden we er echter toch nog een paar. Onderstaande uitspraken kwamen uit de mond Marcus Bakker. Onbekend is echter waar en wanneer hij ze deed:
Uitspraak 1: “Hoe meer men schreeuwt, hoe minder goed men gehoord wordt.”
Uitspraak 2: “Het essiëntele van democratie is voor mij, dat het een antwoord is op een vraag die destijds al door een van de oude Romeinen is gesteld en luidt: Wie zal de bewakers bewaken?”
“I don’t feel good,” said Mee Hyun Koo. “It’s uncomfortable, scary.”
Hoe ver gaan we in het beveiligen van vluchten en vliegvelden? De mislukte aanslag op eerste kerstdag resulteert in een scala aan nieuwe veiligheidsmaatregelen. Zichtbaar en onzichtbaar. Uiteraard zullen de passagierslijsten nog weer beter onder de loep genomen worden en gaan de veiligheidsdiensten ‘intensiever’ samenwerken. Tevens wordt er meer gefouilleerd, mag er één stuk handbagage mee in de kist en mogen mensen vanaf een uur voor de landing niet meer van hun plek en mogen ze helemaal niets – niet eens een deken – meer op schoot hebben in die tijdspanne. Onder begeleiding naar het toilet, dat soort praktijken dus.
Het is een standaardreactie, de aangescherpte veiligheidsmaatregelen. Na 11 september volgde er een serie van maatregelen en na de shoebomber moeten passagiers zelfs hun schoenen uit doen als ze door de check gaan. Sommige maatregelen worden na een tijdje terug gedraaid, maar de meeste zijn nog steeds intact. Ze zullen ook niet snel verdwijnen, met om de zoveel tijd een mislukte aanslag. Het moet de veiligheid van passagiers, personeel, vliegtuig en mensen op de grond garanderen, maar het maakt een vlucht naar New York er niet prettiger op.
Daarom vind ik de vraag gerechtigd: hoe ver gaan we in de beveiliging? Mee Hyun Koo reageert hierboven namelijk niet op terrorisme, maar op de daaropvolgende maatregelen. Daar is ze bang voor en ik kan haar gelijk geven. Ik voel niet zozeer angst bij al die maatregelen, maar wel vernedering. En ongemak. Hinder. Als ik vlieg, maak ik me vele malen drukker om het fouilleren en de gegevens die overheden en instanties van me hebben, dan om een mogelijke aanslag. Sterker, dat laatste komt niet eens in me op.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het tweede deel in een serie van acht. Lees deel 1 hier.
Het is niet overdreven te zeggen dat kinderen ? en in hun spoor het hele gezin ? naakt staan voor het oog van hulpinstanties en overheid. Waarom kom ik tot die conclusie? Voor wie staat het kind naakt, wie loopt er dan te turen? Hoe doen ze dat? Wat gebeurt met die observaties? En belangrijker nog, is het naakte, zichtbare kind daadwerkelijk een beter geholpen en gelukkiger kind?
Ieder Kind Wint in de verwijsindex
Ontmoet Yasmine, een vrolijke mollige baby van acht maanden. Ze heeft korte zwarte krulletjes en met haar grote bruinen ogen kijkt ze nieuwsgierig de wereld in. Yasmine is onlangs geboren in Rotterdam. Ze is een van de 31.000 kinderen in de stad wier welzijn door twee of meer risicofactoren worden bedreigd. Ze woont in de achterbuurt Spangen. Haar moeder is net twintig geworden. Hoewel vader als postbode werkt en in principe genoeg verdient, oogt het huis volgens de kraamverpleegkundige armoedig. Ze weet niet dat de vader ook zijn ouders en jonge broer in Marokko onderhoudt. Yasmine behoort gelukkig niet tot de zesduizend ?Maasmeisjes? die Rotterdam volgens jeugdwethouder Leonard Geluk zou tellen: de meest problematische kinderen die aan meer dan drie risicofactoren bloot staan.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Rather than see a complete collapse in Copenhagen, in which nothing at all got done and would have been a huge backward step, at least we kind of held ground and there wasn’t too much backsliding from where we were.”
Obama houdt de moed erin: De milieutop in Kopenhagen heeft weinig bereikt, maar het had veel erger kunnen zijn.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Het kabinet heeft de WRR opdracht gegeven tot een diepgravend onderzoek, dat moet uitwijzen of de Nederlandse burger nog wel kan functioneren in een democratie. Het CDA, de PvdA en de CU maken zich zorgen over de cognitieve vermogens, historische kennis en morele vaardigheden van de gemiddelde burger. Premier Balkenende spreekt zelfs van een ‘gênante degeneratie’ en beweert dat Nederlanders over ‘deplorabele politieke vaardigheden’ beschikken.
Het onderzoek zal in kaart brengen hoe de Nederlandse burger de afgelopen decennia zijn verregaande staat van geestelijke ontbinding heeft bereikt. In de opdrachtformulering wordt echter niet uitgesloten dat de burger altijd al gespeend is geweest van basale vaardigheden voor een gezond democratisch proces, maar dat dit feit dankzij de komst van het internet pas echt voor iedereen zichtbaar is geworden. Volgens Jack de Vries, politiek strateeg van het CDA, is het publieke debat op het internet een duidelijk bewijs dat veel burgers slechts in staat zijn tot het produceren van ‘diarree op schrift’, in plaats van een afgewogen oordeel over hun politieke vertegenwoordigers. “Bij de meeste reacties op weblogs zijn spelling en grammatica dermate abominabel en worden de wetten van de logica zozeer aan de laars gelapt dat ze elke vorm van coherentie ontberen. En die types moeten dan naar de stembus. Daar mag best eens serieus naar worden gekeken,” aldus De Vries.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het eerste deel in een serie van acht.
Het is donker op het verlaten bospad, vlakbij het Twentse Holten. De maan hangt achter de wolken. Het heeft de hele dag gemiezerd. Een auto rijdt over de natte modderweg. Twee agenten nemen poolshoogte. Voorin zit Mario Bijleveer. Naast hem Sonja de Jong, zijn echtgenote. Op de achterbank zit de vier maanden oude Rowena ingesnoerd in haar kinderstoeltje. In de kofferbak ligt haar driejarige zus Savanna. Dood.
De feiten van Savanna’s leven zijn ronduit treurig. Sonja’s eerste twee kinderen zijn al uit huis geplaatst als Savanna op maart 2001 wordt geboren. Sonja behandelt haar dochter zoals ze vroeger door haar eigen moeder behandeld werd. Ze slaat. Sluit haar urenlang op in kleine kastjes. Zet haar onder de koude douche. En hongert haar bijna uit. Als Savanna een paar weken is, wordt ze voor vijf maanden uit huis geplaatst. Sonja krijgt een nieuwe kans. De mishandelingen gaan verder. Savanna groeit enorm geïsoleerd op. Geen vriendinnetjes. Geen peuterspeelzaal. Nauwelijks mensen over de vloer. Af en toe komt huisvriend Reffles langs. Die mishandelt Savanna ook.
Beluister de podcast hier, download hem op iTunes, of lees verder.
Download
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
