Papier taboe bij ICT-bedrijf Decos

Volledig papierloos werken? Het kan. ICT-bedrijf Decos doet het al een tijdje. Op het hoofdkantoor in Noordwijk is nauwelijks een snippertje papier meer te vinden. Geen blocnotes, geen kranten, geen servetten en geen dikke pakken vergaderstukken. Nee, zelfs geen toiletpapier. Het vegen van de bips gaat met een waterstraaltje en soort föhn, die alles weer netjes droog blaast. Ook alle papieren post gaat terug naar de afzender, met een keurige uitleg erbij. Overtreders worden bestraffend toegesproken. De regel is: je komt er één keer mee weg. De volgende keer dat je Decos bezoekt heb je geen papier meer bij je. Dat geldt voor iedereen. Voor medewerkers en klanten, maar ook voor bijvoorbeeld de Belastingdienst. Leveranciers die blijven volharden in het versturen van papieren rekeningen of offertes worden vervangen. Je hebt nu eenmaal principes of niet. Directeur Paul Veger loopt graag voorop als het om duurzaamheid en vernieuwing gaat. Papiervrij werken is leuk, maar Veger gaat graag nog een stapje verder. Zo werkt Decos aan een robot, die de klanten bij de voordeur ophaalt, koffie aanbiedt en de garderobe wijst. Hangen buiten elke vergaderzaal touchscreens waarmee medewerkers door het hele pand ruimtes kunnen reserveren. En is op een groot televisiescherm in de lobby de exacte positie van elke leaseauto van het bedrijf te zien. Big Brother? Nee, transparantie. Het zijn per slot van rekening bedrijfswagens.

Door: Foto: Terry Freedman (cc)

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.