De VVD en de dubbele paspoort affaire
, door
De VVD en de dubbele paspoort affaire
Dat wordt een leuk debat…
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Links moet Rutte-I meteen naar huis sturen
, door
Als Geert Wilders echt een vent is, dan dient hij volgende week een motie van wantrouwen in tegen de Staatssecretaris met twee paspoorten. Kersvers CDA-lid Marlies Veldhuijzen van Zanten, de nieuwe staatssecretaris van Volksgezondheid, blijkt namelijk naast de Nederlandse ook de Zweedse nationaliteit te hebben.
De dubbele nationaliteit van bewindslieden is ongewenst.
Dat zei de PVV-leider in 2007, toen hij daar een groot probleem van maakte bij de toenmalige staatssecretarissen Aboutaleb en Albayrak. Dat had volgens het Tweede Kamerlid niets te maken met de islamitische achtergrond van de PvdA-bewindspersonen.
Als de heer Aboutaleb een blonde kuif had gehad en een Zweeds paspoort, had ik nu precies hetzelfde gezegd.
Dat waren zijn letterlijke woorden. Wilders kreeg destijds geen enkele steun voor de motie van wantrouwen tegen de twee bewindslieden. Maar dat moet nu natuurlijk anders. Het wegsturen door het parlement van een kabinetslid is vaak voor een kabinet onaanvaardbaar. Aftreden van alle kabinetsleden is dan het gevolg. Er doet zich dus een unieke kans voor om vanuit de oppositie het hele kabinet van Rutte gelijk naar huis te sturen.
Het kan natuurlijk zijn dat Geert Wilders onvoldoende ruggegraat heeft om consequent te zijn. Een laffe motie met de vraag om het dubbele paspoort in te trekken zonder de lading van de motie van wantrouwen is meest waarschijnlijk. Maar als de PVV een strakke voorzet geeft voor een ‘golden goal’ van links – of beter gezegd ‘sudden death’ voor Rutte & Co., dan mag ik toch aannemen dat zij het doel niet zullen missen. Niks geen links dilemma, recht-door-het-midden de goal in!
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Goede en slechte reizigers
, door
Reizigers met een Europees paspoort mogen vanaf gisteren door de automatische controle op Schiphol en hoeven dus niet meer in de rij te wachten. Het werkt simpel. Je haalt je biometrische paspoort langs een scanner en staat een gelaatscan en een vingerafdruk af. Je gegevens worden langs een aantal zwarte lijsten gehaald en als alles in orde is, mag je door. Dit lijkt allemaal heel comfortabel, maar dat zal het voor velen niet zijn.
Een groot euvel is het onderscheid dat je gaat maken tussen verschillende reizigersstromen. Je creëert feitelijk twee soorten reizigers. Goede, gave, risicoarme en winstgevende reizigers. En slechte, gehavende, risicovolle en verliesgevende passanten.
Hoe makkelijk je door de poortjes komt, hangt namelijk van een aantal zaken af waar je zelf weinig invloed op hebt. Aan één factor kun je helemaal niets doen: de kwaliteit van je biometrische gegevens. Op zich lenen biometrische kenmerken zich prima voor dit soort controles (al moet je ze nooit, nooit, nooit in een centrale databank zetten – we leven verdomme toch niet in Iran?). Maar wat als je geen goede vingerafdruk kan afgeven – bijvoorbeeld vanwege ouderdom of omdat je zwaar lichamelijk werk verricht? Dan heb je al een probleem. Een gelaatscan kan lastig zijn als je een hoofddoek net even verkeerd draagt. Die mensen mogen dus meteen al naar de ‘secundaire screening’. Dikke pech. Maar hopen dat niet teveel beambten zijn wegbezuinigd.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
11 april 1944
, door
11 april 1944 om 15:00 uur werd door geallieerde bommenwerpers Huize Kleykamp in Den Haag gebombardeerd. Waarom? Omdat het verzet er om vroeg. In dat pand was namelijke het Centrale Bevolkingsregister gevestigd. Daar waren duplicaten van alle persoonsbewijzen (inclusief vingerafdruk) opgeslagen. Daarmee werden mensen vaak betrapt op het gebruik van valse persoonsbewijzen. Met alle gevolgen van dien.
De situatie in Nederland nu is natuurlijk niet vergelijkbaar met de situatie toen. Behalve dan dat we nu weer alle paspoorten van vingerafdrukken aan het voorzien zijn én deze vingerafdrukken centraal opslaan. Voor dat eerste is begrip, voor dat laatste niet. Want dat dient namelijk nauwelijks een doel en maakt misbruik wel mogelijk.
Een goed moment dus om weer even stil te staan bij de privacy.
Tegen de vingerafdrukken in de centrale opslag lopen nog diverse zaken. Ten eerste loopt er nog een rechtszaak bij het Hof van Europa. Ook PrivacyFirst is een rechtszaak gestart, deze tegen het ministerie. De student die een rechtszaak is begonnen, is in afwachting van de volgende stap. Meer mensen protesteren persoonlijk. En het Nieuwe Rijk haalde al 10.000 handtekeningen op.
In het aftapdossier is er een klein beetje positief nieuws. Ard Gerkens van de SP heeft namelijk een motie door de Tweede Kamer gekregen waarin staat dat de minister de aftapstatistieken van de AIVD en MIVD openbaar moet maken. Maar de minister zelf doet vervolgens weer moeilijk op een ander punt. Er was namelijk afgesproken dat mensen die (onterecht) afgetapt werden, na een paar jaar daarvan op de hoogte zouden worden gesteld. De AIVD blijkt echter niet in staat deze mensen te volgen (waar is het ironie-teken als je het nodig hebt) en kan niet aan haar verplichtingen voldoen. De minister wil daarom deze maatregel intrekken.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.