Miniquote: "Als de veiligheidsdiensten – of die nu Stasi, UB of Securitate heetten – een fractie van de mogelijkheden hadden die nu tot de beschikking van de Nederlandse staat staan, dan was er geen onafhankelijke vakbond Solidarnosc in Polen ontstaan, geen Fluwelen Revolutie in Tsjechoslowakije, geen demonstraties in Leipzig en geen val van de Berlijnse Muur. Dan zat iedereen allang in een gevangenis." Aldus Hanna Rennings-Kroze, die twintig jaar geleden van Polen naar Nederland gekomen is. Soms helpt het als iemand van buiten een stevig zegt waar het op staat.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Altijd fijn om af en toe eens een stellingname tegen te komen die in gaat tegen de heersende opvatting. De laatste jaren gaat veel aandacht uit naar al die grote mislukte of te duren ICT projecten van de overheid. Daar moet iets aan gebeuren. Helemaal niet, zegt Anthony Berglas, laat maar lekker mislukken. Dat houdt de groei van de overheid (lees bureaucratie) een beetje in toom. Nu kunt u natuurlijk het best het artikel zelf even lezen, maar voor de luie lezers onder u een korte samenvatting.
– Bureaucratische organisaties houden zichzelf in stand door zelfwerkverschaffing (Parkinson’s Law)
– Automatisering heeft niet tot minder bureaucraten geleid, maar wel tot meer en complexere uit te voeren regels en wetten
– Ieder gelukt automatiseringsproject zet deur open voor nog meer regeltjes zonder dat er minder mensen nodig zijn of de kosten omlaag gaan
Ergo, laat die projecten maar mislukken. Dat is beter voor de burger.
Maar moet je die projecten dan niet gewoon helemaal achterwege laten? Nee, dat is prima arbeidstherapie en werkverschaffing. Geeft ook de fijne illusie van nuttig bezig zijn.
Dit keer een stuk zonder duiding van mijn kant. Mede omdat ik het moeilijk vind hier een duidelijke uitspraak over te doen.
De Rekenkamer heeft een rapport opgesteld over de inzet van particuliere beveiliging binnen de overheid. Naast zaken als beveiliging van gebouwen doen ze ook aan transport gevangenen en uitgeprocedeerde asielzoekers.
Er zijn alleen al bij de ministeries zo’n 2000 fte (volle banen equivalent) ingezet en dat kost ongeveer €130 miljoen per jaar.
Rekenkamer geeft de volgende voordelen aan:
– Flexibiliteit
– Prikkel tot beter presteren
– Borging van de integriteit
– Concentratie op kerntaken
Rekenkamer geeft de volgende nadelen aan:
– Onduidelijke afbakening van beveiligingswerkzaamheden
– Diversiteit aan wettelijke regels en waarborgen voor kwaliteit en betrouwbaarheid voor publieke taakuitvoering
– Mogelijke schending van geweldsmonopolie en misbruik van publieke bevoegdheden
– Beperkt toezicht op uitvoering publieke beveiligingstaken
– Afhankelijkheid van specialistische kennis bij particuliere beveiligers
Extra element door mij aangedragen. Plaats deze ontwikkeling ook in de context van de oproep om al die externe adviseurs/consultants/werknemers op andere plaatsen uit de overheid te werken omdat ze zo duur zijn.
Shoot.
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
Mocht u uw ei kwijt willen bij de politiek naar aanleiding van bovenstaand stuk, gebruik dan de site van Mail de politiek.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Krap twee maanden geleden ging het nieuwe initiatief van de overheid van start om via internet bij bepaalde weten burgers te consulteren. Ik schreef toen dat het op zich een toe te juichen plan is, maar dat de uitwerking nog niet zo best was. Echter, dat moet ons er niet van weerhouden toch eens een keertje mee te praten. Wachten was echter op een wetsvoorstel waar ook iets mee te doen viel. Gelukkig komt er nu eentje voorbij die goed past binnen de onderwerpen die ik recent behandeld heb. Het gaat om de aanpassing van de wet op de bescherming persoonsgegevens. Dus over privacy.
Hetgeen gelijk opviel was de zin “Doel van de voorgestelde wijziging van het Vrijstellingsbesluit Wbp is het zoveel mogelijk vrijstellen van eenvoudige verwerkingen van persoonsgegevens van de verplichting om die verwerking aan te melden bij het College bescherming persoonsgegeven.”
En dat is ook de essentie van de aanpassingen. Hoewel dat gevaarlijk is in mijn ogen, is het ook begrijpelijk. Zo wil men groepen als gerechtsdeurwaarders en bureaus voor werving en selectie dezelfde vrijstelling geven als advocaten en notarissen. Maar ook websites en weblogs die meestal bijna vanzelf persoonsgegevens opslaan (ook dit weblog) hoeven dat dan niet meer te melden, tenzij ze er iets anders mee gaan doen natuurlijk.
Minister Cramer is het blijkbaar zat dat ‘milieuclubs’ de staat aanklagen, want ze gaat de regels voor hun subsidieverstrekking aanpassen. Vanaf nu zullen de milieu-organisaties geen vaste bedragen per jaar meer krijgen, maar per project worden gesubsidieerd.
De organisaties betwisten dat ze van overheidsgeld rechtszaken aanspannen, maar dat is natuurlijk moeilijk vol te houden. Door de overheidssubsidie komt er immers donateursgeld vrij dat dan vervolgens doodleuk gebruikt kan worden om diezelfde overheid aan te klagen. Het enige waar de organisaties voor moeten zorgen is dat het bedrag waarmee ze procederen niet groter wordt dan het bedrag dat ze aan particuliere donaties binnenhalen. De overheid bepaalt door deze subsidies dus indirect het budget voor procedures tegen zichzelf.
Het is vreemd dat je als milieuorganisatie bereid bent om de hand die je voedt te bijten, maar het lijkt erop dat het in Nederland de afgelopen decennia prima kon zonder dat het gevolgen had voor je budget het jaar erop. Het is dan ook logisch dat het is ontstaan. En dat wringt nogal in de Tweede Kamer. Zoals VVD-kamerlid Neppérus het omschreef: “Ik wens niet dat ons belastinggeld wordt besteed aan organisaties die democratisch genomen besluiten alsmaar blijven bestrijden.”
En daar heeft zij natuurlijk wel een punt. Maar aan de andere kant zegt Cramer ook dat de milieuorganisaties ‘het volste recht’ hebben om naar de rechter te stappen. Alleen of het doel – minder rechtszaken en procedures – van de nieuwe opzet gaat werken is de vraag. Immers, de uitgangssituatie is bijna dezelfde. Of de organisaties nou op projectbasis of op jaarbasis worden gefinancierd, ze hebben nog steeds een vast bedrag beschikbaar aan particuliere donaties, dat zij kunnen inzetten om te procederen tegen de overheid. Er is alleen de mogelijkheid beter te controleren of de gegeven subsidie niet wordt gebruikt om te procederen. Als de organisaties de waarheid spreken en zij alleen geld van particuliere donateurs gebruiken voor de procedures verandert er dus bijna niets en blijft de overheid de procedures indirect sponsoren.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
ERIK HEEFT NOG STEEDS VERTROUWEN IN DE OVERHEID
Deze post is vooral een kapstok voor een discussie. Gisteren presenteerde de Raad van State haar jaarverslag. En dan is het tegenwoordig traditie dat de baas van de Raad van State, in dit geval Tjeenk Willink, uithaalt naar de Staat, Overheid en Politiek. Het klopt niet en het is in gevaar en zo nog wat.
Ook dit jaar weer, nu met nog meer urgentie vanwege de crisis. Ook geeft hij aan dat de overheid door haar marktdenken de burger teveel als klant is gaan zien. En dat bleek dus niet te werken.
Leest u vooral zelf zijn stukje en de verslagen van de persconferentie.
Persoonlijk struikelde ik over deze zin van Tjeenk Willink:
“Een goed functionerende markt heeft, wil zij duurzaam zijn, het tegenwicht nodig van een krachtige staat. Een krachtige staat heeft, wil hij democratisch zijn, zelfbewuste burgers nodig en een krachtige burgersamenleving.”
Het eerste stuk ondersteun ik wel. Maar lees ik vervolgens, vrij vertaald, dat de burgers nodig zijn om een krachtige staat te maken. Daarbij is de Staat een gegeven en zijn de burgers instrumenten. En in mijn ogen is dat verkeerd om. De burgers zijn een gegeven en de Staat is een instrument. Doordat de Staat zichzelf als gegeven is gaan zien, verliest zij uit het oog dat zij er alleen maar is omdat de burgers vinden dat het een aardige manier is om de wereld om hun heen te ordenen. De Staat gaat daardoor steeds meer redeneren vanuit het zelfbehoud van de Staat i.p.v. de veranderende behoeften van burgers.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.