Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Embedded fotograaf ontslagen vanwege publiceren foto’s dode VS-mariniers
Op 26 juni jl. was embedded oorlogsfotograaf Zoriah Miller op patrouille in Fallujah met een eenheid mariniers toen er even verderop een zelfmoordaanslag plaats vond. Bij de explosie kwamen twintig Irakezen, twee tolken en drie Amerikaanse mariniers om het leven. De toegesnelde mariniers troffen een bloedbad aan: overal lagen afgerukte lichaamsdelen, er was paniek, een marinier moest kotsen van wat hij zag. Miller schoot zijn foto’s, de rest van de dag hebben de mariniers lichaamsdelen verzameld in plastic zakken en emmers.
Toen later de Naval Criminal Investigative Service (NCIS) arriveerde waren ze aangewezen op de foto’s van Miller. Nadat hij zijn foto’s voor hen had gekopieërd werd hem bevolen zijn geheugenkaart te wissen, hij weigerde maar ze drongen verder niet aan. Vervolgens zette Miller enkele foto’s op zijn eigen weblog, wel eerst na overleg met de betrokken mariniers, die keurden het goed.
Alleen in de legertop was men niet blij met Millers’ uploads en onderschriften. Op 1 juli kreeg Miller telefoon van een communicatie-officier, die hem beval de foto’s van zijn blog te verwijderen. Het zou in strijd zijn met zijn contract als embedded fotograaf, Miller vond van niet. Niet veel later kreeg Miller te horen dat zijn opdracht was beeïndigd en dat hij op het vliegtuig naar Bagdad werd gezet. Hij werd ontboden bij generaal-majoor John Kelly, de bevelhebber van de mariniers. Kelly liet Miller tweemaal tevergeefs wachten in de brandende zon, uiteindelijk vond de ontmoeting niet plaats maar ontving Miller wel zijn ontslagbrief. Ontslagen omdat “zijn gedetailleerde onderschriften bij de foto’s het risico alle Amerikaanse troepen in Irak zou hebben verhoogd”. Tot zover carrière van Zoriah Miller als embedded oorlogsfotograaf (?)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Quote van de Dag: De laan uit
[qvdd]
De directie moet zo snel mogelijk de laan uit worden gestuurd.
Charlie Aptroot laat duidelijk blijken wat hij van ProRail vindt. Maar zoals gewoonlijk steekt geen politicus zijn hand in eigen boezem in verband met het doodgeboren kindje ProRail.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Quote van de Dag: Hard to believe
[qvdd]
“Two things are hard to believe: I can get laid-off and that I’ll have to work to 65 to get a pension.”
Yannis Adamopoulos, Grieks beveiligingsmedewerker laat horen hoe erg hij de veranderingen in zijn land vindt als gevolg van de crisis. Met duizenden andere Grieken gaat hij de straat op om te protesteren. Spanje en Portugal zullen nog volgen de komende weken.
Quote du Jour | Ontslagen bij OMA
“Er lijkt zich een herbezinning voor te doen. De tijd van overdaad ligt achter ons. Men wil terug naar de basis. En dat is voor ons kantoor dat denkt als het onze helemaal niet slecht.” (Volkskrant)
Victor van der Chijs zakelijk directeur van OMA het architectenkantoor van Rem Koolhaas legt uit waarom hij 50 van zijn 300 medewerkers moet ontslaan. De economische crisis treft nu ook de architectenbureaus nu bouwprojecten worden afgelast door een gebrek aan krediet. Terwijl OMA twee weken terug nog vol trots een megaproject voor windenergie op de Noordzee presenteerde heeft de pessimistische tijdsgeest nu toch ook vat gekregen op het kantoor van de altijd zo onaantastbaar ogende Koolhaas(=God).