Quote van de Dag: No friend of the US

[qvdd] Wilders is no friend of the U.S.: he opposes Dutch military involvement in Afghanistan; he believes development assistance is money wasted; he opposes NATO missions outside 'allied' territory; he is against most EU initiatives; and, most troubling, he forments fear and hatred of immigrants. En weer een 'kabeltje' over Nederland. De Verenigde Staten zijn duidelijk niet erg blij met Wilders. Een andere interessante quote gaat over voormalig premier Balkenende: He has consistently and skillfully delivered cabinet support for U.S. policy objectives while balancing fragile parliamentary majorities.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Juiste vraag over Afghanistan

Wederom een gastbijdrage van historicus en freelance journalist Jip van Dort. Het stuk staat ook op zijn eigen site.

Amerikaanse soldaat in AfghanistanOnlangs werd via WikiLeaks veel duidelijk waarom Europa in Afghanistan vecht. Herman van Rompuy, de EU-president, vertelde de Amerikaanse ambassadeur in België eind 2009 dat ‘Europa (het) doet en er mee (zal) doorgaan uit respect voor de Verenigde Staten, niet uit respect voor Afghanistan.’ Hij voegde er nog aan toe dat ‘niemand (nog) gelooft in Afghanistan.’ Veel defaitistischer kan het niet worden.

Op basis van bovenstaande leak vraag ik mezelf af hoe zinvol mijn vorige bijdrage voor Sargasso eigenlijk is. Daarin ga ik in op de bepaald niet waterdichte Nederlandse motieven om een eventuele nieuwe missie naar Afghanistan te sturen. Wellicht schuilt er achteraf meer waarheid in een even cynische als kritische reactie op mijn artikel van Krekel. ‘Het gaat de Nederlandse regering helemaal niet om Afghanen of Afghanistan’, schrijft de Krekel, ‘het gaat er ons om ons bij de Verenigde Staten binnen te likken’. Van Rompuys opmerking is koren op de molen van dergelijke cynici.

De gelekte ontboezeming van de EU-president zou het politieke debat in Nederland moeten verleggen. Als Nederland en andere Europese landen alleen maar in Afghanistan vechten ‘uit respect voor de Verenigde Staten’, dan moet de discussie over een nieuwe Nederlandse missie over de Amerikaanse motieven gaan. Wie het Afghanistandebat een beetje volgt, valt meteen op dat het Nederlandse debat hier helemaal niet over gaat. Dat is vreemd, zacht gezegd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Minderheid Amerikanen vindt Obama te links

Obama in betere tijden (Foto: Flickr/transplanted mountaineer)

We hadden het er afgelopen weekend al over: de verkiezingsnederlaag van Obama bij de recente midterm elections betekende niet per definitie dat Amerikanen vonden dat zijn beleid te links was. Uit exit-polls bleek dat een fors deel van het electoraat juist vond dat zijn beleid niet links genoeg was.

Een nieuwe nationale poll van CNN lijkt die stelling te onderschrijven. Als je alleen naar de getallen bovenin kijkt, lijkt de poll slecht nieuws voor Obama: 48% vindt dat hij zijn werk goed doet, terwijl 50% vindt dat hij zijn werk niet goed doet. CNN vroeg echter ook waarom respondenten vonden dat hij zijn werk niet goed deed en dat levert een interessant resultaat op. Slechts 38% van de respondenten vindt dat hij te links is, terwijl 9% vindt dat hij het slecht doet, omdat hij niet links genoeg is.

Het is dus maar de vraag of Obama op zijn verkiezingsnederlaag moet reageren door op te schuiven naar rechts. Wellicht heeft hij een betere kans door juist harder op te treden tegen de Republikeinen, zodat het enthousiasme onder zijn teleurgestelde linkse kiezers toeneemt en ze in 2012 wel van de bank af komen om te stemmen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Is Obama te links voor de VS?

Obama in betere tijden (Foto: Flickr/transplanted mountaineer)

Obama heeft de afgelopen jaren de Amerikaanse overheid gigantisch uitgebreid, de Amerikanen allerlei ultralinkse plannen door de strot geduwd en heeft daar vorige week woensdag de rekening voor gepresenteerd gekregen, want ‘het Amerikaanse volk’ houdt niet van socialisme. Toch? Dat zou je in ieder geval denken als je sommige Nederlandse Fox News adepten moet geloven. Maar ook serieuzere media zien in de nederlaag voor de Democraten een afkeuring van het beleid van Obama.

Maar wat was dat beleid dan precies? En wat vinden mensen daar nu eigenlijk echt van? Gelukkig zijn er na verkiezingen ook exit polls. En daarin wordt niet alleen de vraag gesteld op wie iemand gestemd heeft, maar ook een berg extra vragen om te kijken waarom iemand gestemd heeft. Daarnaast wordt het land ook buiten verkiezingen helemaal suf gepeild en ook daar kan je aardige informatie uit halen.

Om te beginnen de vraag of Obama te links is voor de VS. Een groot deel van de Amerikanen, 46% maar liefst, is het daarmee eens. Duidelijk signaal, lijkt het. Totdat je dit getal eens naast de exit polls van de verkiezing van 2008 legt. Dan zie je dat op dat moment al 42% van de Amerikanen vond dat Obama te links was. Kortom, dat is maar een paar procent toegenomen. Dat kan uiteraard nog steeds stevige consequenties in een land waar een 7% gat bij een verkiezing een landslide betekent, maar om nou te zeggen dat grote groepen in hem de Messias zagen en nu afhaken door te links beleid is waarschijnlijk ook bezijden de waarheid. Sterker nog, in 2008 vond maar vier procent van de bevolking hem te conservatief en dat is nu opgelopen naar dertien procent. Die vonden het beleid dus niet links genoeg. Bovendien, 37% van de bevolking is het wel met hem eens. Kortom, 50% van de bevolking vindt de politieke plaatsbepaling van Obama prima, of juist niet links genoeg. Dus te links voor de VS? Nee.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Alleen herverkiezing stelt Obama’s politieke erfenis veilig

Obama in betere tijden (Foto: Flickr/transplanted mountaineer)

Obama’s belangrijkste hervormingen lopen gevaar. Om ze te kunnen behouden is zijn herverkiezing in 2012 niet alleen wenselijk, het is noodzakelijk. Wanneer Obama herkozen wordt, wint hij de sterkst mogelijke bondgenoot voor zijn hervormingsagenda en dus zijn politieke erfenis: tijd.

Met de herovering van het Huis van Afgevaardigden door de Republikeinen, en een Democratische senaatsfactie die verdeeld is tussen liberalen en nerveuze ‘blue dogs‘ (gematigd conservatieve Democraten), ziet Barack Obama zich plotseling geconfronteerd met een vijandig congres. De Republikeinen zullen de anti-Obama trom blijven roeren, al was het maar om de verdeeldheid in eigen gelederen te verdoezelen. Deze strategie zullen zij ongetwijfeld tot aan de volgende presidentiële verkiezingen blijven volgen. Het Republikeinse idee van ‘compromissen sluiten’ is een volledige en onvoorwaardelijke overgave door hun Democratische tegenstanders, wat neerkomt op het helpen terugdraaien van alle hervormingen van Obama.

En dat kunnen ze gevoegelijk vergeten.

En dus zijn de loopgraven weer gegraven. Als een logisch gevolg van de onvermijdelijke woordenstrijd die gaat uitbreken tussen de twee huizen, zal de campagne van de Republikeinen in 2012 waarschijnlijk slechts bestaan uit drie woorden: herroepen, herroepen en nog eens herroepen!

Maar dat is niet slechts campagneretoriek. De Republikeinen willen Obama’s hervormingen écht terugdraaien, en niet alleen maar wat water bij de wijn doen. Als president kan en zal Obama alle voorstellen vetoën die zijn hervormingen ongedaan proberen te maken. Maar om zijn hervormingen wortel te laten schieten in de Amerikaanse samenleving, moet Obama zijn vetorecht zeker tot 2016 blijven inzetten. Tegen die tijd zullen de Amerikanen de positieve effecten ervan hebben gemerkt en zal het terugdraaien ervan waarschijnlijk erg moeilijk en impopulair worden. Tijd speelt hier de Republikeinen niet in de kaart.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Verlies midterms blessing in disguise voor Obama

SaillantLOGOVerlies in de midterms wordt de redding van Obama en zijn herverkiezing.

Obama heeft het zwaar als president. Voor links en liberal in de Verenigde Staten is de teleurstelling groot dat zijn “Hope and Change” nog niet heeft opgeleverd wat zij hoopten. Voorlopig hebben velen van hen het gevoel dat Yes we can is omgeslagen in M’kay, I’ll try. Vooral de maar voortdurende oorlog is Afghanistan, inclusief een uitbreiding van de troepenmacht, is een doorn in het oog van linkse Amerikanen.

Voor rechts in de V.S. is alles wat Obama doet natuurlijk een aanleiding om te roepen dat hij een extreemlinkse engerd is. De Republikeinen hebben vanaf dag één alles wat ze maar konden dwarsbomen, gedwarsboomd. Vaak gepaard gaand met bizarre en extreme retoriek, zeker sinds de opkomst van Theefeestgangers. Retoriek die weinig met de realiteit te maken heeft en alles met angst. Obama is nog steeds populairder dan Reagan in 1982 of George H. Bush in 1992, waarbij zeker de tweede het slachtoffer was van een veel mildere economische teruggang.

De Republikeinen hebben deze midterms tot een soort referendum gemaakt met zoals Clinton zei het volgende thema: “let’s make this a referendum on everything that’s bothering you about life right now”. De onvrede is groot, maar gaat feitelijk niet over Obama of zijn beleid, maar over de zwaarste economische crisis sinds de jaren 30. Niet geheel verassend verloren Franklin D. Roosevelt en de Democraten bij de midterms in november 1938 ook extreem: 6 zetels in de senaat en 73 in het congres. FDR werd twee jaar later wel met 55%(!) van de stemmen herkozen.

Quote du Jour | Divided we stand…

“Divisions that are fueled and deepened by unprecedented, uncompromising rancor and hostility — some call it hate — between Americans of different political and social persuasions, against certain immigrants, against Muslims, against those of a different sexual orientation and even against the president of these “United” States. Uncompromising attitudes that have rendered our nation, our government, our society virtually dysfunctional” (publicist Dorian de Wind in The Huffington Post)

Negen jaar na 9/11 valt in de Amerikaanse samenleving weinig eenheid meer te bespeuren. Het land is diep verdeeld geraakt over van alles en nog wat. Wordt er niet van mening verschild over de regering, de president of de vrouw van de president, dan wel over homohuwelijken, internetbelasting, diepzeeboren, illegalen, een Arabische Miss USA of Israël. Ook over de bouw van een moskee bij Ground Zero bestaat grote verdeeldheid. Zowaar onder nabestaanden van slachtoffers van 9/11 zijn de meningen over het onderwerp verdeeld.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Pleidooi voor jonge homo’s: Hou vol!

Meer dan duizend video’s op het kanaal ‘It gets better’ moedigen jonge homo’s aan te leven. Dit naar aanleiding van een groot aantal zelfmoorden in korte tijd, als gevolg van pesten. Vorige week heb ik de video van Google genoemd als voorbeeld, maar de volgende mag je zeker ook niet missen. Eerst de groeikern van het project, de video van het stel Dan en Terry uit Seattle. Dan het aangrijpende pleidooi van raadslid Joel Burns uit Fort Worth, Texas, waarbij ik het zelf niet droog wist te houden. Tenslotte de minst interessante van de drie maar wel de meest prominente: president Obama.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende