Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Partij vd Dieren, ook een parlementair succes?
De partij voor de dieren houdt netjes al haar kamervragen en moties bij in een archief op de website. Die gaan voornamelijk over dieren, waarmee duidelijk wordt dat ze toch de one-issue partij is geworden die volgens sommigen daarom niet in de tweede kamer thuis zou horen. Er worden wel wat vragen gesteld met een ander thema, bijvoorbeeld over uranium, openbaar vervoer en Europa maar de klok slaat vrijwel altijd diervriendelijkheid. Niet dat ik dat erg vind, daarvoor is de partij immers op het pluche geholpen.
Wat ik wel betwijfel is of de PvdD inhoudelijk nuttig bezig is. Uiteraard heeft ze dierenwelzijn op de agenda gezet, daarvoor hulde. Maar is ze ook in staat om concreet nieuwe initiatieven bij te dragen die overgenomen worden door de regering? Daarom heb ik een kort onderzoekje gedaan naar kamervragen en moties waaruit blijkt dat ze daartoe wel degelijk in staat is. In het afgelopen half jaar diende de partij in totaal 27 moties in. Daarvan zijn er nog 11 in behandeling, 7 zijn er aangenomen en 9 zijn er verworpen via stemming in de tweede kamer. Dankzij de partij voor de dieren wordt dierenwelzijn meegenomen in het Maatschappelijk Verantwoord ondernemen beleid van de regering, worden proeven met ongewervelde dieren geïnventariseerd en de cijfers openbaar gemaakt, worden de jaarverslagen van dierexperimentcommissies openbaar gemaakt, worden de doelen van dierproeven met primaten en alternatieve onderzoeken in kaart gebracht, wordt er onderzoek gedaan naar betere etikettering voor de herkomst van eieren, wordt er meer prioriteit gegeven aan dierwelzijnscontrole in de veesector en wordt de verrijkte kooi uit het legkippenbesluit gehaald.
Kapitein Watson spreekt
I’m not a big fan of large environmental organizations. As a co-founder of Greenpeace, I feel like Dr. Frankenstein having helped to create that big green feel-good machine.
Het groene magazine E, stelde 10 vragen aan kapitein Paul Watson, oprichter en president van Sea Shepherd Conservation Society: de omstreden organisatie die walvisvaarders achtervolgt en ramt. Watson is wars van grote natuur- en milieuorganisaties die volgens hem zich verliezen in ‘bureaucratic environmentalism’. Begin dit jaar kwam Sea Shepherd nog in het nieuws toen ze een Japanse walvisvaarder het ijs in beukte. Na het lezen van het korte interview blijft de vraag hangen wat de juiste koers is voor het redden van deze planeet (gesteld dat u ook van mening bent dat ze gered moet worden): diplomatiek het systeem van binnenuit ombuigen of volle kracht vooruit op ramkoers?
[Wie de eerste ‘Volkert’ alias ‘Groene Godwin’ maakt ontvangt geen 20.000 euro bij Start]
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Foto des Tages – Monster Pig
Vergeet Bokito, hier is Monster Pig…

Amerikaans joch velt monstrueus (ver)wild(erd) zwijn met pistool:
Boy Bags Wild Hog Bigger Than ‘Hogzilla’ (Breitbart.com)
Fraaie Vlinder Vergadering
