Huisarrest Suu Kyi verlengd – China bedankt!
“Verbijsterd” is minister Maxime Verhagen over de veroordeling van Aung San Suu Kyi. De Birmaanse vrijheidsstrijdster kreeg vandaag drie jaar huisarrest van een poppekastrechtbank omdat een gestoorde Amerikaan naar haar huis zwom.
Verhagen pleit nu voor aanvullende en gerichte sancties tegen het militaire regime. Maar of dat gaat helpen is de vraag. Birma zucht al een decennium onder een boycot van westerse landen, maar die wordt voortdurend ondermijnd door de grootste handelspartner van generaal Than Shwe, China. Peking investeert enorm in Birma. In het grotendeels vervallen Rangoon worden hotels en kantoren opgetrokken door Chinese bedrijven en China is bijna de enige afnemer van exportproducten.
Voor zover die er nog zijn. Vergeleken met buurlanden India en Thailand is Birma enorm achtergebleven. Auto’s rijden er nauwelijks en zelfs in Rangoon is elektriciteit een artikel voor de rijken. De effecten van de boycot is duidelijk: er is een tekort aan medicijnen, voedingsmiddelen en eigenlijk alles dat geimporteerd moet worden. Behalve aan Chinezen dan. Om succesvol te boycotten, moet China dus wel meedoen. Maar we weten allemaal dat die hoop ijdel is.
Het is daarom de vraag of een boycot wel een oplossing is. De boycot houdt de bevolking hongerig en mak, terwijl de weerstand tegen het regime groot is. Is de bevolking van Birma niet veel meer gebaat bij westerse investeringen, zodat er een middenklasse kan ontstaan?
Of kiezen we voor de Irak-route? Een paar kannoneerboten de Irrawaddy op en een paar welgemikte bommen op de villa’s en paleizen van de junta?




