Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Zandolie naar de zee pompen
Deze week kon u op energie.vpro.nl lezen dat Shell voornemens is om haar halve dochteronderneming Shell Canada weer helemaal te besturen. Niet in de laatste plaats vanwege de enorme hoeveelheden Canadese teerzanden. Teerzanden die zoveel olie zouden bevatten dat we nog decennialang met 12 miljard mensen in suv’s kunnen blijven rijden (vrije interpretatie van bovengetekende). Om olie uit teerzanden te winnen moet je eerst het gehele landschap afgraven en vervolgens d.m.v. verhitting de olie eruit pesten. Maar in het geval van de Canadese teerzanden ben je er dan nog niet. Die bevinden zich immers in Alberta (kaart) een stuk landinwaarts. Er moet dus een 1200 kilometer lange pijpleiding komen, helemaal naar de Westkust, naar het plaatsje Kitimat (kaart) om precies te zijn. Vervolgens zullen olietankers door een fjord naar binnen varen om de olie op te halen in een nog te bouwen terminal. In Kitimat en langs het geplande tracé van de pijpleiding zijn ze not amused.
In Canada geldt al 34 jaar een verbod op onderzoek naar olie en gas aan de kust van de provincie British Colombia. Milieugroeperingen en de First Nations – de inheemse indianenbevolking – zeggen dat het verbod ook geldt voor olietransport terwijl de overheid en oliegroeperingen die bewering in twijfel trekken (IPS). Verwacht wordt dat Kitimat 13 olietankers per maand te verwerken krijgt die olie voor Californië, India en China zullen ophalen. Gateway’s monthly marine traffic schedule includes up to seven VLCCs or Very Large Crude Carriers, each one 343 metres, or more than three football fields long, and 58 metres wide, plus six Suezmax vessels built narrower and shorter to fit through the Suez Canal. (Dogwood Initiative). Als alles goed gaat met die tankers is er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht en na de ramp met de Exxon Valdez is er natuurlijk nooit meer een kapitein dronken achter het roer gekropen…
UNEP: weer meer ‘ocean dead zones’
Chesapeake Bay (VS), de Baltische Zee, het Kattegat, de Zwarte Zee, enkele Scandinavische fjorden en het noordelijke deel van de Adriatische Zee zijn het al jaren. Maar nu ook de Fosu Lagoon in Ghana, Mersey Estuary (UK) en de Baai van Montevideo (Uruguay). De lijst met mariene ‘dead zones’ groeit gestaag aldus de UNEP: de milieutak van de VN.
Bij de publicatie van het rapport State of the Marine Environment (UNEP) afgelopen week, werd bekend dat in twee jaar tijd het aantal gebieden in zee waar het zuurstofgehalte zo laag is dat er geen leven meer mogelijk is van 149 naar 200 is gestegen. Het kan natuurlijk zo zijn dat er nu gewoon grondiger onderzoek is gedaan en dat er dus meer ‘ocean dead zones’ werden ontdekt, maar UNEP signaleert wel degelijk een trend. Fertilizers, sewage, fossil fuel burning and other pollutants have led to a doubling in the number of oxygen-deficient coastal areas every decade since the 1960s. (Reuters). Doordat rivieren en riolen steeds meer nitraten en fosfaten in zee brengen neemt de algenbloei toe, deze algen onttrekken vervolgens zuurstof aan het water. In sommige gevallen zoals bij fosfaten uit wasmiddelen zijn in de Westerse wereld al successen geboekt om de lozing van nutriënten omlaag te brengen. Maar de UNEP verwacht dat tot 2030 de lozing van nitraat in de zeeën nog met 14% zal toenemen (unep.org). [Bonuslink: The Gulf of Mexico Dead Zone ]
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Pudding Tarzan basht milieubeweging
Die arme Mark Rutte: onder het oog van een dozijn journalisten gaf de Stemwijzer hem het advies op D66 te stemmen (Elsevier). Quelle horreur voor deze VVD-lijsttrekker die nog steeds de hete zwaveldampen van zijn rivale Rita Verdonk in zijn nek voelt. Een dergelijk klinkend bewijs dat hij inderdaad veel socialer is ingesteld dan minstens de helft van de VVD kwam hem niet goed uit. Op het moment zelf gaf hij dan ook maar snel de techniek de schuld: het was een computerstoring, ja ja…
Tom Poes verzin een list !
Iedereen herrinnert zich wel dat ene jongentje in de klas dat beschouwd werd als een watje, bangerik of Pudding Tarzan. De Stemwijzer maakte Mark Rutte in een klap onbetwist de Pudding Tarzan van de rechtse VVD. En wat doen watjes die er toch maar al te graag bij willen horen: die vertillen zich aan een stoere actie. Nadat de stoere jongens het schoolraam met eieren hebben bekogeld pakt Pudding Tarzan een steen en keilt die door het raam, net op het moment dat de hoofdonderwijzer achter hem staat…
Van dat risico moet Mark Rutte zich terdege bewust zijn geweest. Hij had na het Stemwijzer debacle een stoere actie nodig, maar eentje zonder enig risico want het is immers verkiezingstijd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Quote du Jour: No more fish
“Wat we benadrukken is dat de voorraden eindig zijn; wij zijn al door een derde heen en we zullen ook door de rest heen gaan”
Over 50 jaar zal er bijna geen vis meer zijn, zo stellen onderzoekers. De vraag zal zijn of we er wat aan zullen gaan doen of rustig het einde afwachten. Inmiddels is helaas wel gebleken dat het uitsterven van diersoorten geen issue meer is waar we als soort van wakker liggen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Ik rij 90
Half the oxygen we breathe comes from our oceans