Nabil [Kareem Amer], wearing a gray T-shirt and sitting in the defendants pen, gave no reaction and his face remained still as the verdict was read. He made no comment to reporters as he was immediate led outside to a prison truck. Seconds after he was loaded into the truck and the door closed, an Associated Press reporter heard the sound of a slap from inside the vehicle and a shriek of pain from Nabil. (Free Kareem) De Egyptische weblogger Kareem gaat vier jaar de cel in, drie jaar vanwege het beledigen van de islam en één jaar vanwege het beledigen van president Mubarak. De schijndemocratie Egypte laat deze week haar ware gezicht zien. In de engelstalige Arabische blogosfeer is men furieus, terwijl er op blogs in het arabisch ook instemmende geluiden zouden zijn te horen? Islam mag je immers niet beledigen. Wereldwijd zijn er kleine rallies tegen de veroordeling geweest, op de website Free Kareem zijn foto's te zien van rallies in New York, Stockholm, Londen en Bahrein. De egyptische blogger Sandmonkey heeft het verhaal op BBC World kunnen vertellen. Mubarak: the world is watching you. Alleen internationale druk kan de Egyptische overheid overhalen om dit dwaze vonnis te herzien. Maxime Verhagen wat is uw eerste actiepunt als minister van Buitenlandse Zaken?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Blair is not leaving Basra because the British mission has been accomplished. He is leaving because he has concluded that it cannot be, and that if he tries any further it will completely sink the Labor Party, perhaps for decades to come”. (Juan Cole)
Juan Cole somt kort de puinhoop op in het gebied waar de Britse soldaten nu nog zitten. Sjiitische milities vechten om de ‘oliesmokkel-rechten’, terwijl het Britse consulaat is verhuisd naar het vliegveld: de enige plek die de Britten nog enigzins onder controle hebben. Als straks ook de Amerikanen het land verlaten is Irak allang een uitgestrekt moeras van sektarisch geweld. De sjiieten lijken het land met grof geweld naar hun hand te zetten en zelfs de Iraakse premier die er voor alle Irakezen zou moeten zijn handelt volgens etnische lijnen. Het schokkende verhaal van de verkrachting van de soennitsche Sabrine Al-Janabi deze week is hiervoor exemplarisch.
De soennitische Sabrine werd in haar huis overvallen door Iraakse veiligheidstroepen, ze beschuldigden haar te koken voor opstandelingen. Op het politiebureau werd ze onderworpen aan een groepsverkrachting. Afgelopen maandag vertelde ze op Al-Jazeera haar verhaal: The second one came and raped me. The third one also raped me. [Pause- sobbing] I begged them and cried, and one of them covered my mouth (Baghdad Burning). De sjiitische premier van Irak: Al-Maliki beloofde een onderzoek in te stellen, maar binnen enkele uren trok hij dit weer in, hij ontsloeg de soennitische leider die had opgeroepen Sabrine in Europa een medische behandeling te geven en noemde de verkrachte vrouw een leugenaar. Ondanks een verklaring van een verpleegster dat Sabrine wel degelijk was verkracht laat Al-Maliki de agenten nu onderscheiden. In essence, the Shiite prime minister is shielding Shiite police commandos from being charged with a crime against a Sunni Arab woman. (Juan Cole)
Afgelopen weekend kwam de VS met informatie naar buiten over de mogelijke steun van Iran aan Iraakse “opstandelingen”. Over de gelijkenis met het tromgeroffel in de aanloop van de invasie van Irak hebben we al eerder bericht.
Het waarheidsgehalte van het gepresenteerde bewijs was onderwerp van discussie. Bijvoorbeeld doordat de munitie voorzien was van letters uit het latijnse alfabet. Kwamen de wapens dus wel uit Iran?
Nieuwsgierig als ik ben, ging ik op onderzoek uit. Als eerste kwam een, inmiddels weer ingetrokken, aanwijzing van een andere onderzoeker naar boven. Een van de gepresenteerde wapens betrof een 81mm mortier en die zou helemaal niet uit Iran komen omdat Iran dit überhaupt niet produceert. Pakistan was volgens hem het aangewezen land. Het gegeven voorbeeld leek over overtuigend op hetgeen de Amerikanen afgelopen zondag presenteerden.
Pakistaanse 81mm mortier granaat (rechts):
Maar enig speurwerk (mijnerzijds) leverde als resultaat op dat Iran wel degelijk 81mm mortiergranaten heeft.
Bovendien staat op de bijbehorende hulzen die de Amerikanen toonden een onsteker vermeld, “az-111”, die ook door Iran wordt gemaakt (pagina 60). Sterker nog, met dit typenummer slechts aan Iran te koppelen.
Diezelfde vergissing is mogelijk bij de getoonde RPG (Rocket Propelled Grenade).
De Pakistaanse versie:
De door de Amerikanen getoonde versie:
Maar hierbij is het heel aannemelijk dat Iran ze produceert. Er zijn namelijk meer dan veertig landen die dit type wapen, RPG-7, produceren. Het is een oud Russisch model dat reeds uit 1962 stamt en zeer eenvoudig te maken is. Opstandelingen in verschillende landen gebruiken hem.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“I can’t think that it would be right to take military action against Iran . . . What is important is to pursue the political, diplomatic channel. I think it is the only way that we are going to get a sensible solution to the Iranian issue.”
Tony Blair spreekt zich duidelijk uit tegen militaire actie tegen Iran. Hij laat blijken in elk geval wat te hebben geleerd van de Irak situatie, iets wat je van Bush nou niet echt kunt zeggen. De keuze tussen Iran met kernwapens en de VS die op eigen houtje een aanval op een ander land uitvoeren is eigenlijk een onmogelijke. Of toch niet?
Dit is een gastbijdrage van Thomas Erdbrink, correspondent voor NRC Handelsblad en blogger op Onze Man in Teheran. Zijn inbreng vanuit Iran zelf past geheel in de discussies alhier over de recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten.
Telefoon in mijn werkkamer in Teheran. Aan de lijn een medewerker van een Nederlandse publieke radiozender, dat komt niet zo vaak meer voor tegenwoordig.
“Wij willen morgen een gesprekje over Iran. Over de eventuele Amerikaanse inval. Zijn de Iraniers bang voor oorlog?”, vraagt hij.
Ik zeg dat veel mensen niet weten wat hun wellicht te wachten staat. En dat er niet veel te merken is van spanning hier in Iran op de grond.
Ingehouden teleurstelling aan de andere kant van de lijn. “Ik bel je nog”, zegt de redacteur. Een paar minuten later volgt het antwoord. “Helaas, dit voegt toch te weinig toe aan ons item.” Journospeak voor: “zo hadden we het niet bedacht op de redactievergadering.” Mij lijkt het juist veel interessanter dat de Iraniers zo onwetend zijn over het zwaard van Damocles boven hun hoofd. Immers, mochten ze straks worden verrast door een aanval, wat zal dan hun reactie zijn?
Maar ik mag niet klagen, de redacteuren van het radioprogramma behoren tot de weinigen die me af en toe nog bellen in Teheran. Verder is er niet veel interesse voor een geluid uit Iran bij de Nederlandse gevestigde media, op NRC Handelsblad na.
Het verhaal ‘vanuit’ Iran is dan ook vaak een stuk minder spectaculair dan het verhaal ‘over’ Iran. Zelfs in dit gekke ayatollahland blijkt alles net zo complex te zijn als in de rest van de wereld. Saai, maar wel realistischer dan alle horrorverhalen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Gesignaleerd op het Binnenhof: eenzame meerderheid van Nederland met een protestbord…
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.