In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een stuk van Arend Jan Boekestijn. Hij zit voor de VVD in de Tweede Kamer als defensie woordvoerder. Op het eerste gezicht lijkt de situatie in Uruzgan vrij overzichtelijk. Op verzoek van de VN en de regering Karzai proberen onze soldaten de taliban te bestrijden zodat het land na drie decennia van oorlogvoering eindelijk opgebouwd kan worden. Dat is geen eenvoudige opgave maar er is geen alternatief: niets doen zal de taliban aan de macht helpen en in haar voetspoor de trainingskampen van Al Qaida. En dan begint de ellende weer opnieuw. Helaas probeert niet alleen de taliban het bereiken van deze nobele doelstelling te voorkomen. Sterker nog, de taliban kan gerust zijn eigen propaganda-afdeling opheffen want er zijn krachten in het Westen werkzaam die nog veel effectiever opereren dan zijzelf. Het betreft hier overigens geen bewuste politiek. Die Westerse krachten begrijpen namelijk niet, of willen niet begrijpen, dat de strategie van de taliban er voornamelijk op is gericht om de politieke wil in het Westen ten faveure van de missie in Afghanistan te breken. De vrienden van de taliban in het Westen, de 21ste eeuwse variant van Lenin’s nuttige idioten, zijn dus niet zozeer slecht maar oliedom en dat is, zoals bekend, nog veel erger. Slechtheid is immers een vast bestanddeel van het menselijk tekort maar domheid is, misschien niet bij iedereen, vermijdbaar. De misère is allemaal begonnen met een eenzijdige interpretatie van de artikel 100 brief van het vorige kabinet van december 2005. Deze brief is een gevolg van artikel 100 van de grondwet die de regering voorschrijft de Kamer informatie te verschaffen voordat de krijgsmacht wordt ingezet voor vredesmissies. Die brief was opvallend eerlijk. Het vorige kabinet informeerde de kamer dat de missie bijzonder lastig en gevaarlijk zou worden. Zo kon men lezen dat de opbouw misschien wel zou mislukken en dat er ongetwijfeld slachtoffers zouden vallen. En men kon ook lezen dat er naast opbouw wel degelijk gevochten zou gaan worden. Zonder veiligheid immers geen opbouw. Zelden werd in ons land een missie realistischer afgeschilderd dan in de winter van 2005.
Het gaat nog steeds niet goed in Irak. De Sunni’s verlaten de regering, het resultaat van de “surge” is nog twijfelachtig en de infrastructuur is nog steeds een puinhoop. Voor dat laatste spreekt een plaatje meer dan duizend woorden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De executive order vs De berichtgeving: welke conclusie trekt u?
Aangenaam, ik ben de Killer Das. Losgelaten door de Britse troepen in Basra om zoveel mogelijk Irakese burgers te terroriseren. Ik moord en plunder en ben praktisch onoverwinnelijk. Zelfs Al-Jazeera neemt mij serieus en alle complottheoretici willen met me dansen. Of ben toch maar gewoon een Komkommer Das…?