En de boer hij protesteerde voort

Voor zover er nog iets van over was, is het idyllische beeld van de boer die op zijn pittoreske hoeve de plantjes en diertjes verzorgt voorgoed verdwenen. De boer als godvrezende natuurmens werd industriële agrariër, de wereldvreemde ‘boer die voortploegt’ treedt naar buiten. De boerenprotesten van de laatste maanden zijn, zelfs tot op bepaalde details, beslist geen noviteit. En als de geschiedenis zich herhaalt, zal het boerenprotest van de afgelopen week ook niet het laatste zijn. Een overzicht van boeren die buiten het maaiveld treden.

Door: Foto: Ole Husby (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Boer Zoekt Commentaar, zonder romantiek

Boer Zoekt Vrouw (Foto: Flickr/paral_lax)

Je leeft maar één keer, zeg ik altijd.

Aldus Johannes, één van de tien speed dates van boerin Annemarie in de uitzending van Boer Zoekt Vrouw van afgelopen zondag. Filosofische gedachten passen natuurlijk prima bij de KRO, maar een boeren-Plato in de dop, wie had dat gedacht? Een boer met duidelijk minder platonische gedachten bleek boer Marcel. De Limburger leek bij het daten overal zaadvragende ogen te zien, gezien zijn obsessie met het krijgen van kinderen. Ook de in Duitsland wonende boer Richard deed met zijn geile praat weinig om het boerenimago op te vijzelen. De spanning tussen het zijn van een dating-programma en een langgerekte reclame voor de Nederlandse boeren kwam weer eens opborrelen. Behalve kinderen en seks, zijn er echter nog genoeg andere boerenzaken waar nauwelijks over gesproken wordt in Boer Zoekt Vrouw. Bijvoorbeeld, het gebrek aan romantiek in een boerenleven. En dan bedoel ik niet in bed.

Voormalig minister van Landbouw Veerman begreep heel goed waar Boer Zoekt Vrouw de boeren in Nederland mee helpt.

Bij het ministerie en LNV doen we er veel aan om die verbinding tussen voeding, natuur, platteland en landbouw te laten zien. Maar wie luistert er tegenwoordig nou naar een minister? Tegen de resultaten van een programma als Boer zoekt Vrouw kan ik niet op. Vorig jaar steeg de populariteit van boeren in onze samenleving. En dat was vooral te danken aan deze serie.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.