Willemstreepjealexander

Willem-Alexander. Hij was jong toen ik jong was. Hij studeerde in Leiden. Wij, zijn generatiegenoten uit de culturele onderbuik van Amsterdam, vonden hem zo'n typische corpsbal. Hij datete met Emily Bremers, ook zo'n kleurloze corpsbal, getver. Je praatte er niet over. Hij was te min. Hij was dommig en dikkig, met zo'n fletse aardappelgezicht. We schaamden ons voor hem. Beatrix, iedereen was hartstikke links dus tegen haar en wat ze voorstelde, maar ons schámen voor haar? Never. Ze was een dijk van een koningin. Daar kon je mee voor de dag komen. Hoe kon zo'n briljante persoonlijkheid zo'n debielig zoontje hebben geworpen? Lijken op zijn pa deed hij evenmin, die goeie ouwe Claus – God hebbe zijn ziel. Ook niet op zijn oma, die alomgeliefde Juul, of, Allah oeh ekber, zijn opa, die de boel aan alle kanten magistraal had weten te fletsen flessen.

Foto: Rob van Hilten (cc)

Koningin m/v

COLUMN - Afwezig in elk debat over de monarchie is dat wij al generaties lang vorstinnen hebben. Een koningin is niet hetzelfde als een koning.

Van Emma tot aan Juliana waren de dames tevreden met een ceremoniële status: ze dienden als nationaal ornament, en hebben zelden meer gedaan dan een occulte seance beleggen of het volk soms moed inspreken.

Beatrix was de eerste vorstin die zich daadwerkelijk met het landsbestuur bemoeide. Ze las haar stukken, wilde op de hoogte worden gehouden, en gispte naar verluidt haar minister-presidenten wel eens over een regeringsbesluit. Helemaal serieus namen we Beatrix evenwel niet. De pers besprak vaker welk ensemble ze droeg dan de portee van haar Kersttoespraak, en serieuze studies naar haar instructies van (in)formateurs zijn er niet.

De prins-gemalen zaten altijd in een spagaat. Enerzijds hoorden ze de man in huis te zijn, dat gold indertijd immers voor alle mannen, maar anderzijds stonden ze eeuwig in de schaduw van hun dames. Wat ze wilden, moesten ze achter de schermen doen. Het is een rode draad in de geschiedenis van de Oranjes: koninklijke echtgenoten die hun ambities moesten intomen en die, als ze invloed wilden uitoefen, dat via het bed of via gerommel en geritsel moesten doen.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De koningin, de hoofddoek en de ministeriele verantwoordelijkheid

De contouren van het eerste staatsrechtelijke akkefietje van 2012 zijn inmiddels zichtbaar. De Koningin gaat op staatsbezoek naar een islamitisch land, stekkert daar op blote voeten, maar met hoofddoekdeksel door een gebedsruimte en haalt vervolgens ongemeen fel uit naar de kopvoddenvreters in eigen land. “Echt onzin” schijnt Beatrix de door de PVV georkestreerde commotie te hebben genoemd. Waarna Maxima nog een exposé heeft gehouden over de arbeidsparticipatie van vrouwen in de regio. Nu is het gebruikelijk dat uit dit soort slotgesprekken met de pers na een staatsbezoek niet letterlijk geciteerd wordt. De majesteit hoort niet sprekend uit te worden opgevoerd. Dat dit nu wel gebeurt, zonder dat de Rijksvoorlichtingsdienst uit de Mediacode begint voor te lezen, is opvallend. Dat Maxima zo nadrukkelijk intervenieert ook.

Volgens ons staatsrecht zijn ’de ministers’ verantwoordelijk. Hoewel ik er voorstander van ben om de Oranjes ruimte te geven te zeggen wat ze vinden zonder dat de Minister-President een gelijkluidend standpunt in de Tweede Kamer hoeft te verdedigen, zal die gelukzaligheid pas aanbreken als Kamerleden niet onmiddellijk op de haverkist springen. Die gewoonte is echter hardnekkig, al kan men zich bij Ineke van Gent afvragen of ze ook wel eens van die haverkist afspringt. In ieder geval begonnen GroenLinks en de PvdA enthousiast in de veronderstelde vlek te wrijven. De majesteit zou zich wel in de steek gelaten hebben gevoeld, wat werd er nu eigenlijk bedoeld en vooral: waar was Rutte?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Cartoonrel nummer zoveel

Om eerlijk te zijn snap ik geen zak van de ophef over de cartoon van Adriaan Soeterbroek. Ja goed, Wilders ziet er een oproep tot geweld in, maar dat roept hij gemiddeld drie keer per dag. Flink aan inflatie onderhevig, dat begrip, want als er iemand door die cartoon op het idee komt een aanslag op Wilders te plegen, kunnen we niet anders dan Wilders persoonlijk verantwoordelijk houden voor alle Breivik-doden in Noorwegen. Immers, als mensen genoeg hebben aan zo’n zetje worden er bijna dagelijks complete volksstammen over de grens getrokken door onze Geert.

Maar nu de cartoon zelf. Is hij grappig? Mwah. Ik zie de dubbele laag waar de koningin blijkbaar boos is op Wilders omdat hij haar macht probeert af te nemen, maar hem tegelijkertijd juist vermoordt met het symbool van haar ceremoniële functie: de schaar. Onsmakelijk? Misschien omdat er een bedreigd politicus in wordt vermoord, maar kom op, door de koningin? Betekent die bedreiging dat Wilders een status aparte heeft in de politiek? Is hij onaanraakbaarder voor columnisten en cartoonisten dan andere politici? Natuurlijk niet.

Wat vooral opvalt is dat de zogenaamde ridders van het vrije woord om het hardst roepen dat de cartoon niet geplaatst had mogen worden. De redenen zijn uiteenlopend; omdat de cartoonist niet zou kunnen tekenen, omdat de cartoon onsmakelijk is, omdat hij op een site verschijnt die is opgezet door een omroep die eet uit de staatsruif. Maar er verschijnen jaarlijks duizenden slechte of onsmakelijke cartoons door slecht tekenende cartoonisten, ook op gesubsidieerde media, dus dat kan toch niet de reden zijn.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Joure | CEO Beatrix

“Zonder de Oranjewieg was de koningin nu ceo van een groot concern geweest.”

Aldus Bernard Wientjes, VNO-NCW-voorman, over de verkiezing van Beatrix tot machtiste vrouw van Nederland.
Het is al vreemd dat iemand die op een erfelijke machtspositie zit toch weer serieus kan meedoen in deze “competitie”. Het is minstens net zo vreemd dat een werkgeversinsider met zo’n (oranje) gekleurde bril kijkt naar wat er nodig is voor het komen tot de positie van CEO van een groot bedrijf.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Een beetje dom

[qvdd]

Ik had dat niet zo moeten zeggen, hoewel ik wel vind persoonlijk, als ik de koningin hoor op dit moment, dat er alle reden is voor de gedachte dat zij gecensureerd wordt.

Huub Oosterhuis doet een Maximaatje, en noemt zichzelf ‘een beetje dom’. Hij vermoedt dat de kersttoespraak van de koningin is gecensureerd door de PVV.

Wilders ontkent de koningin ooit gecensureerd te hebben, en geeft er tevens blijk van de definitie van het woord ‘censuur’ niet te kennen: hij zegt zelfs nog nooit iemand gecensureerd te hebben.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Advies Beatrix: ?Onderzoek andere staatsvormen?

[b]”Het was een interessant experiment, maar dit slaat nergens meer op.”[/b]

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Beatrix (Wikicommons/Emiel Ketelaar)

Na het ontvangen van de fractievoorzitters heeft Koningin Beatrix geadviseerd om ?andere staatsvormen dan de representatieve democratie te onderzoeken, teneinde het bestuur van het land effectiever te kunnen bewerkstelligen.? Hare Majesteit noemde het democratische stelsel dat Nederland en België sinds de 19e eeuw kennen een ?interessant en bij vlagen geslaagd experiment?. Maar in goed overleg met ministers van staat en eminente politici is zij tot de conclusie gekomen dat democratie ?een doodlopende weg? is. Di Rupo en Rutte hebben aangegeven de stap ?begrijpelijk? te vinden.

Het besluit is genomen daags nadat in beide landen de zoveelste formatiepoging is mislukt. ?Het duurt te lang, het kost teveel geld, en de economieën van de lage landen hebben geen enkele baat bij deze besluiteloosheid. Tijd voor een herwaardering van klassieke staatsvormen zoals de absolutistische monarchie?, aldus Tjeenk Willink, die de koningin adviseerde. ?Zo lastig zal het ook niet zijn om de klok een paar eeuwen terug te zetten?, aldus de vicepresident van de Raad van State. ?België is eigenlijk nooit een echte democratie geweest. Het was natuurlijk een meesterzet om de Europese regering in Brussel te vestigen, dat heeft de verwarring alleen maar vergroot. En Luxemburg is de facto al de achtertuin van groothertog Hendrik. Dat dat stukje land ooit een democratie genoemd werd, heb ik altijd al een gotspe gevonden.?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kromme tenen, Majesteit!

Hieronder volgt een gastbijdrage van Tom van Doormaal.

Oude heren imponeren, maar saai wordt het wel. Die meneer Bleker van het CDA is wel een uitvinding en een groot talent. Meneer Van Agt heeft al zijn ouderwetse zinswendingen laten vallen en bitst zijn christelijke radicaliteit de wereld in. Nu meneer Lubbers, ontevreden als CDA-lid, informateur, minister van staat, adviseur van de koningin? Het lijkt me geen bijdrage aan een ordelijk proces van de formatie.

En wat nu? Voorspellen is moeilijk maar zo moeilijk nu ook weer niet. Als ik u even mag bijlichten, voordat het hele knapenkoor weer bij U thee komt drinken:

● De ‘stevige CDA-toets’ gaat fout; dat levert een muitende fractie op of een muitend congres. Zo gelijk heeft Lubbers weer wel: stop hier maar mee… De persoonlijke schade is voor het trio dat nu wanhopig poogt de radiostilte vol te houden.
● Die verkeerde gok belemmert andere routes: paars-plus, of VVD,PvdA, CDA: de averij die de voormannen nu oplopen, hindert bij het smeden van stabiele samenwerking.

Majesteit, ik heb met u te doen. Ik mag niet bij U langs komen, maar ik heb wel een idee hoe het verder moet. De stilstand en stagnatie beginnen Belgische vormen aan te nemen. Dit land heeft recht op en behoefte aan serieus bestuur. Dat moet maar een zakenkabinet zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De opdracht van Lubbers

Lubbers (foto: flickr/DOETDOET)

Oud-premier Lubbers kreeg de opdracht van de koningin om “alle reële meerderheidsvarianten” te onderzoeken.

En, toegegeven, dat doet hij niet. CDA en VVD kan je moeilijk omschrijven als een meerderheidscoalitie. Maar het is wel een beetje gek dat verschillende partijen daar nu zo over vallen. Vooral D66 en PvdA, die voor minder invloed van het staatshoofd zijn, roepen nu om het hardst dat Lubbers de opdracht naar de letter moet uitvoeren.

Waarom? Is het niet zo dat in een democratisch Nederland het aantal zetels in het parlement dat je coalitie heeft (eventueel aangevuld met gedoogsteun) bepaalt of je kan regeren? Opdracht of geen opdracht, aan het eind gaat het daar om, en niet wat koningin Beatrix wil. Dus kom op, doe nu niet alsof jullie schoothondjes van Bea zijn, maar probeer zelf een coalitie te vormen en hou op met huilen.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Volgende